ΔΝΤ: Τον Ιανουάριο στην Αθήνα η διαπραγματευτική αποστολή

Μέσα στον Ιανουάριο θα επιστρέψει η «διαπραγματευτική αποστολή» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Αθήνα και στόχος είναι η «επιτυχής ολοκλήρωση» της 6ης αξιολόγησης του ελληνικού οικονομικού προγράμματος, δήλωσε σήμερα ο αναπληρωτής εκπρόσωπος του ΔΝΤ, Γουίλιαμ Μάρεϊ, κατά την συνέντευξη Τύπου στα γραφεία του Ταμείου, στην Ουάσιγκτον.

Τόνισε συγκεκριμένα: «Περιμένουμε ότι θα επιστρέψουμε με τη διαπραγματευτική αποστολή τον Ιανουάριο. Πρόθεσή μας είναι να επιστρέψουμε στην Αθήνα τον Ιανουάριο».

Απαντώντας σε αρκετές ερωτήσεις για την Ελλάδα, ο κ. Μάρεϊ δεν θέλησε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο για τις πολιτικές εξελίξεις, επανέλαβε ότι το ΔΝΤ συνεργάζεται με τις ελληνικές Αρχές για την «επιτυχή ολοκλήρωση» της 6ης αξιολόγησης και ότι στην Αθήνα βρίσκονται τεχνικά κλιμάκια.

Σε ερώτημα που αφορούσε τη «μετεξέλιξη» της σχέσης της Ελλάδας με το ΔΝΤ, ο κ. Μάρεϊ ανέφερε ότι «διαισθανόμαστε πως οι ελληνικές αρχές προτίθενται να ζητήσουν το υφιστάμενο πρόγραμμα να καταστεί προληπτική γραμμή», προσθέτοντας ότι οι αρχές (της Ελλάδας) δεν έχουν υποβάλει «επίσημο αίτημα» και ότι αυτό που προκύπτει από τις επαφές με Έλληνες αξιωματούχους είναι πως μετά την ολοκλήρωση της 6ης αξιολόγησης η Ελλάδα θα υποβάλει σχετικό αίτημα.

Ερωτηθείς για την «προληπτική γραμμή στήριξης», υποστήριξε ότι στις πιο πολλές περιπτώσεις χωρών που έχουν προγράμματα-δανειακές συμφωνίες με το ΔΝΤ και «επανακτούν» την σχέση τους με τις αγορές, τα προγράμματα μετατρέπονται σε «προληπτική χρηματοδοτική γραμμή» και ότι σε μια τέτοια εξέλιξη τα χρήματα του ΔΝΤ λειτουργούν ως «ανάχωμα» αν τα χρειαστεί η χώρα.

Σε ερώτηση για τις «πολιτικές εξελίξεις» και «αν θα μπορούσαν να ματαιώσουν» την επιστροφή της αποστολής στην Αθήνα, επανέλαβε ότι «στόχος μας είναι να επιστρέψουμε στην Αθήνα τον Ιανουάριο» και αρνήθηκε να σχολιάσει το αν η αποστολή του ΔΝΤ θα επηρεαστεί από το ενδεχόμενο «προκήρυξης πρόωρων εκλογών».

Και σε άλλες ερωτήσεις που αφορούν τα θέματα των συζητήσεων μεταξύ των ελληνικών αρχών και της τρόικας και κυρίως για τη δημοσιονομική πτυχή, ο κ. Μάρεϊ επεσήμανε ότι «οι δημοσιονομικές πολιτικές είναι ένα σημαντικό ζήτημα της διαπραγμάτευσης».

Σε ερώτηση αν ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ενημέρωσε για τις «πολιτικές πρωτοβουλίες» του τη γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, ανέφερε ότι δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει «σχετική επικοινωνία» και ούτε αν στελέχη του ΔΝΤ έχουν επικοινωνήσει με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα.

Τέλος, για τις εξελίξεις σε πολιτικό επίπεδο στην Ελλάδα και σε ερώτηση κατά πόσο μπορεί να λειτουργήσουν «αποσταθεροποιητικά» για την οικονομία, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος του ΔΝΤ έκανε λόγο για «συνήθη μεταβλητότητα» σε χώρες όπου γίνονται εκλογές.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

New York Times: Η Ελλάδα βρίσκεται λίγα βήματα μακριά από το χάος

Η Ελλάδα είναι ακόμη κάποια βήματα μακριά από το χάος, αναφέρει σε δημοσίευμά της η New York Times, φιλοξενώντας άρθρο του Hugo Dixon, αρθρογράφου του Reuters.

Στο άρθρο ο Dixon επισημαίνει ότι η Αθήνα έχει μπει σε μια περίοδο πολιτικής αστάθειας που πιθανώς θα οδηγήσει σε εκλογές, τις οποίες θα κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι πολιτικές αυτού του ριζοσπαστικού αριστερού κόμματος θα μπορούσαν να οδηγήσουν την Ελλάδα σε έξοδο από το ευρώ, εάν εφαρμοστούν πλήρως, αναφέρει το δημοσίευμα. Αλλά για να συμβεί αυτό, πρέπει να επικρατήσει σειρά ατυχών συγκυριών.

Πρώτον, πρέπει η βουλή να μην εκλέξει νέο Πρόεδρο. Αυτό, ομολογουμένως, είναι πιθανό. Ένας Πρόεδρος χρειάζεται τη στήριξη του 60% των μελών του κοινοβουλίου και η κυβέρνηση μπορεί να στηριχτεί μόλις στο 50% της στήριξης για τον υποψήφιό της.

Ωστόσο, υπάρχει μια μικρή πιθανότητα ο Πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, να πείσει αρκετά μέλη ώστε να αλλάξουν πλευρά και να ξεπεραστεί αυτό το όριο που χρειάζεται. Υπάρχει επίσης μια μικρή πιθανότητα «ο ίδιος ο συντηρητικός Πρωθυπουργός να αντικατασταθεί από έναν τεχνοκράτη ως το τίμημα για να συγκεντρωθεί η πλειοψηφία και να εκλεγεί νέος Πρόεδρος».

Σε κάθε περίπτωση, εκτιμά ο Dixon, η Αθήνα θα πρέπει να ξεκινήσει εκ νέου τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα για τη μελλοντική οικονομική στήριξη. Η Ελλάδα θα πρέπει να συμφωνήσει να σφίξει κάπως τον προϋπολογισμό του 2015, να συνεχίσει με τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και να αποδεχθεί την εποπτεία των οικονομικών της ενεργειών. Θα είναι ευκολότερο να «περάσουν» αυτά μετά από μια επιτυχημένη προεδρική εκλογή.

Ως αντάλλαγμα, η Αθήνα θα λάβει την τελευταία δόση των κεφαλαίων από το τρέχον πρόγραμμα διάσωσης και μια προληπτική πιστωτική γραμμή από το ταμείο διάσωσης της ευρωζώνης. Μπορεί επίσης να της δοθεί περισσότερος χρόνος για να αποπληρώσει τα κεφάλαια που έχει δανειστεί από την ευρωζώνη. «Με όλα αυτά να υπάρχουν, η Ελλάδα θα μπορέσει να προσφύγει στις αγορές ομολόγων για να χρηματοδοτηθεί», επισημαίνει ο Dixon.

Ωστόσο, επισημαίνει το δημοσίευμα, η κυβέρνηση πιθανώς δεν θα κατορθώσει να εκλέξει νέο Πρόεδρο και θα προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές. Εάν ο Αντώνης Σαμαράς κερδίσει αυτές τις εκλογές, που πιθανώς θα διεξαχθούν κάποια στιγμή στο τέλος Ιανουαρίου, θα μπορέσει να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα. Θα επιδιώξει να φοβίσει τους ψηφοφόρους για να τον υποστηρίξουν, περιγράφοντας μια εικόνα του τι θα κάνει μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

«Αλλά είναι απίθανο να πετύχει ο Αντώνης Σαμαράς. Ο Αλέξης Τσίπρας, προηγείται σταθερά στις δημοσκοπήσεις. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα είναι το μεγαλύτερο κόμμα στις εκλογές. Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόσει το πρόγραμμά του, οι προοπτικές για την Ελλάδα θα είναι ζοφερές. Μεταξύ των λαϊκιστικών πολιτικών του, είναι και τα σχέδια για τη διαγραφή μεγάλου μέρους του κρατικού χρέους και για αύξηση των κρατικών δαπανών. Και οι δύο ιδέες θα προκαλέσουν μια σύγκρουση με την τρόικα, που θα θέσει την Ελλάδα σε fast track προς την χρεοκοπία».

Και αυτό διότι, όπως αναφέρει, ενώ η ευρωζώνη ίσως είναι προετοιμασμένη να διαφοροποιήσει τους όρους δανεισμού της Ελλάδας, δεν θα αποδεχθεί μια διαγραφή. Ούτε θα συμφωνήσει να αφήσει την Αθήνα να αθετήσει την δέσμευσή της για τον έλεγχο του δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας. «Ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα είναι σε θέση να εκβιάσει την ευρωζώνη διότι μια ελληνική χρεοκοπία πιθανώς δεν θα οδηγήσει σε ντόμινο χρεοκοπιών αλλού».

Χωρίς συμφωνία με την τρόικα, η Αθήνα δεν θα είναι σε θέση να αποκτήσει πρόσβαση στις αγορές ομολόγων και θα ξεμείνει από χρήματα. «Τότε πιθανότατα θα υπάρξει ένα bank run, και θα ακολουθήσουν έλεγχοι στην κυκλοφορία κεφαλαίων. Εάν και τότε ο Αλέξης Τσίπρας δεν ευθυγραμμιστεί, το Grexit θα είναι επικείμενο.

Τα καλά νέα ωστόσο, είναι πως αυτό το συγκεκριμένο σενάριο είναι απίθανο, αν και δυνατό. Ένας λόγος είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να λυγίσει όταν δει ότι η τρόικα δεν θα υποχωρήσει».

Άλλος ένας λόγος, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, είναι ότι ακόμη κι αν είναι ιδιαίτερα πιθανό ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι το μεγαλύτερο κόμμα μετά από τις γενικές εκλογές, είναι απίθανο να κερδίσει την αυτοδυναμία. Για να σχηματιστεί κυβέρνηση θα χρειαστεί τη στήριξη ενός η δύο κεντροαριστερών κομμάτων: του ΠΑΣΟΚ ή του κόμματος «Το Ποτάμι». Και τα δύο είναι φιλοευρωπαϊκά και πιθανώς δεν θα συναινέσουν σε ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει και το να οδηγηθεί προς τον γκρεμό.

Σε αυτή την περίπτωση θα υπάρξουν και δεύτερες εκλογές. Ενώ είναι δύσκολο να προβλεφθεί πώς θα εξελιχθεί αυτό, οι συντηρητικοί μπορεί να κάνουν ένα comeback, ιδιαίτερα εάν αντικαταστήσουν τον μη δημοφιλή Αντώνη Σαμαρά με κάποιον όπως τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έναν νεότερο, πιο κεντρώο ηγέτη.

«Η αντικατάσταση του Αντώνη Σαμαρά ίσως είναι η καλύτερη λύση. Αν και ο Σαμαράς είναι προτιμότερος από τον Τσίπρα, υπήρξε ένας ασταθής ηγέτης. Το πιο πρόσφατο λάθος του ήταν να υποσχεθεί πρόωρα ότι η Αθήνα θα βγει από το πρόγραμμα διάσωσης. Μια κίνηση που τρόμαξε τις αγορές και που έτσι κατέστησε αδύνατο να εξασφαλίσει μια καθαρή έξοδο. Το timing ήταν ιδιαίτερα άσχημο, καθώς η Ελλάδα είχε επιτέλους στρίψει την γωνία ύστερα από μια τρομερή ύφεση».

Όπως καταλήγει το δημοσίευμα, το πολιτικό ρίσκο έχει εκτιναχθεί. Τα διάφορα σενάρια έχουν πολλαπλασιαστεί. Ένα από αυτά –μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που θα εφαρμόσει τις λαϊκίστικες τακτικές της- θα ήταν καταστροφή. Αλλά αυτή δεν είναι η πιο πιθανή έκβαση. Και άλλα σενάρια είναι πιο ήπια.

Πηγή: capital

Αμερικανικά ΜΜΕ: Διχασμένος ο Τύπος για τις εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις Ελλάδας-ΕΕ

Η Ελλάδα βρίσκεται και σήμερα στο επίκεντρο της ειδησεογραφίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, με ανταποκρίσεις και εκτενείς αναλύσεις.

Μεταξύ άλλων, καταγράφονται ποικίλες απόψεις αναλυτών και θέσεις αξιωματούχων σε Αθήνα και Ευρώπη σχετικά με πιθανές προοπτικές και συμπεριφορές από τους «πρωταγωνιστές» των εξελίξεων για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, όπως:

- Η Ελλάδα ζήτησε εξάμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης.
- Ο ρόλος της ΕΚΤ θα καταστεί αναπόφευκτα κομβικός.
- Η ελληνική πρόταση είναι για μια εξάμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης της χώρας, αλλά «υπό διαφορετικούς όρους».
- Το αίτημα της χώρας για παράταση του προγράμματος δανεισμού της «σε καμία περίπτωση δεν μεταφράζεται σε μια επέκταση του υπάρχοντος προγράμματος».
- Όλο αυτό (το σκηνικό) σχετίζεται με το όνομα που θα επιλεχθεί για τη συμφωνία παράτασης υπάρχοντος προγράμματος ή παράταση δανειακής σύμβασης κλπ.
- Το μνημόνιο είναι μέρος της κύριας σύμβασης χρηματοδοτικής διευκόλυνσης.
- Αν και μοιάζει παιχνίδι με τις λέξεις, τελικά είναι πολιτικό πρόβλημα, καθώς καμία από τις δύο πλευρές δεν θέλει η άλλη να βγει κερδισμένη.
- Η αυξανόμενη ένταση στις διαπραγματεύσεις για το πρόγραμμα στήριξης επιβαρύνει τις σχέσεις μεταξύ Αθήνας και δανειστών.
- Το αδιέξοδο αναμένεται να αντιμετωπιστεί με ένα συμβιβασμό της τελευταίας στιγμής που θα κρατήσει την Αθήνα στην επιφάνεια για λίγο ακόμα.
- Το αίτημα της Ελλάδας για παράταση «μπορεί να ανοίξει το δρόμο για έναν ορθολογικό συμβιβασμό με τους εταίρους της στη ευρωζώνη».
- Αν η Ελλάδα υιοθετούσε τη δραχμή, θα σταματούσε να εισάγει αγροτικά προϊόντα, οι τουρίστες θα επισκέπτονταν την Ελλάδα και όχι την Τουρκία και όσοι έχουν χρήματα στο εξωτερικό θα έφερναν τα χρήματα στην Ελλάδα και θα αγόραζαν φτηνά ακίνητα.

Νιου Γιορκ Τάιμς

Σε δημοσίευμα στη Νιου Γιορκ Τάιμς τονίζεται ότι «η Γερμανία απέρριψε την Πέμπτη την τελευταία προσπάθεια της Ελλάδας για την επίλυση του αδιεξόδου στις διαπραγματεύσεις του χρέους μεταξύ της Αθήνας και των πιστωτών της».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «όπως ήταν αναμενόμενο, η Ελλάδα ζήτησε εξάμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Σε μια επιστολή δύο σελίδων προς τους αξιωματούχους της ευρωζώνης, ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, αναφέρει ότι η χώρα του ήταν έτοιμη να "τηρήσει όλες τις οικονομικές υποχρεώσεις της Ελλάδας στους πιστωτές της". Αλλά», τονίζεται, «ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, Μάρτιν Γιάγκερ, εξέδωσε σύντομα μια δήλωση λέγοντας ότι η επιστολή από την Αθήνα "δεν ήταν μια ουσιαστική πρόταση για την επίλυση των θεμάτων"».

Στη συνέχεια, υποστηρίζεται ότι «η Γερμανία, ως η μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης, είναι ίσως ο κεντρικός παίκτης στο πλαίσιο της διαδικασίας».

Στο δημοσίευμα αναφέρεται, μεταξύ άλλων, η δήλωση του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικού εκπροσώπου, Γαβριήλ Σακελλαρίδη, ότι η ελληνική πρόταση είναι για μια εξάμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης της χώρας, αλλά «υπό διαφορετικούς όρους», όπως σημειώνεται, προσθέτοντας ότι «ένας άλλος ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος, ο υπουργός Εργασίας, Πάνος Σκουρλέτης, δήλωσε στην ελληνική τηλεόραση την Πέμπτη ότι το αίτημα της χώρας για παράταση του προγράμματος δανεισμού της "σε καμία περίπτωση δεν μεταφράζεται σε μια επέκταση του υπάρχοντος προγράμματος, ούτε θα πρέπει να συνοδεύεται από τα γνωστά καταστροφικά μέτρα"».

Τέλος, σημειώνεται ότι η αυριανή συνάντηση του Eurogroup θα είναι η τρίτη του είδους της μέσα σε δύο εβδομάδες.
Επίσης, σε εκτενή ανταπόκριση, από Φρανκφούρτη και Αθήνα, στη Νιου Γιορκ Τάιμς γίνεται αναφορά «στο σπουδαίο ρόλο που καλείται να παίξει η ΕΚΤ για τη χρηματοδότηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, ρόλος που θα καταστεί αναπόφευκτα κομβικός, εάν συνεχιστεί η αβεβαιότητα και η εκροή καταθέσεων και δεν επέλθει συμφωνία Ελλάδας-δανειστών», όπως σημειώνεται.

Ουάσιγκτον Ποστ

Σε άρθρο στην Ουάσιγκτον Ποστ διατυπώνεται η άποψη ότι «το παιχνίδι που παίζει η Ελλάδα αρχίζει να γίνεται επικίνδυνο».
Όπως τονίζεται, «για δεύτερη φορά, σε μία εβδομάδα, σε αδιέξοδο οδηγούνται οι συζητήσεις ανάμεσα σε Ελλάδα και ευρωζώνη και όλο αυτό (το σκηνικό) σχετίζεται με το όνομα που θα επιλεχθεί για τη συμφωνία παράτασης υπάρχοντος προγράμματος ή παράταση δανειακής σύμβασης κλπ. Αν και μοιάζει παιχνίδι με τις λέξεις, τελικά είναι πολιτικό πρόβλημα, καθώς καμία από τις δύο πλευρές δεν θέλει η άλλη να βγει κερδισμένη. Έτσι, η ρητορική γίνεται όλο και πιο σκληρή και το γνωστό "παίγνιο του δειλού" (game of chicken) συνεχίζεται».

Γουόλ Στριτ Τζέρναλ

Στη Γουόλ Στριτ Τζέρναλ υποστηρίζεται, σε σχετικό δημοσίευμα, ότι «το γεγονός ότι οι υπουργοί Οικονομικών θα συναντηθούν αύριο στις Βρυξέλλες - και όχι μέσω τηλεδιάσκεψης - υποδηλώνει πως οι διαφορές παραμένουν σημαντικές. "Το αίτημα δεν είναι κακό για αρχή", δηλώνει Ευρωπαίος αξιωματούχος. Η Γερμανία και άλλα κράτη-μέλη της ευρωζώνης πιθανώς θα ζητήσουν περισσότερες λεπτομέρειες από την ελληνική κυβέρνηση πριν συμφωνήσουν».

Σε άρθρο στην ίδια εφημερίδα, που έχει τον τίτλο: «Η μπλόφα της Ελλάδας για δανειακή συμφωνία», τίθεται το ερώτημα: «Αν η Ελλάδα μπορεί να λάβει τα δάνεια χωρίς τους όρους;». Ως απάντηση σημειώνεται: «Όχι, αφού το μνημόνιο είναι μέρος της κύριας σύμβασης χρηματοδοτικής διευκόλυνσης».

Σύμφωνα με το άρθρο, «τρεις Ευρωπαίοι αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν χθες ότι η ελληνική κυβέρνηση εργάζεται προς την κατεύθυνση αιτήματος για παράταση της Master Financial Assistance Facility Agreement - MFAFA). Το ίδιο έκανε και η κυβέρνηση τον Δεκέμβριο, είπε ένας από αυτούς. Αξιωματούχος της ελληνικής κυβέρνησης δήλωσε πάντως ότι δε θα είναι η ίδια συμφωνία με του Δεκεμβρίου», όπως σημειώνεται στο δημοσίευμα.
Σε άλλο άρθρο γνώμης τονίζεται ότι «η Ελλάδα κάνει μια πρόταση που η Γερμανία δεν μπορεί να απορρίψει» και ότι «η Ελλάδα προτείνει λογικές παραχωρήσεις».

Στη Γουόλ Στριτ Τζέρναλ δημοσιεύεται επίσης άρθρο με την άποψη ότι «τo ελληνικό αδιέξοδο θέτει σε κίνδυνο το πολιτικό κεφάλαιο των ηγετών» και πως «η αυξανόμενη ένταση στις διαπραγματεύσεις για το πρόγραμμα στήριξης επιβαρύνει τις σχέσεις μεταξύ Αθήνας και δανειστών».

Όπως υπογραμμίζεται, μεταξύ άλλων, «το αδιέξοδο αναμένεται να αντιμετωπιστεί με ένα συμβιβασμό της τελευταίας στιγμής που θα κρατήσει την Αθήνα στην επιφάνεια για λίγο ακόμα. Ωστόσο, ένας πλήρης συμβιβασμός θα είναι δύσκολος. Και το ερώτημα είναι: πόσο πολιτικό κεφάλαιο είναι οι Γερμανοί και οι Έλληνες ηγέτες και πόσο πρόθυμοι είναι να θυσιάσουν για να καταλήξουν σε συμφωνία; Αν η Μέρκελ δείχνει ότι "μαλακώνει" την στάση της, τότε θα δεχτεί επίθεση από τους αντιευρωπαίους λαϊκιστές. Κι αν το Βερολίνο δεν καταφέρει να κρατήσει την Ελλάδα στην ευρωζώνη, τότε θα πρέπει να παραδεχτεί την αποτυχία των προγραμμάτων διάσωσης. Οι πολιτικοί υπολογισμοί στην Αθήνα είναι εξίσου δύσκολοι, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμευτεί να ανατρέψει το μνημόνιο και η συγκρουσιακή στάση του ως τώρα έχει αυξήσει τη δημοτικότητά του εντός Ελλάδας - είχε όμως το αντίθετο αποτέλεσμα στη Γερμανία».

Μπλούμπεργκ

Σε δημοσίευμα στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Μπλούμπεργκ σημειώνεται η δήλωση του εκπροσώπου της ΕΕ, Μαργαρίτη Σχοινά ότι «το αίτημα της Ελλάδας για παράταση μπορεί να ανοίξει το δρόμο για έναν ορθολογικό συμβιβασμό με τους εταίρους της στην ευρωζώνη».

Μεταξύ άλλων, επισημαίνεται ότι «οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ θα προβούν σε λεπτομερή αξιολόγηση του αιτήματος και θα διατυπώσουν την απάντησή τους».

Σε άλλο δημοσίευμα στο ίδιο πρακτορείο γίνεται αναφορά στην τηλεφωνική επικοινωνία των υπουργών Οικονομικών ΗΠΑ-Ελλάδας, Λιου-Βαρουφάκη, κατά την οποία, όπως σημειώνεται, «ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών τόνισε ότι η αποτυχία επίτευξης συμφωνίας θα είναι καταστροφική για την Ελλάδα και ότι η αβεβαιότητα δεν κάνει καλό στην Ευρώπη».

Σε άλλο δημοσίευμα στο ίδιο πρακτορείο επισημαίνεται ότι «η πίεση που ασκείται στην Ελλάδα κορυφώνεται, καθώς η ΕΚΤ παρουσιάζεται επιφυλακτική» και «με Ευρωπαίους και Αμερικανούς αξιωματούχους να πιέζουν την ελληνική ηγεσία για συμφωνία με τους εταίρους».

CNBC

Στην ιστοσελίδα του τηλεοπτικού δικτύου CNBC δημοσίευμα έχει τον τίτλο: «Φέρτε πίσω την ελληνική δραχμή», φιλοξενώντας συνέντευξη του Γερμανού οικονομολόγου και επικεφαλής του ινστιτούτου Ifo, Χανς Βέρνερ Ζιν.
«Αν η Ελλάδα υιοθετούσε τη δραχμή, θα σταματούσε να εισάγει αγροτικά προϊόντα, καθώς θα ήταν ακριβά, κι έτσι θα δημιουργούνταν θέσεις εργασίας στον αγροτικό τομέα», δήλωσε ο κ. Ζιν, προσθέτοντας επίσης ότι «τουρίστες θα επισκέπτονταν την Ελλάδα και όχι την Τουρκία», ενώ «όσοι έχουν χρήματα στο εξωτερικό θα έφερναν τα χρήματα στην Ελλάδα και θα αγόραζαν φτηνά ακίνητα».

Ενδιαφέρον για τον τουρισμό και τα κρητικά παραδοσιακά προϊόντα

Η ενίσχυση του τουριστικού ρεύματος στην Κρήτη, οι εμπορικές συνεργασίες-εξαγωγές των πιστοποιημένων Κρητικών προϊόντων κυριάρχησαν στη χθεσινή συνάντηση μεταξύ εκπροσώπων της Περιφέρειας Κρήτης και των εκπροσώπων των πρεσβειών των τεσσάρων χωρών της ομάδας «Βίσεγκραντ», Πολωνίας, Σλοβακίας, Ουγγαρίας, Τσεχίας.
Οι πρέσβεις-αναπληρωτές πρέσβεις και οι Πρόξενοι στη Κρήτη των χωρών «Βίσεγκραντ», έγιναν δεκτοί στην Περιφέρεια από τους εκπροσώπους του Περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρου Αρναουτάκη, και συγκεκριμένα από την Αντιπεριφερειάρχη Κρήτης πρωτογενή τομέα Θεανώ Βρέντζου, την Αντιπεριφερειάρχη Κρήτης Ενέργειας Βιομηχανίας Βιργινία Μανασάκη, τον εντεταλμένο σύμβουλο τουρισμού Μιχάλη Βαμιεδάκη, τον Εκτελεστικό Γραμματέα της Περιφέρειας Νίκο Ραπτάκη. Στη σύσκεψη που έγινε στην αίθουσα του Περιφερειακού Συμβουλίου, οι εκπρόσωποι των πρεσβειών και της Περιφέρειας εξέφρασαν από κοινού τη θέλησή τους για την ενίσχυση της οικονομικής συνεργασίας δίδοντας έμφαση στον τουρισμό και στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Κρήτης, στα εκλεκτά Κρητικά προϊόντα, στις πολιτιστικές συνεργασίες κ.ά.
Την αντιπροσωπεία των χωρών «Βίσεγκραντ» αποτελούσαν: Mr. Peter Michalko Πρέσβης την Δημοκρατίας της Σλοβακίας στην Ελλάδα, Mrs. Miriam Rafajova Αναπληρωτής Αρχηγός Αποστολής και Εμπορικός Σύμβουλος Πρεσβείας της Δημοκρατίας της Σλοβακίας στην Αθήνα, Mrs. Eszter Sandorfi Πρέσβης της Ουγγαρίας στην Ελλάδα, Mr. Zoltan Szebo Εμπορικός Σύμβουλος Πρεσβείας Ουγγαρίας στην Αθήνα, Mr. Miroslaw Gojdz Επικεφαλής τμήματος εμπορίου και προώθησης επενδύσεων Πρεσβείας Πολωνίας στην Αθήνα, Mr. Milos Kucera.
Αναπληρωτής Αρχηγός Αποστολής και Εμπορικός Σύμβουλος Πρεσβείας της Δημοκρατίας της Τσεχίας στην Αθήνα, Mrs. Jitka Gadzuras Ειδικός Προώθησης Εμπορίου Πρεσβείας Τσέχικης Δημοκρατίας στην Αθήνα. Επίσης οι επίτιμοι Πρόξενοι των χωρών «Βίσεγκραντ» στην Κρήτη: Σταύρος Πατεράκης
Επίτιμος Πρόξενος Δημοκρατίας Σλοβακίας, Κων/νος Κωνσταντινίδης Επίτιμος Πρόξενος Ουγγαρίας, Ms Regina Golemi Επίτιμος Πρόξενος Πολωνίας, Μαρία Νυσταζάκη Επίτιμος Πρόξενος Δημοκρατίας Τσεχίας.
Οι Αντιπεριφερειάρχες Κρήτης Θεανώ Βρέντζου, Βιργινία Μανασάκη, και ο εντεταλμένος σύμβουλος τουρισμού Μιχάλης Βαμιεδάκης, στη διπλωματική αντιπροσωπεία έδωσαν δώρα παραδοσιακά πιστοποιημένα προϊόντα όπως λάδι, σταφίδα, ελιές, αρτοσκευάσματα, μέλι, αρωματικά βότανα κ.α.
Η Αντιπεριφερειάρχης Κρήτης πρωτογενή τομέα Θεανώ Βρέντζου σε δηλώσεις της ανέφερε: «Οι συγκεκριμένες χώρες αποτελούν αναδυόμενες οικονομικές δυνάμεις και για αυτό η Κρήτη «επενδύει» σε αυτές για την ενίσχυση των εξαγωγών μας και του τουρισμού μας. Ήδη στην Πολωνία, υπενθυμίζω, εξάγουμε Κρητικά προϊόντα μέσω της μεγάλης αλυσίδας λιανικού εμπορίου «ALMA». Με τη σημερινή συνάντηση επιδιώκουμε να αυξήσουμε τις οικονομικές, εμπορικές, τουριστικές, πολιτισμικές μας σχέσεις και με τις τέσσερις χώρες που αριθμούν 68 εκ. καταναλωτές».
Η Αντιπεριφερειάρχης ενέργειας-βιομηχανίας Βιργινία Μανασάκη ανέφερε: «Από τη σημερινή συνάντηση διαπιστώθηκε η πρόθεση των συγκεκριμένων χωρών της Κεντρικής Ευρώπης για την ανάπτυξη οικονομικών, πολιτιστικών δεσμών, και η Περιφέρεια Κρήτης ήδη ενεργεί προς την κατεύθυνση αυτή».
Ο εντεταλμένος σύμβουλος της Περιφέρειας Κρήτης για θέματα τουρισμού Μιχάλης Βαμιεδάκης υπογράμμισε: «Η συνεργασία με τις τέσσερις χώρες της ομάδας «Βίσεγκραντ», μπορεί να είναι πολύπλευρη, με έμφαση στο τουριστικό τομέα. Η Κρήτη υποδέχεται πάνω από 200.000 τουρίστες από τις χώρες αυτές, ενώ υπάρχει μεγάλη δυναμική για περαιτέρω αύξηση του τουριστικού ρεύματος».
Ο Πρέσβης την Δημοκρατίας της Σλοβακίας Peter Michalko, η χώρα του οποίου προεδρεύει το διάστημα αυτό της ομάδας «Βίσεγκραντ» επεσήμανε: «Οι χώρες μας με τα 68 εκ. κατοίκους, αγαπούν ιδιαίτερα την Ελλάδα, την Κρήτη. Στη σημερινή μας συνάντηση με τους εκπροσώπους της Περιφέρειας Κρήτης διαπιστώσαμε από κοινού ότι πράγματι υπάρχουν οι προοπτικές για την ενίσχυση των εμπορικών, τουριστικών, πολιτιστικών σχέσεων». Στο ίδιο «μήκος κύματος» ήταν και οι δηλώσεις των εκπροσώπων των πρεσβειών και των άλλων χωρών που επισήμαναν την πρόθεσή τους για οικονομικές-πολιτιστικές συνεργασίες.

Κατακόρυφη αύξηση των αφίξεων στο αεροδρόμιο Χανίων!

Χειμερινό προορισμό για Έλληνες και ξένους επισκέπτες φαίνεται πως αποτελούν τα Χανιά, όπως δείχνουν τα στοιχεία των αφίξεων του αεροδρομίου Χανίων για τον μήνα Νοέμβριο.
Είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος τον Νοέμβριο σε σχέση με πέρυσι τον ίδιο μήνα καταγράφεται αύξηση κατά 84,4% στους αφιχθέντες μέσω πτήσεων εσωτερικού.
Συνολικά 26.041 άτομα επισκέφθηκαν τα Χανιά μέσω 264 πτήσεων εσωτερικού και εξωτερικού.
Αναλυτικότερα, όσον αφορά τις πτήσεις εσωτερικού στο αεροδρόμιο Χανίων αφίχθησαν 27.274 άτομα μέσω 207 πτήσεων και αναχώρησαν 29.434 άτομα.
Από την Αθήνα έφθασαν μέσω 160 πτήσεων 21.181 άτομα και αναχώρησαν 22.990 άτομα.
Από Θεσσαλονίκη έφθασαν μέσω 46 πτήσεων 6.046 άτομα και αναχώρησαν 6.397 άτομα. Επίσης από Μυτιλήνη έφθασαν 47 άτομα μέσω 1 πτήσης και 47 άτομα αναχώρησαν.
Οι περισσότεροι επιβάτες μετακινήθηκαν μέσω της Aegean Airlines και της Ryanair.
Συγκεκριμένα 10.475 άτομα έφθασαν από Αθήνα μέσω της Aegean και 11.176 άτομα αναχώρησαν προς Αθήνα ενώ 1.654 άτομα έφθασαν από Θεσσαλονίκη και 1.778 άτομα αναχώρησαν προς Θεσσαλονίκη. Μέσω της Ryanair 10.706 άτομα έφθασαν από Αθήνα και 11.240 άτομα αναχώρησαν προς Αθήνα ενώ 4.392 άτομα έφθασαν από Θεσσαλονίκη και 4.619 άτομα αναχώρησαν προς Θεσσαλονίκη.
Σε σύγκριση με πέρυσι τον Νοέμβριο καταγράφεται αύξηση κατά 53,3% στις πτήσεις εσωτερικού (έγιναν 135 πτήσεις), αύξηση κατά 84,4% στους αφιχθέντες (14.790 άτομα) και αύξηση κατά 74,9% στους αναχωρήσαντες (16.826 άτομα).
ΠΤΗΣΕΙΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ
Όσον αφορά τις πτήσεις εξωτερικού τον μήνα που πέρασε, στα Χανιά έφθασαν 3.767 άτομα και αναχώρησαν 7.065 άτομα μέσω 57 πτήσεων εξωτερικού.
Οι περισσότερες αφίξεις προήλθαν από την Κύπρο, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γερμανία.
Συγκεκριμένα 1.853 άτομα αφίχθησαν από Κύπρο και 1717 άτομα αναχώρησαν μέσω 12 πτήσεων, 1.312 άτομα αφίχθησαν από Μ. Βρεττανία μέσω 14 πτήσεων και 2.344 άτομα αναχώρησαν, 421 άτομα αφίχθησαν προς Γερμανία μέσω 21 πτήσεων και 1.173 άτομα αναχώρησαν, 90 άτομα αφίχθησαν από Βέλγιο και 377 άτομα αναχώρησαν μέσω 2 πτήσεων, 70 άτομα αφίχθησαν από Σερβία και 70 αναχώρησαν μέσω 1 πτήσης κ.ά.

ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ 

Προορισμός... Κρήτη για 200 εκ. Κινέζους

Ο τουρισμός και η μεγάλη ανάπτυξη που έρχεται στον κλάδο αυτό  μπαίνει στόχαστρο των Κινέζων που βλέπουν κυρίως την Κρήτη, την Αθήνα και κάποια νησιά ως βασικότερους πόλους έλξης. Ένα θέμα που συζήτησαν πρόσφατα και στο Ηράκλειο ο κ.Σαμαράς με τον Κινέζο ομόλογό του.

Σειρά επαφών μεταξύ μεγάλων ιδιωτικών και κρατικών κινεζικών ταξιδιωτικών οργανισμών από τη μία πλευρά και Ελλήνων ομολόγων τους από την άλλη, ξεκινά αύριο στην Αθήνα. Οι one to one συναντήσεις θα γίνουν στα πλαίσια διήμερου forum που διοργανώνεται με πρωτοβουλία της κινεζική πλευράς και στοχεύει στην αμφίδρομη ροή τουριστών από και προς το Πεκίνο. «Είναι αυτονόητο ότι η ελληνική πλευρά έχει πολύ περισσότερα να κερδίσει με δεδομένα τα μεγέθη της Κίνας» σχολιάζει στο capital.gr στέλεχος του Ελληνοκινεζικού Επιμελητηρίου που συμμετέχει στις διεργασίες αυτές.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα προσελκύει τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερους Κινέζους τουρίστες γεγονός που έγινε φέτος ευρύτερα αντιληπτό κατά τους καλοκαιριού μήνες ιδίως στην Κρήτη. Η τρέχουσα περίοδος είναι αυτή κατά την οποία εποχιακά συμφωνούνε προκρατήσεις για την επόμενη τουριστική σαιζόν. Η ανάπτυξη αυτής της αγοράς έχει αποτελέσει και αντικείμενο μνημονίου για την διευκόλυνση των τουριστικών και πολιτισμικών ανταλλαγών που υπογράφηκε νωρίτερα φέτος κατά την επίσκεψη στην Ελλάδα του Κινέζου πρωθυπουργού Λι Κεκιάγνκ. Είναι στα πλαίσια αυτής της πολιτικής που αύριο και μεθαύριο πραγματοποιείται στο ξενοδοχείο Divani Caravel το forum των ταξιδιωτικών πρακτόρων και φορέων.

Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η Beijing Municipal Commission of Tourism Development κορυφαίοι εκπρόσωποι του οποίου πραγματοποιούν αυτή την περίοδο ευρωπαϊκή περιοδεία. Στην αποστολή που βρίσκεται ήδη στην Αθήνα συμμετέχουν μεταξύ άλλων και οι China Commercial International Travel Service, Hualiu Culture, Beijing Top View Holiday, China Youth Travel Association, China Harmony Travel Service και άλλα μεγάλα τουριστικά κινεζικά πρακτορεία και οργανισμοί. Η Beijing Municipal Commission of Tourism Development έχει έλθει συνοδευόμενη από δημοσιογράφους των μεγαλύτερων Μέσων Ενημέρωσης της Κίνας και κρατικούς φορείς που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό. Από ελληνικής πλευράς έχουν δηλωθεί 60 συμμετοχές από τουριστικές επιχειρήσεις κυρίως δε από ξενοδοχεία και πρακτορεία. Μεταξύ αυτών και πολλά μέλη του ΗΑΤΤΑ, του Συνδέσμου των εν Ελλάδι Τουριστικών και Ταξιδιωτικών Γραφείων καθώς η κινεζική αποστολή επιδιώκει και την προβολή του Πεκίνου ως τουριστικό και πολιτιστικό προορισμό στοχεύοντας σε συνεργασίες που θα παράγουν και ελληνικό τουρισμό στην Κίνα.

Έλληνες επιχειρηματίες του τουρισμού εκτιμούν ότι οι Κινέζοι τουρίστες μπορούν, δυνητικά, να βοηθήσουν στην διεύρυνση της ελληνικής τουριστικής περιόδου καθώς από τα τέλη Ιανουαρίου έως τις αρχές Φεβρουαρίου είναι η περίοδος των εορτών της κινέζικης πρωτοχρονιάς ενώ αργίες που αποτελούν ευκαιρίες για ταξίδια στο εξωτερικό τηρούνται και την πρωτομαγιά, αλλά και το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου οπότε και η εθνική εορτή της Κίνας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι την προηγουμένη εβδομάδα η Περιφέρεια της Κρήτης πραγματοποίησε επίσκεψη στην Κίνα και ειδικότερα σε Σαγκάη, Φουτζού, Χάνγκζου και Νίνγκμπο με στόχο την προσέλκυση τουριστών. Τα στοιχεία για το πρώτο τρίμηνο του έτους οπότε και η ανάγκη για αύξηση των επισκεπτών δείχνουν ότι οι Κινέζοι επισκέπτες στην Ελλάδα τριπλασιάστηκαν αν και προσμετρώνται ακόμα σε μερικές χιλιάδες ανθρώπους. Όμως η δυναμική της αύξησης των αριθμών τους είναι σημαντική. Ήδη, σύμφωνα με την α.ε. τον Κινέζο Πρέσβη στην Αθήνα, ο αριθμός των Κινέζων τουριστών που ταξίδεψαν στην Ελλάδα σημείωσε 50% αύξηση το τελευταίο ενάμιση έτος. Σημειώνεται πως οι Κινέζοι τουρίστες επιλέγουν να ταξιδεύουν ομαδικά μέσω τουριστικού πρακτορείου αν και ο ατομικός τουρισμός ενισχύεται παράλληλα με την διαρκή άνοδο του βιοτικού επιπέδου στην Κίνα.

Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Τουρισμού της Κίνας ο αριθμός των Κινέζων τουριστών που ταξιδεύει στο εξωτερικό αναμένεται να ξεπεράσει το 2014 κατά πολύ τα 100 εκατομμύρια ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις της Κινεζικής Ακαδημίας Τουρισμού αναμένεται να ανέλθει στα 200 εκατομμύρια το 2020. Αν η Ελλάδα, που είναι από τους 15 κορυφαίους προορισμούς παγκοσμίως, καταφέρει να αποσπάσει από αυτή την αγορά ένα μερίδιο της τάξης του 5% τότε καθίσταται σαφές το όφελος για την οικονομία.

Σύμφωνα με το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών «τα τελευταία χρόνια έχει αναληφθεί σειρά πρωτοβουλιών (κινηματογράφηση ντοκυμανταίρ με θέμα την Ελλάδα ως τουριστικό προορισμό, περιήγηση ομάδων Κινέζων δημοσιογράφων σε επιλεγμένα θέρετρα, παροχή διευκολύνσεων για την έκδοση θεωρήσεων εισόδου), οι οποίες αρχίζουν να αποδίδουν καρπούς. Σημαντική εξέλιξη αποτελεί η έναρξη λειτουργίας, από τα μέσα Ιουνίου 2014, απ’ ευθείας αεροπορικής γραμμής τσάρτερ από την Σαγκάη στην Αθήνα, η οποία εκτιμάται ότι θα τονώσει περαιτέρω το τουριστικό ρεύμα από την Κίνα».

capital

3 Δεκεμβρίου 1944: Η κόκκινη γραμμή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας

70 χρόνια από τη συννεφιασμένη Κυριακή και τη Μάχη της Αθήνας που καθόρισε το πολιτικό μέλλον της χώρας

«Η 3η Δεκεμβρίου 1944 ήταν στην Αθήνα μια μέρα ψυχρή και σκληρή. Μια μέρα που θα έμενε στην Ιστορία. [...] Πυκνά πλήθη συνέρρεαν σαν διογκούμενοι χείμαρροι προς τον ομφαλό της πρωτεύουσας, την πλατεία Συντάγματος. Και οι λέξεις που κυριαρχούσαν ήσαν:
"Το απαγορευμένο συλλαλητήριο. Θα το χτυπήσουν;"
Πενήντα δύο ημέρες είχαν περάσει από τη 12η Οκτωβρίου, όταν έφυγαν οι τελευταίοι Γερμανοί και έληγε η Κατοχή».

Ήταν η ημέρα που έκτοτε έριξε βαριά τη σκιά της στη σύγχρονη πολιτική Ιστορία. Το χαρακτηριστικό απόσπασμα που προηγήθηκε ανήκει στον δημοσιογράφο Σόλωνα Ν. Γρηγοριάδη, ο οποίος στα «Φοβερά ντοκουμέντα» του επισημαίνει αυτή την περίοδο ως την έναρξη ενός νέου διχασμού, στη θέση του μέχρι πρότινος διπόλου «βενιζελικοί - μοναρχικοί». Η Αριστερά μέσω της δράσης της στη γερμανική κατοχή εισήλθε πια ορμητικά στο πολιτικό προσκήνιο λαμβάνοντας κορυφαία θέση για τα τεκταινόμενα. Το ΚΚΕ των μαχητικών λαϊκών κινητοποιήσεων του Μεσοπολέμου τίθεται ως ομοτράπεζος συνομιλητής των συντηρητικών πολιτικών δυνάμεων για την τύχη της χώρας μετά την απελευθέρωση. Πλέον, ο διαχωρισμός δεξιός - αριστερός κυριαρχεί σε πόλεις και χωριά, αφήνοντας το στίγμα ισχυρό σε πολλές περιπτώσεις και 70 χρόνια μετά, κατά τον 21ο αιώνα.

Εκείνο το πρωινό

«Ώρα 10.30 περίπου η μεγάλη πλατεία κόντευε σχεδόν να γεμίσει. Και έως τότε τίποτα το ανησυχητικό δεν είχε συμβεί. Στους εξώστες και στα παράθυρα των ξενοδοχείων "Μεγάλη Βρετανία" και "Κινγκ Τζορτζ", πλήθος Αμερικανών και Άγγλων ανταποκριτών του Τύπου παρακολουθούσαν ζωηρά το θέαμα και τραβούσαν συνεχώς φωτογραφίες. Από τους εξώστες και τα παράθυρα όμως του κτηρίου της Αστυνομικής Διεύθυνσης, και προπαντός από τη στέγη των Παλαιών Ανακτόρων, άλλα μάτια ενέδρευαν βλοσυρά και έβλεπαν εχθρικά εκείνο το αποφασισμένο και οργίλο ανθρώπινο ποτάμι.

Ξαφνικά, πέρα από την πλατεία στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας, ακούστηκαν πυκνοί πυροβολισμοί. [...] Έξω από την πρωθυπουργική κατοικία έγινε συμπλοκή μεταξύ της φρουράς του και του πλήθους, που κατέβαινε τη λεωφόρο για το Σύνταγμα. [...]

Στο μεταξύ η συρροή του πλήθους στην πλατεία συνεχιζόταν και κατά τις 10.45 ακούστηκε μεγάλη βουή από τη δεξιά πλευρά. Μια τεράστια μάζα που κυλούσε από τη λεωφόρο Αμαλίας κατόρθωσε να διασπάσει την αστυνομική ζώνη και εισόρμησε αλαλάζοντας στον χώρο μπροστά στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Η προπομπή τους, ορμητική και κραυγαλέα, προχώρησε παραπέρα, προς τη Διεύθυνση της Αστυνομίας, ένα ψηλό, τετραώροφο κτήριο που δέσποζε στη διασταύρωση των λεωφόρων Βασιλίσσης Σοφίας και Αμαλίας. Τότε έγινε το μεγάλο κακό. [...]

Και κάποια στιγμή, από την πύλη του κτηρίου της Διεύθυνσης της Αστυνομίας, κάποιο άτομο με χακί παντελόνι και λευκό πουκάμισο πετάχτηκε στον δρόμο κραυγάζοντας:
"Πυροβολήστε λοιπόν τους παλιανθρώπους..."»

Η αφήγηση του Σόλωνα Ν. Γρηγοριάδη («Τα φοβερά ντοκουμέντα - Δεκέμβριος 1994 - Το ανεξήγητο λάθος», εκδ. Το Βήμα Βιβλιοθήκη, 2010, σελ. 47-48) είναι γλαφυρή και αποτυπώνει το συννεφιασμένο πρωινό που έμελλε να φέρει αντάρα στην ελληνική πολιτική ζωή.

Εύλογα τα ερωτήματα για το πώς φτάσαμε ως εκείνο τον πρώτο πυροβολισμό· αντίστοιχα πολλές οι απαντήσεις, οι οποίες συγκλίνουν επίσης σε δύο διχασμένες αφηγήσεις για την περίοδο που άλλαξε τη μεταπολεμική Ελλάδα. Ο κόκκινος Δεκέμβρης του '44 για κάποιους αναφέρεται στις αιματηρές συγκρούσεις της Μάχης της Αθήνας και για τους υπόλοιπους στην ευκαιρία του ΕΑΜ, όπου πρωτοστατούσαν οι κομμουνιστές, να πάρει την εξουσία.

Το δίκοπο μαχαίρι

Δεδομένο είναι πάντως ότι το ΕΑΜ και ο στρατιωτικός σχηματισμός του, ο ΕΛΑΣ, είχαν μπει για τα καλά στο παιχνίδι της εξουσίας ελέγχοντας μεγάλο μέρος της ελληνικής υπαίθρου πριν από την αποχώρηση των Γερμανών. Πρωταγωνιστώντας στην αντίσταση κατά του κατακτητή, οι αντάρτικες ομάδες είχαν κερδίσει την εύνοια πλήθους πολιτών σε αστικά κέντρα και ύπαιθρο, ενώ είχαν καταφέρει να εφοδιάζονται με στρατιωτικό -και όχι μόνο- υλικό από τις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις εκτός από τη λαφυραγώγηση των κατοχικών δυνάμεων που νικούσαν στη μάχη και τον «θησαυρό» που απέκτησε με την παράδοση και τον αφοπλισμό της ιταλικής μεραρχίας «Πινερόλο».

Οι δυνάμεις ανταρτών που ήταν πιστές στην κυβέρνηση του Καΐρου είχαν ως κορμό τους τον ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα. Η αντιπαλότητα, σε πολιτική βάση, μεταξύ των δύο ανταρτικών σωμάτων εκδηλώθηκε πριν από την απελευθέρωση. Παράλληλα, άλλες μικρότερες οργανώσεις, όπως η αντικομμουνιστική και φιλοβασιλική Χ του αντισυνταγματάρχη Γεωργίου Γρίβα, που είχαν αναλάβει δράση, χωρίς ωστόσο να βρίσκονται «στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας», από τον δεύτερο χρόνο της Κατοχής.

Κύριοι αντίπαλοι πάντως για το ΕΑΜ ήταν τα Τάγματα Ασφαλείας. Δρούσαν στο πλευρό των γερμανικών δυνάμεων κατοχής και ορισμένες φορές τα υποκαθιστούσαν, ενώ έχουν καταγραφεί και αρκετές αγριότητες σε βάρος δυνάμεων του ΕΑΜ / ΕΛΑΣ, από τις οποίες λάμβαναν λυσσαλέα απάντηση, ακόμη και την περίοδο που ακολούθησε την αποχώρηση των στρατευμάτων της Βέρμαχτ. Συστάθηκαν σε μια περίοδο που το ΕΑΜ είχε εδραιώσει αισθητά την παρουσία του στον αντικατοχικό αγώνα και οι γερμανικές δυνάμεις ζητούσαν «συμμάχους» για να ελαφρυνθούν από το βάρος των απωλειών. Ειδικά σε αυτή την περίοδο, οι άνδρες που στελέχωναν τα Τάγματα Ασφαλείας ήταν σφοδροί πολέμιοι των κομμουνιστών.

Με την αποχώρηση των Γερμανών, ο ΕΛΑΣ ζητούσε από τα Τάγματα Ασφαλείας να παραδοθούν στο όνομα της κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Εκείνη τη στιγμή, «νομιμόφρονες» ήταν οι ανταρτικές ομάδες. Οι ταγματασφαλίτες ωστόσο γνώριζαν ότι κινδύνευαν ανά πάσα στιγμή από αντίποινα και θα αντιμετώπιζαν τη δικαιοσύνη με βαριές κατηγορίες. Γι' αυτό τον λόγο προτιμούσαν να παραδοθούν με τον οπλισμό τους σε Βρετανούς ή σε εθνικόφρονες ανταρτικές ομάδες.

Η ΟΠΛΑ (Οργάνωσης Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών) είχε ήδη αναλάβει δράση στο όνομα του ΕΑΜ. Δωσίλογοι και μαυραγορίτες βρήκαν τον θάνατο από τις ένοπλες ομάδες της, αλλά και εθνικόφρονες. Λαϊκά δικαστήρια στήθηκαν με αμφίβολες ετυμηγορίες (η υπόθεση της ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη μέσα στην αντάρα των Δεκεμβριανών ήταν χαρακτηριστική). Εν τούτοις, η κατάσταση δεν πήρε διαστάσεις πογκρόμ εναντίον των συνεργατών των Γερμανών, όπως συνέβη στη Γαλλία, ή αντιπάλων. Προκαλούσε κυρίως τρόμο στους αντιπάλους του ΕΑΜ, στον βασικό κορμό των ψηφοφόρων του Λαϊκού Κόμματος ή των βενιζελικών, οι οποίοι δεν ήταν και λίγοι -όπως ήταν φυσικό, τα δύο μεγαλύτερα κόμματα δεν είχαν απολέσει μεμιάς τους οπαδούς τους, όσο και αν είχε ισχυροποιηθεί η Αριστερά- στα χαμηλότερα στρώματα. Παράλληλα, λειτουργούσε πολιτοφυλακή, εν είδει αστυνομικού σώματος, σε πολλές περιοχές που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του ΕΑΜ / ΕΛΑΣ.

Λιγοστές, συγκριτικά, ήταν και οι δυνάμεις της Χωροφυλακής και της Αστυνομίας. «Κατά τας αρχάς Οκτωβρίου 1944 ότε ήρξατο και συνετελέσθη η αποχώρησις των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής εξ Ελλάδος αι δυνάμεις του Σώματος της Ελληνικής Χωροφυλακής ευρέθησαν συνεπτυγμέναι εις τα μεγάλα αστικά κέντρα, ως εις Αθήνας, Θεσσαλονίκην, Πάτρας, Τρίπολιν, Καλάμαι, Λάρισαν κ.λπ. καθημαγμέναι μεν και αποδεκατισμέναι εκ του τριετούς διμετώπου αγώνος τόσον κατά των εχθρικών δυνάμεων κατοχής, όσον και κατά των εσωτερικών εχθρών του Έθνους των Κομμουνιστών, αλλά με ηθικόν ακμαιότατον και αδάμαστον ψυχικήν αντοχήν, ενδυναμωμένη επί πλέον εκ της προσδοκίας του εγγίζοντος τέλους της Ελληνικής τραγωδίας» αναφέρεται στο βιβλίο «Δράσις της Χωροφυλακής κατά την περίοδον 1941 - 1950» (Αρχηγείον Β. Χωροφυλακής, Διεύθυνσις Οργανώσεως - Τμήμα Μελετών, Τυπογραφείον Β. Χωροφυλακής, Αθήναι 1962). Οι δυνάμεις της «ανήρχοντο τότε εις 2,1/2 - 3 χιλιάδες Αξιωματικούς και οπλίτας και ήσαν σχεδόν άοπλοι».


Πιστοί στην κυβέρνηση του Καΐρου, οι χωροφύλακες δεν προέβαλαν «αντίστασιν εις τον ΕΛΑΣ, πλην εις ελαχίστας περιπτώσεις και όπου οι κομμουνισταί επετέθησαν κατά των δυνάμεων της Χωροφυλακής». Άνδρες του Σώματος από την επαρχία κινήθηκαν προς Αθήνα για να ενταχθούν στις συμπαγείς ομάδες της Χωροφυλακής, στα οποία έστησαν ενέδρες ο ΕΛΑΣ είτε σε ομάδες είτε σε μεμονωμένους άλλοτε επιτυχώς και άλλοτε όχι. Ο δρόμος για τον Δεκέμβρη είχε στρωθεί.

Το αγγλικό σχέδιο

«Κατά τας παραμονάς της απελευθερώσεως, μέγα μέρος της Ελλάδος, σχεδόν ολόκληρος η ύπαιθρος χώρα, πλην των πόλεων και τινων κωμοπόλεων εις τας οποίας ημύνοντο σθεναρώς αι δυνάμεις της Χωροφυλακής και των Ταγμάτων Ασφαλείας, είχε περιπέσει εις χείρας των ελασιτών, οι οποίοι παρεσκεύαζον δραστηρίως την ολοκληρωτικήν των κυριαρχίαν. Οι Γερμανοί, αρχάς Οκτωβρίου 1944, απέσυρον βαθμηδόν τας δυνάμεις των από τας επαρχίας και συντεταγμένα ισχυρώς ελάμβανον τας οδούς αποχωρήσεως εκ της Ελλάδος» αναφέρεται στην έκδοση της Χωροφυλακής, δείχνοντας γλαφυρά την υπολογίσιμη δύναμη του ΕΑΜ, με τον ΕΛΑΣ να αριθμεί περί τις 15.000 στρατεύσιμους και με τα εκατοντάδες χιλιάδες μέλη του Απελευθερωτικού Μετώπου να προσφέρουν διαρκή και σημαντικότατη υποστήριξη.

Η ρήξη Αριστεράς - Δεξιάς, η εμβληματική παρουσία του ΕΑΜ / ΕΛΑΣ και η αδυναμία του ΕΔΕΣ να είναι το αντίπαλο δέος στον αριστερό σχηματισμό, οδήγησαν από νωρίς ακόμα τους Βρετανούς, ήδη από το 1943, να καταστρώσουν τα πλάνα τους για την αντιμετώπιση της ραγδαίας εξάπλωσης του «κομμουνιστικού κινδύνου» αμέσως μετά την αποχώρηση των Γερμανών.

Με ημερομηνία 18 Ιουλίου 1944, ένα άκρως απόρρητο σχέδιο (παρατίθεται μαζί με άλλα ντοκουμέντα στο βιβλίο του Πέτρου Στ. Μακρή-Στάικου «Ο "Δεκέμβρης" του 1944 - Τέσσερα άγνωστα κείμενα», εκδ. Ίκαρος, Αθήνα 2014) που υπογράφει ο συνταγματάρχης Τζ. Μ. Στίβενς μοιάζει σαν να αποτελεί τα προσχεδιασμένα βήματα για τη δράση των βρετανικών δυνάμεων με σκοπό το κλείσιμο της «ελληνικής περιπέτειας» και τον φραγμό στον «ερυθρό κίνδυνο».

Ο βρετανός πρωθυπουργός Γουίνστον Τσόρτσιλ πάντως λίγες εβδομάδες μετά, τον Αύγουστο του 1944, σημείωνε προς τον υπουργό Εξωτερικών Άντονι Ίντεν: «...είτε θα υποστηρίξουμε τον Παπανδρέου, αν χρειαστεί και με τη βία όπως έχουμε συμφωνήσει, είτε θα πάψουμε να έχουμε τις οποιεσδήποτε βλέψεις στην Ελλάδα».

Οι ροές οπλισμού και άλλων υλικών προς τον ΕΛΑΣ περιορίζονται δραστικότατα, οι Βρετανοί πασχίζουν να μην πέσουν γερμανικά στρατεύματα -και ο οπλισμός τους φυσικά- στα χέρια των ανταρτών του ΕΛΑΣ διαμηνύοντας στους κατακτητές να μην παραδοθούν σε αυτούς ενώ παράλληλα επιφορτίζονται με τη συγκρότηση ικανού μάχιμου στρατεύματος που θα επιβάλει τη γραμμή Λονδίνου και Καΐρου.

Ενώ ο πρωθυπουργός -με τις ευλογίες των Βρετανών- Γεώργιος Παπανδρέου ζητούσε το καλοκαίρι από τον Τσόρτσιλ «βρετανική ένοπλη βοήθεια» για να δημιουργήσει εθνικό στρατό και αστυνομία, οι Σύμμαχοι είχαν στον νου τους την εν εξελίξει επιχείρηση προώθησης σε ιταλικό έδαφος. Παρ' όλα αυτά, μόλις οι Γερμανοί αποχώρησαν από την Ελλάδα τον Οκτώβριο, οι Βρετανοί με ρητές εντολές Τσόρτσιλ άφησαν κατά μέρος τα πάντα και επικέντρωσαν τις δυνάμεις τους στην ελληνική υπόθεση.

Ο... ανοιχτός δρόμος του ΕΑΜ

Πάντως κατάλυση εξουσίας καταλογίζεται από αρκετούς στο ΕΑΜ με την κίνηση να μπει στη Θεσσαλονίκη και να την απελευθερώσει παρά τις ρητές εντολές της κυβέρνησης του Καΐρου να μην μπουν ένοπλα τμήματα στα αστικά κέντρα.

«Τα Δεκεμβριανά δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία για κανέναν από τους εμπλεκομένους. Το ΕΑΜικό κίνημα και η ηγεσία του, αν και βρέθηκαν σε κατάσταση αμύνης, δεν μπορούμε να πούμε πως πιάστηκαν στον ύπνο. Περίμεναν ότι κάποια στιγμή θα ερχόταν η σύγκρουση, αν και δε φαίνεται να είχαν μαντέψει ούτε την έκταση που πήρε - ούτε τη σημασία της. Σε κάθε, πάντως, περίπτωση, δεν επιδίωξαν να έχουν την πρωτοβουλία σ' αυτήν την εξέλιξη» σημειώνει χαρακτηριστικά ο ιστορικός και δημοσιογράφος Γιώργος Πετρόπουλος («Ωμή επέμβαση των Άγγλων στην Ελλάδα», «Ριζοσπάστης», 3.12.2000).

Έτσι, ενώ ήταν γνωστές οι προθέσεις των Άγγλων, η ηγεσία του ΕΛΑΣ δεν έδωσε σαφή εντολή να τους χτυπήσουν ούτε νωρίτερα όταν είχαν την υπεροπλία, αλλά ούτε και όταν άρχισαν να δέχονται πίεση με αποτέλεσμα οι βρετανικές δυνάμεις να αιχμαλωτίσουν, χωρίς να πέσει πυροβολισμός, ένα ολόκληρο σύνταγμα του ΕΛΑΣ στη Φιλοθέη όταν άρχισαν οι εχθροπραξίες και εν τέλει να βρεθούν πανέτοιμοι με τη μακρόχρονη προπαρασκευή τους και την αποβίβαση ισχυρών δυνάμεων στον Φαληρικό όρμο.

Στόχος του ΕΛΑΣ ήταν η «ντόπια αντίδραση» και οι δωσίλογοι. Αυτούς γνώριζαν καλά, αυτούς αντιμετώπιζαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής μαζί με τις δυνάμεις της Βέρμαχτ. Φυσικό είναι λοιπόν η εαμική ηγεσία να βρίσκεται με την εντύπωση της ισχύος και την επιθυμία να μην εμπλακεί τελικά σε «εσωτερικές υποθέσεις» ο αγγλικός παράγων - μια στάση που στην τελική ανάλυση οδήγησε στη μάχη της Αθήνας στην οποία μετά τις πρώτες ενθουσιώδεις επιθέσεις βρισκόταν σε όλο και πιο δυσχερή θέση.

Εκτίμηση λανθασμένη -όπως μπορεί να κρίνει κανείς εκ των υστέρων- μαζί με την απρόσκοπτη συγκέντρωση δυνάμεων στο πλευρό της κυβέρνησης Παπανδρέου με την ενεργό συμμετοχή των βρετανικών δυνάμεων.

«Αι απόρρητοι διαταγαί της Κυβερνήσεως είναι κατηγορηματικαί: Καμία εμπιστοσύνη εις τον ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ και καμία συνεργασία διά την τήρησιν της τάξεως. [...] Τα Τάγματα Ασφαλείας ευρίσκονται εις δυσχερεστάτην θέσιν, διότι έχουσι αποκηρυχθή υπό της Κυβερνήσεως ως προδοτικά. Καταλλήλως, όμως, ο στρατιωτικός διοικητής τα ειδοποιεί να συνεχίσωσι τας υπηρεσίας των με τη δήλωσιν -ουχί ακριβή- ότι θα τύχωσι συγνώμης. Χρειάζονται αυτά ως αντίπαλοι κατά του ΕΑΜ, το οποίο επιμόνως ζητεί τη διάλυσίν των» πληροφορεί ο τότε διοικητής της Ορεινής Ταξιαρχίας συνταγματάρχης Θρασύβουλος Ι. Τσακαλώτος («40 χρόνια στρατιώτης της Ελλάδος - Πώς εκερδίσαμε τους αγώνες μας 1940 - 1949», Αθήναι, εκ των Τυπογραφείων της «Ακροπόλεως», 1960, σελ. 578).

Η στάση της βρετανικής κυβέρνησης είναι γνωστή, με τα καίρια τηλεγραφήματα του Τσόρτσιλ να βγάζουν από την αμήχανη θέση τον αγγλικό στρατό και να τον θέτει προ των ευθυνών του απέναντι στον κομμουνιστικό κίνδυνο. «Είσθε υπεύθυνος για την τήρηση της τάξεως στην Αθήνα και πρέπει να εξουδετερώσετε ή να συντρίψετε όλες τις ομάδες του ΕΑΜ / ΕΛΑΣ που θα πλησιάσουν προς την πόλη... Μη διστάζετε πάντως να ενεργείτε σαν να βρίσκεστε σε κατεχόμενη πόλη όπου έχει ξεσπάσει τοπική εξέγερση» διέταζε τον στρατηγό Ρόναλντ Σκόμπι και ο αρχιστράτηγος των αγγλικών και ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στην Ελλάδα έφερε λίαν επιτυχώς σε πέρας τη δύσκολη αποστολή του.

«Για το ΕΑΜ και την Αριστερά η κατάσταση πλησίαζε το αδιέξοδο. Οι δυνάμεις τους ήταν κυρίαρχες σε όλη την εκτός Αθηνών Ελλάδα. Όμως στην πρωτεύουσα χτίζονταν προσεκτικά ένα καθεστώς που καμία συμφωνία δεν είχε προβλέψει. Η βρετανική αποφασιστικότητα εμπόδιζε κάθε συζήτηση και ακύρωνε "εν τη γενέσει" κάθε εναλλακτικό σχέδιο. [...] Από την άλλη η ηγεσία της Αριστεράς έπρεπε να λάβει υπόψη της τόσο την ανάγκη για εξωτερική επισιτιστική βοήθεια όσο και τις περιπλοκές που θα προέκυπταν από τη σύγκρουση με τα συμμαχικά στρατεύματα ενώ ο πόλεμος διαρκούσε ακόμα. Το αδιέξοδο φαινόταν απόλυτο» παρατηρεί ο καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γιώργος Μαργαρίτης («Από τον Λίβανο έως τη Βάρκιζα», στον 17ο τόμο της «Ιστορίας των Ελλήνων», εκδ. Δομή).

Με μεγάλα τμήματά του στην Ήπειρο και στη Μακεδονία, εκτός Αθηνών, με πολεμικό υλικό ετερόκλητο, χωρίς επάρκεια πυρομαχικών και χωρίς σημαντικά βαρέα όπλα, ο ΕΛΑΣ όδευσε στη μάχη του Δεκέμβρη σαν να ήθελε να επιδείξει τον ηρωισμό των ανδρών του και να αποκαλύψει το εν πολλοίς αδιέξοδο στις στρατηγικού χαρακτήρα κινήσεις του. Για κάποιους θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «αυτοκτονία» έτσι όπως εξελίχθηκε η προπαρασκευή, με διαρκή λάθη και αντικειμενικές δυσκολίες. Αλλά και πρωτύτερα, αν είχε κυριαρχήσει διά των όπλων στα αστικά κέντρα και διεκδικούσε de facto την εξουσία θα είχε καλύτερη τύχη; Πιθανόν, αλλά όλα αυτά είναι υποθέσεις που έχει φροντίσει η ίδια η ορμή της ιστορικής περιόδου να πετάξει στην άκρη. Όπως απορρίφθηκε από τον εμβληματικό κομμουνιστή ηγέτη Γκιόργκι Ντιμιτρόφ (8.12.1944) το αίτημα του ΚΚΕ για συνδρομή από τα κομμουνιστικά κόμματα.

Οι διαδηλώσεις, το πολιτικό «όπλο» του ΕΑΜ

Η κατεχόμενη Αθήνα συνταράχτηκε από αιματηρές διαδηλώσεις και απεργίες που κινητοποίησε το ΕΑΜ, τόσο για την επιστράτευση εργαζομένων ώστε να σταλούν σε εργοστάσια στη Γερμανία όσο και για τις αγριότητες των Βουλγάρων. Αυτή η «παράδοση» συνεχίστηκε και με την απελευθέρωση της πόλης στις 12 Οκτωβρίου 1944.

Όπως γράφει ο ιστορικός Ιάσων Χανδρινός, «πρώτο κατέβηκε το ΚΚΕ. Την επόμενη της εορταστικής μέρας, ένα τεράστιο "λαϊκό κύμα" με την καθοδήγηση όλων των Αχτίδων της ΚΟΑ, ξεχύθηκε από τους προσφυγικούς συνοικισμούς στη λεωφόρο Πανεπιστημίου με ζητωκραυγές υπέρ του ΕΑΜ και του Κόμματος και ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία των προδοτών - το πιο "καυτό" αίτημα των ημερών. Στο πλήθος ξεχώριζαν παπάδες (μερικοί με κόκκινες σημαίες), γριές γυναίκες και μικροί μαθητές. Ο συγγραφέας Γιώργος Θεοτοκάς, από τους πιο διεισδυτικούς παρατηρητές της τότε αθηναϊκής καθημερινότητας, δήλωνε στο ημερολόγιό του πως αυτά τα πρωτόγνωρα κοινωνικά φαινόμενα, όπως και τα χιλιάδες σφυροδρέπανα που είχαν πλημμυρίσει τους τοίχους "ξεσκέπαζαν, σε μια απότομη στροφή της ιστορίας, μια πρωτεύουσα κόκκινη". [...] Οι συνθήκες της φασιστικής κατοχής και οι αγώνες κατά των κατακτητών και των συνεργατών τους, είχαν αναδείξει σε μάρτυρες και ήρωες τα λαϊκά στρώματα που δικαιωματικά αξίωναν πλέον την άνευ όρων ανακατανομή της πολιτικής τράπουλας.

»Τρεις μέρες αργότερα θα ριχνόταν στη "μάχη των εντυπώσεων" και ο αστικός κόσμος. Στο εξίσου ογκώδες συλλαλητήριο, το παρόν έδινε η ευπαρουσίαστη αστική τάξη της Αθήνας: ώριμοι άντρες, οικογενειάρχες, φοιτητές και καλοντυμένες κοπέλες, μια ετερόκλητη συμμαχία με πολιτικές τοποθετήσεις που ποίκιλαν από τη φιλελεύθερη δημοκρατία έως τον "μοναρχοφασισμό". Η έντονη αντιεαμική συνείδηση των μεσοαστικών και μεγαλοαστικών στρωμάτων θα τροφοδοτούσε ένα "μαύρο μέτωπο" το οποίο στις μάχες του Δεκέμβρη θα συναποτελούσαν ο αναβαπτισμένος ελληνικός στρατός της Μέσης Ανατολής (Ιερός Λόχος, ΙΙΙ Ορεινή Ταξιαρχία Ρίμινι), τα Σώματα Ασφαλείας (Αστυνομία Πόλεων, Χωροφυλακή, Ασφάλεια) και -φυσικά- οι άνδρες και αξιωματικοί των Ταγμάτων Ασφαλείας που περίμεναν υπομονετικά στους στρατώνες του Γουδή, την εξιλέωση στο πρόσωπο της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης και των Βρετανών» («Αθήνα, Οκτώβριος 1944», 18.11.2012).

Σύγχυση

Ο δρόμος προς τον Δεκέμβρη ήταν γεμάτος αντιφάσεις και απρόοπτα που έθεταν σε τροχιά σύγκρουσης χωρίς να γίνεται η αποφασιστική κίνηση από καμία πλευρά...

Χαρακτηριστικό της σύγχυσης που επικρατούσε είναι περιστατικό που δημοσιοποιεί ο ιστορικός Μανόλης Κασιμάτης με την άφιξη του στρατάρχη Αλεξάντερ στην Ελλάδα στις 11.12.1944 (περιλαμβάνεται στη μελέτη «Καταγράφοντας τη δράση της βρετανικής αεροπορίας τον Δεκέμβρη του 1944», Αθήνα 2013). «Το αεροδρόμιον του Καλαμακίου, όπου έφθασα την 2 μ.μ. απέχει περί τα 10 χιλιόμετρα από το κέντρον της πόλεως. Η άμυνά του ήτο ασθενής, η πέριξ περιοχή ήτο εις χείρας του ΕΛΑΣ και η μόνη τηλεφωνική επικοινωνία ήτο δυνατή μέσω ενός σταθμού υπό τον έλεγχον του ΕΛΑΣ. Είχον ως τόσον την ευγένειαν να με συνδέσωσι με το Στρατηγείον του 3ου Σώματος και έπειτα από κάποιαν καθυστέρησιν έφθασε ένα τεθωρακισμένον αυτοκίνητον δια να με παραλάβη. Μετέβην με αυτό εις την Αγγλικήν Πρεσβείαν βαλλόμενος κατά την διαδρομήν» περιγράφει ο στρατάρχης και όπως πολύ εύστοχα σχολιάζει ο κ. Κασιμάτης, «κατέφθασε στην Ελλάδα αεροπορικώς ένας από τους στρατάρχες (ελάχιστους) του Βρετανικού στρατού μαζί με έναν Βρετανό υπουργό. Το τμήμα του ΕΛΑΣ που ήταν κοντά στο αεροδρόμιο, και στο οποίο αναγκάστηκε να αποταθεί ο στρατάρχης ελλείψει μέσων επικοινωνίας, όχι μόνο δεν τον συνέλαβε ως ώφειλε (ήδη εδώ και 5 μέρες είχαν αρχίσει και "επίσημα" οι συγκρούσεις του ΕΛΑΣ με τους Βρετανούς) αλλά τον διευκόλυνε κιόλας να έρθει σε επαφή με το Βρετανικό Στρατηγείο το οποίο έστειλε μάλιστα δύο τεθωρακισμένα να τον παραλάβουν μαζί τους άλλους ανώτατους αξιωματούχους»...

«Η απόφαση "μετατροπής" σε τακτικό στρατό κατέτεινε μάλλον στην προσέλκυση εθελοντών -και δη αξιωματικών- και εν γένει στην πολιτική νομιμοποίηση του Αντάρτικου, παρά στη στρατιωτική αναβάθμιση ή την εξύψωση της πειθαρχίας» επισημαίνει ο Ι. Χανδρινός («Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός», 13.2.2012). Αυτό δεν ήταν αρκετό για τον ΕΛΑΣ στη διαφαινόμενη νέα σύγκρουση. Οι βρετανικές δυνάμεις υπερίσχυσαν με υπέρτερο οπλισμό, με τεθωρακισμένα, πυροβόλα, κανονιοβολούσαν τα ελλιμενισμένα στον Σαρωνικό πολεμικά και -κυρίως- διέθεταν μοίρες της RAF· την από αέρος ανεμπόδιστη επίθεση, που καθόρισε την έκβαση της μάχης.

Οι αριθμοί του πολέμου

«Στην αρχή των μαχών οι Βρετανοί είχαν στην Αθήνα και στον Πειραιά μία ελλιπή ταξιαρχία τεθωρακισμένων, την 23η, η οποία όμως είχε εξοπλιστεί για την περίσταση με μία επιλαρχία αρμάτων Sherman, των 35 τόνων, ακαταμάχητα για οποιοδήποτε όπλο που ο ΕΛΑΣ μπορούσε να διαθέτει. Υπήρχαν επίσης μονάδες αλεξιπτωτιστών και δύο τάγματα πεζικού που έφθασαν αεροπορικώς στην αρχή των γεγονότων, συνολικά 5.000 άνδρες. Αντίθετα υπήρχε ένα πλήθος βοηθητικών μονάδων με το προσωπικό τους, σχεδόν 10.000 άτομα, η προστασία των οποίων έθετε προβλήματα στον γενικό διοικητή, τον στρατηγό Σκόμπυ. Σε αυτές τις δυνάμεις προστέθηκαν τα πιστά στην κυβέρνηση Παπανδρέου ελληνικά στρατεύματα, η 3η Ορεινή Ταξιαρχία με 2.800 άνδρες, μονάδες της Χωροφυλακής, της αστυνομίας και των οργανώσεων τύπου Χ με 2.500 έως 3.000 ενόπλους. Ως εφεδρεία αυτών των δυνάμεων υπολογίζονταν οι περίπου 12.000 άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας και άλλων δωσιλογικών σωμάτων που βρίσκονταν "έγκλειστοι" είτε στην Αθήνα είτε σε νησιά του Σαρωνικού. Ο όγκος των βρετανικών ενισχύσεων -τρεις μεραρχίες πεζικού, η 4η Ινδική, η 4η και 46η Βρετανικές, σε πρώτη φάση- θα έφθαναν στα μέσα Δεκεμβρίου.

»Από την άλλη πλευρά η μεγάλη μονάδα του ΕΛΑΣ της Αθήνας, το Α΄ Σώμα Στρατού, είχε μεν στα χαρτιά μία καταγεγραμμένη δύναμη που πλησίαζε τις 20.000 γυναίκες και άνδρες, διέθετε όμως μόλις 6.000 όπλα, πολλά από τα οποία πιστόλια και περίστροφα. Επιπλέον, από την Απελευθέρωση και μετά, οι δυνάμεις του βρίσκονταν σε κατάσταση αποστράτευσης και στην ουσία έπρεπε να συγκροτηθούν από την αρχή. Ο εφοδιασμός σε πυρομαχικά εξαρτιόταν από τη δυνατότητα αφοπλισμού των αντιπάλων του» αναλύει τη δύναμη πυρός ο καθηγητής Γιώργος Μαργαρίτης (ό.π.).

Προς τον Εμφύλιο

«Την τελευταία εβδομάδα του πολέμου, η βρετανική τακτική άλλαξε. Επιδιώχθηκε η στήριξη στα νεοπαγή τάγματα εθνοφυλακής που είχαν συγκροτηθεί από μέλη των δεξιών οργανώσεων τύπου Χ, από χωροφύλακες της επαρχίας και, κυρίως, από μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας που, μετά τον αφοπλισμό τους, φρουρούνταν από τους Βρετανούς σε νησιά και σε φυλακές. Τα τάγματα αυτά εξαπέλυσαν απελπισμένες επιθέσεις ενάντια στις θέσεις του ΕΛΑΣ, υπό βρετανική υποστήριξη, ενώ ανέλαβαν και το αιματηρό έργο της εκκαθάρισης των συνοικιακών δαιδάλων - των προσφυγικών ιδιαίτερα συνοικιών - σε Αθήνα και Πειραιά. Οι απώλειές τους υπήρξαν τρομακτικές - περισσότεροι ίσως από 2.000 νεκροί σε λίγες ημέρες - οι πιέσεις όμως που άσκησαν πάνω στις δυνάμεις του ΕΛΑΣ υπήρξαν καθοριστικές για την συνέχεια» σημειώνει ο Γ. Μαργαρίτης (ό.π.) και καταλαβαίνει κανείς ότι ο δρόμος για την εμφύλια σύρραξη δεξιών και αριστερών είχε πλέον ανοίξει, με τις δύο πλευρές πλέον σχεδόν ισοδύναμες ύστερα από την καθοριστική βοήθεια του Λονδίνου.

Μες στον Γενάρη του 1945 ακολούθησε η ανακωχή και ο αφοπλισμός του ΕΛΑΣ -διακαής πόθος του Τσόρτσιλ και της κυβέρνησης Παπανδρέου- με τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Προκλήσεις και εκκαθαρίσεις έφεραν εγγύτερα τον Εμφύλιο. Η κόκκινη γραμμή της Ιστορίας παρέμεινε η ίδια: Αριστερά - Δεξιά, μέσα σε έναν διπολικό κόσμο που άρχιζε να διαμορφώνεται (ΗΠΑ - ΕΣΣΔ).

Μια ελληνική «ιδιομορφία» είναι, μέσα από τις συρράξεις του Δεκέμβρη και του Εμφυλίου που ακολούθησε, η αφομοίωση των συνεργατών των Γερμανών στον εθνικό κορμό, η αναβάπτιση των Ταγμάτων Ασφαλείας σε εθνικές δυνάμεις ενάντια στην «κόκκινη απειλή», η «άφεση αμαρτιών» σε δωσίλογους και μαυραγορίτες στις δίκες που ακολούθησαν με τη συσσώρευση του πλούτου τους να επενδύεται στην ανασυγκρότηση μιας ρημαγμένης από τους ναζί χώρας.

«ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - Πολυτεχνείο»

Η νίκη διαφαινόταν ολοκληρωτική στις αρχές της δεκαετίας του 1950 αλλά το πολιτικό σύστημα βρέθηκε υπό την «πίεση» της Αριστεράς μόλις μία δεκαετία μετά την ήττα των κομμουνιστικών δυνάμεων (1958), με την παρουσία της ΕΔΑ στο Κοινοβούλιο ως αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ενεργοποιήθηκε σχέδιο αναχαίτισης και η Ιστορία κύλησε ως την 21η Απριλίου 1967, όταν με πρόσχημα τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» οι συνταγματάρχες αναλαμβάνουν πραξικοπηματικά τα ηνία της διακυβέρνησης.

Στην εξέγερση του Πολυτεχνείου αυτή η «κόκκινη γραμμή» της σύγχρονης Ιστορίας μας επανήλθε. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό το σύνθημα στη μεταπολίτευση που συνδέει το ΕΑΜ / ΕΛΑΣ και το Πολυτεχνείο - μάλιστα στα φοιτητικά αμφιθέατρα και πανσπουδαστικά συνέδρια ακουγόταν και το σύνθημα «Δαπίτες, χίτες, ταγματασφαλίτες» που δεν έφτανε να προκαλεί την αντίθετη πλευρά αλλά μάλλον την ευαρεστούσε! Η διαχωριστική αυτή γραμμή παρέμεινε παρά την εκκωφαντική κατάρρευση των καθεστώτων του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού» και τις τελεολογικές διακηρύξεις για την Ιστορία.

Η ένταση δεν ήταν πια η ίδια, όμως η Ιστορία δεν ξεχνά και με την εμφάνιση της πρωτόγνωρης για τη μεταπολιτευτική γενιά δύσκολης περιόδου της κρίσης, εικόνες των Δεκεμβριανών και του Εμφυλίου πέρασαν πάλι στο προσκήνιο με τη ρητορική της Χρυσής Αυγής και το εκλογικό «φούσκωμα» ενός αριστερού κόμματος, του ΣΥΡΙΖΑ. Τα Δεκεμβριανά μάλιστα έφτασαν να γίνουν αφιέρωμα και στη βρετανική εφημερίδα «Observer», με αφορμή τη συμπλήρωση 70 χρόνων, η οποία είδε με αυτοκριτική τη στάση του Λονδίνου στην απελευθερωμένη Ελλάδα. Με τίτλο «Αθήνα, 1944: Το βρώμικο μυστικό της Βρετανίας», καταγράφει την ημέρα που άλλαξε την Ιστορία, μιλάει με επιζώντες δίνοντας ως εξής το στίγμα: «Όταν 28 πολίτες σκοτώθηκαν στην Αθήνα, δεν ήταν οι ναζιστές υπεύθυνοι, ήταν οι Βρετανοί. Ο Εντ Βάλιαλμι και η Έλενα Σμιθ αποκαλύπτουν πώς η επονείδιστη απόφαση του Τσόρτσιλ να στραφεί εναντίον των ανταρτών που πολέμησαν στο πλευρό των Βρετανών καλλιέργησε τους σπόρους της σημερινής ακροδεξιάς στην Ελλάδα».

Από τα έκτροπα των τριεψιλιτών της Θεσσαλονίκης ως την «καθεστηκυία» 4η Αυγούστου του Ιωάννη Μεταξά, η ελληνική Ακροδεξιά βρίσκει συγγενείς τρόπους έκφρασης και δράσης όλα αυτά τα χρόνια. Χωρίς να απολογούνται για τους συνεργάτες των Γερμανών ταγματασφαλίτες και να νιώθουν υπερήφανοι για τις δυνάμεις ασφαλείας που υπερασπίστηκαν το στρατόπεδο της Χωροφυλακής στου Μακρυγιάννη απέναντι στις δυνάμεις του ΕΛΑΣ έχοντας μάλιστα την καθοριστική συμβολή των αγγλικών βαρέων όπλων. Με ρίζες από την περίοδο εκείνη ήταν και οι συνταγματάρχες του '67 ενώ με τάγματα εφόδου επελαύνουν στις συνοικίες του σήμερα οι πρώτου βαθμού πολιτικοί τους συγγενείς.

Αυτή η «κόκκινη γραμμή» της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας μοιάζει να είναι ατελείωτη.

Ενδεικτική βιβλιογραφία

Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, «Η σύγκρουση του Δεκεμβρίου 1944», Εκδοτική Αθηνών, τ. ΙΣτ'
Γιώργος Μαργαρίτης, «Ιστορία του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου 1946-1949», Βιβλιόραμα
Πολυμέρης Βόγλης, Φλώρα Τσίλαγα, Ιάσονας Χανδρινός, Μενέλαος Χαραλαμπίδης (επιμέλεια), «Η εποχή των ρήξεων - Η ελληνική κοινωνία στη δεκαετία του 1940», Επίκεντρο
Ιάσονας Χανδρινός, «Το τιμωρό χέρι του λαού - Η δράση του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην κατεχόμενη Αθήνα (1942 - 1944)», Θεμέλιο
Μαρκ Μαζάουερ, «Σκοτεινή ήπειρος - Ο ευρωπαϊκός εικοστός αιώνας», Αλεξάνδρεια
Χάγκεν Φλάισερ, «Στέμμα και σβάστικα - Η Ελλάδα της Κατοχής και της Αντίστασης 1941-1944», Παπαζήση








tovima

Η απάντηση του Τσίπρα στον Ντράγκι

Την απάντηση πως «Η Ελλάδα δεν εκβιάζεται» δίνει η Αθήνα στον Μάριο Ντράγκι, μετά την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να άρει την αποδοχή των εγγυήσεων του ελληνικού δημοσίου για τη συμμετοχή των ελληνικών τραπεζών στις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές μάλιστα στη συνεδρίαση της ΕΚΤ ασκήθηκαν πιέσεις για τη συγκεκριμένη απόφαση, με στόχο η Αθήνα να οδηγηθεί άμεσα στην αποδοχή ενός προγράμματος.

Ο Πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι επικοινώνησε με τον πρωθυπουργό μόλις αυτός επέστρεψε στην Αθήνα από το Παρίσι και τον ενημέρωσε για την απόφαση της ΕΚΤ. Ο Μ. Ντράγκι του δήλωσε ότι η απόφαση αυτή δεν επηρεάζει το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ελλάδας καθώς ανανεώνει την ρευστότητα των τραπεζών μέσω του ELA.

Η ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών

Ανακοίνωση εξέδωσε και ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, τονίζοντας πως «η απόφαση της ΕΚΤ δεν αντανακλά σε καμία περίπτωση αρνητικές εξελίξεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα της χώρας».

«Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αποφάσισε την παραπομπή στην Επείγουσα Παροχή Ρευστότητας (ELA) των αντισυμβαλλομένων του Ευρωσυστήματος που επιδιώκουν την εξασφάλιση ρευστότητας μέσω κατάθεσης ελληνικών τίτλων ως ενέχυρα.

Η απόφαση αυτή δεν αντανακλά σε καμία περίπτωση αρνητικές εξελίξεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα της χώρας και έρχεται μετά από δύο ημέρες ουσιαστικής σταθεροποίησης του. Σύμφωνα με την ίδια την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), το ελληνικό τραπεζικό σύστημα παραμένει επαρκώς κεφαλαιοποιημένο και πλήρως προστατευμένο μέσω της πρόσβασή του στον ELA.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), λαμβάνοντας και ανακοινώνοντας τούτη την απόφαση, ασκεί πίεση στο Eurogroup να προχωρήσει γοργά στην σύναψη νέας αμοιβαίως επωφελούς συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και των εταίρων της.

Η κυβέρνηση διευρύνει καθημερινά τον κύκλο των διαβουλεύσεων με εταίρους και θεσμούς στους οποίους ανήκει, παραμένει σταθερή στους στόχους του προγράμματος κοινωνικής σωτηρίας που ενέκρινε με την ψήφο του ο ελληνικός λαός, και διαβουλεύεται με στόχο την εκπόνηση της ευρωπαϊκής πολιτικής που θα τερματίσει οριστικά την έως τώρα αυτοτροφοδοτούμενη κρίση της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας».

«Οι προτάσεις της Γερμανίας δεν θα γίνουν αποδεκτές»

Η κυβέρνηση εμφανίζεται ανήσυχη και προβληματισμένη, μετά τη χθεσινοβραδινή απόφαση της Ευρωτράπεζας, που πιέζει για την επίτευξη γρήγορης συμφωνίας με τους δανειστές. Είχε προηγηθεί το τελεσίγραφο του Βερολίνο.

Η Ελλάδα με τη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις βρίσκονται πλέον σε τροχιά σύγκρουσης, ενώ οι τελευταίες συνεντεύξεις του Προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου και της γερμανίδας υπουργού Άμυνας, που απειλεί με…έξοδο της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ(!), φανερώνει πως οι πιέσεις θα ενταθούν και θα λάβουν διαστάσεις στραγγαλισμού της οικονομίας και της χώρας, έστω και αν εκτιμάται ότι δεν θα σπάσουν τελικά το σκοινί.

Η απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης στα γερμανικό έγγραφο του Βερολίνου που διέρρευσε ενόψει του Eurogroup, αναφέρει τα εξής:

1. Το έγγραφο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, που δημοσίευσε το Reuters, αποδεικνύει ότι και η γερμανική κυβέρνηση μπήκε και τυπικά στην διαπραγμάτευση.

2. Είναι φανερό ότι η γερμανική κυβέρνηση επιλέγει την «σκληρή τοποθέτηση» στην έναρξη της διαπραγμάτευσης.

3. Με το έγγραφό της ζητάει από τη νέα ελληνική κυβέρνηση να ανακαλέσει τις δεσμεύσεις της κατά της λιτότητας και να επαναφέρει το Μνημόνιο! Δηλαδή η νέα ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει σε περικοπές συντάξεων, παραμονή της τρόικας και να εφαρμόσει όλα τα σκληρά μέτρα που είχε συμφωνήσει η προηγούμενη κυβέρνηση Σαμαρά.

4. Είναι προφανές ότι οι προτάσεις αυτές δεν θα γίνουν αποδεκτές από η νέα ελληνική κυβέρνηση. Προσκρούουν στην πρόσφατη εντολή του ελληνικού λαού και δεν βοηθούν στην αναπτυξιακή προοπτική της Ευρώπης.

5. Θα συνεχίσουμε τις διαπραγματεύσεις με όλους τους ευρωπαίους εταίρους μας σε πνεύμα συνεργασίας και αμοιβαίας κατανόησης.

Συνάντηση Σόιμπλε-Βαρουφάκη

O υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης θα συναντηθεί σήμερα με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Σημειώνεται ότι γερμανικό έγγραφο που διέρρευσε στο Reuters, εμφανίζει τη γερμανική να απορρίπτει κάθε απόκλιση από τα συμφωνηθέντα. Σύμφωνα με το έγγραφο, η γερμανική κυβέρνηση θα προσέλθει στη συνεδρίαση του EuroWorking Group, ζητώντας από τη νέα ελληνική κυβέρνηση να πάρει πίσω τις εξαγγελίες των πρώτων ημερών. Αντί αυτών, θα ζητά «εμπροσθοβαρή δέσμευση εκ μέρους της Ελλάδας για τη διασφάλιση της πλήρους εφαρμογής των καίριων μεταρρυθμιστικών μέτρων, που είναι αναγκαία, για να παραμείνει το πρόγραμμα σε τροχιά».

Η Αθήνα απάντησε ότι «είναι προφανές ότι οι προτάσεις αυτές δεν θα γίνουν αποδεκτές από τη νέα ελληνική κυβέρνηση», καθώς «προσκρούουν στην πρόσφατη εντολή του ελληνικού λαού και δεν βοηθούν στην αναπτυξιακή προοπτική της Ευρώπης».


Για μέτρο πολιτικής πίεσης έκανε λόγο ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης σχολιάζοντας την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να μην δέχεται από 11 Φεβρουαρίου τα ελληνικά ομόλογα, στον τηλεοπτικό σταθμό Mega.

«Ένα πράγμα που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε και νομίζω ότι γίνεται σαφές από το πρωί και στον κόσμο είναι ότι το τραπεζικό σύστημα είναι εξασφαλισμένο όσον αφορά τη ρευστότητά του και τη χρηματοδότησή του. Υπάρχει αυτή τη στιγμή χρηματοδότηση από τον ELA οπότε δεν συντρέχει κανένας λόγος ανησυχίας», τόνισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Ο κ. Σακελλαρίδης σημείωσε πως η απόφαση της ΕΚΤ χθες βράδυ στην ουσία είναι ένα μέτρο πολιτικής πίεσης τη στιγμή που βρίσκεται εν εξελίξει μία ουσιαστική διαβούλευση, διαπραγμάτευση που εξελίσσεται σε όλα τα επίπεδα.

«Δεν έχουμε αφήσει εμείς ως κυβέρνηση κάποιον, είτε είναι ευρωπαίος αξιωματούχος, είτε είναι αρχηγός κυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση που να μην έχουμε έρθει σε επαφή μαζί του μέσα σε αυτές τις 10 ημέρες που είμαστε κυβέρνηση. Και μέσα σε όλη αυτή τη διαδικασία διαβούλευσης έχουμε βρει ότι υπάρχουν πολλά κοινά σημεία, πολύ καλή διάθεση, έτσι ώστε να βρεθεί μια αμοιβαία επωφελής λύση, στη βάση της εντολής την οποία έλαβε η κυβέρνηση, η οποία σίγουρα δεν είναι το e-mail Χαρδούβελη», υπογράμμισε.



Υποχώρησε το ευρώ

Μικρή υποχώρηση σημείωσε τα ξημερώματα της Πέμπτης το ευρώ, μετά την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ότι από τις 11 Φεβρουαρίου δεν θα δέχεται πλέον ως ενέχυρο ελληνικά ομόλογα, δίνοντας ένα χτύπημα στην Αθήνα, η οποία επιδιώκει ελάφρυνση του χρέους από τους Ευρωπαίους δανειστές, όπως μεταδίδει το πρακτορείο ειδήσεων Reuters.

Σύμφωνα με το πρακτορείο, η υποχώρηση αυτή σημειώθηκε, μετά την αιφνιδιαστική απόφαση της ΕΚΤ, που εξέπληξε τις αγορές, να ανακοινώσει ότι σκοπεύει να επιβάλει εκ νέου τις ελάχιστες απαιτήσεις πιστοληπτικής αξιολόγησης για τα ελληνικά ομόλογα.

Η χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών θα συνεχιστεί, αλλά μέσω του μηχανισμού ELA από την Τράπεζα της Ελλάδος.






enikos

Στέφανος Σκουλούδης 1838 – 1928

Έλληνας τραπεζίτης, διπλωμάτης, πολιτικός και υψηλόβαθμος τέκτων. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας από τις 25 Οκτωβρίου 1915 έως τις 9 Ιουνίου 1916.

Ο Στέφανος Σκουλούδης γεννήθηκε στο Πέραν της Κωνσταντινούπολης στις 23 Νοεμβρίου 1838, από γονείς κρητικής καταγωγής. Ο πατέρας του, Ιωάννης Σκουλούδης, ήταν έμπορος. Το 1852 εστάλη από τους γονείς του στην Αθήνα για να ολοκληρώσει τις γυμνασιακές του σπουδές. Το 1856 πέρασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά πολύ σύντομα αποφάσισε ν’ ασχοληθεί επαγγελματικά με το εμπόριο στην οικογενειακή επιχείρηση και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη.

Το 1859 προσελήφθη στον περίφημο εμπορικό οίκο Ράλλη και το 1863 διορίστηκε διευθυντής όλων των καταστημάτων της επιχείρησης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1866 ίδρυσε στην Κωνσταντινούπολη την ελληνόφωνη τεκτονική στοά «Αρετή» και το 1873 διορίστηκε από την τεκτονική Στοά Μεγάλης Ανατολής και Αγγλίας, Μέγας Διδάσκαλος της Επαρχίας της Τουρκίας. Το 1871 επέκτεινε τις δραστηριότητές του στον τραπεζιτικό χώρο και υπήρξε ένας από τους ιδρυτές της Τράπεζας Κωνσταντινουπόλεως, μαζί με τους Ανδρέα  Συγγρό, Γεώργιο Κορωνιό και Αντώνιο Βλαστό. Έχοντας αποκτήσει μεγάλη περιουσία, αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Αθήνα το 1876.

Σταδιακά ανέπτυξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον δημόσιο βίο και την πολιτική. Με το ξέσπασμα του Ρωσοτουρκικού Πολέμου το1877 και το σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης με πρωθυπουργό το ναύαρχο Κανάρη και υπουργό Εξωτερικών τον Χαρίλαο Τρικούπη, ο Σκουλούδης διορίστηκε εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις με τους Αλβανούς. Το διάστημα από 7 έως 14 Δεκεμβρίου 1877 είχε μυστικές διαπραγματεύσεις με τον Αβδούλ Μπέη και τον Μεχμέτ-Αλήβεη στην Κωνσταντινούπολη, με στόχο την προετοιμασία για μια ενδεχόμενη συμμαχία των δύο πλευρών σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύρραξης. Οι επίσημες διμερείς διαπραγματεύσεις έγιναν στην Κέρκυρα, τον Ιανουάριο του 1878. Μετά το τέλος του Ρωσοτουρκικού πολέμου, τον Αύγουστο του 1879, ο Σκουλούδης ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη για να πάρει μέρος, ως εκπρόσωπος της πόλης των Ιωαννίνων, στις διαπραγματεύσεις του Πρωτοκόλλου της Συνθήκης του Βερολίνου, η οποία παραχωρούσε τη Θεσσαλία και μέρος της Ηπείρου στην Ελλάδα.

O Στέφανος Σκουλούδης το 1873 ως τέκτωνΠαράλληλα με τη διπλωματική του δραστηριότητα, ο Σκουλούδης ανέπτυξε και έντονη επιχειρηματική δραστηριότητα στην Αθήνα. Το 1880 εξελέγη σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας και παρέμεινε μέχρι το 1883, ενώ ενδιάμεσα (1882) ίδρυσε εταιρία που ανέλαβε την αποξήρανση της Λίμνης Κωπαΐδας.

Σταδιακά εγκατέλειψε κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα και αφοσιώθηκε εξ ολοκλήρου στην πολιτική. Το 1881 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής, εκπροσωπώντας τη Σύρο. Από το Νοέμβριο του 1882 έως το Δεκέμβριο του 1884 υπηρέτησε ως επιτετραμμένος της Ελλάδας στην πρεσβεία της Μαδρίτης. Το 1886, μετά τη Βουλγαρική κατάληψη της Ανατολικής Ρωμυλίας, η κυβέρνηση του Θεόδωρου Δηλιγιάννη διόρισε τον Σκουλούδη εκπρόσωπό της στις διαπραγματεύσεις της Κωνσταντινούπολης. Το 1892 εκλέχθηκε εκ νέου βουλευτής με το Νεωτεριστικόν Κόμμα του Χαρίλαου Τρικούπη, εκπροσωπώντας αυτή τη φορά τη Θήβα. Ανέλαβε για πρώτη φορά υπουργικά καθήκοντα ως Υπουργός Εκπαιδεύσεως και Εκκλησιαστικών και στη συνέχεια Υπουργός Ναυτικών.

Την περίοδο 1893-1896 ο Σκουλούδης ανέλαβε διάφορες αποστολές στο εξωτερικό για τη σύναψη δανείων, συμμετέχοντας στις προσπάθειες των κυβερνήσεων Τρικούπη και Δηλιγιάννη για τη διευθέτηση του οικονομικού προβλήματος της χώρας και την αποφυγή της αναπόφευκτης τελικά χρεωκοπίας. Το 1896 συμμετείχε στην οργανωτική επιτροπή των Α' Ολυμπιακών Αγώνων, παρά τις αντιρρήσεις του για το κόστος των αγώνων, που ξεπερνούσε κατά πολύ τις εκτιμήσεις του βαρώνου Πιερ ντε Κουμπερτέν. Το 1897 ανέλαβε το Υπουργείο Εξωτερικών επί πρωθυπουργίας Δημητρίου Ράλλη. Από τη θέση του αυτή βίωσε τον ατυχή ελληνοτουρκικό πόλεμο και τις διαπραγματεύσεις για την προκαταρκτική συνθήκη ειρήνης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Το 1905 εξελέγη και πάλι βουλευτής Θηβών.

Μετά τη στρατιωτική επανάσταση στου Γουδή (15 Αυγούστου 1909), το όνομά του ακούστηκε παράλληλα με αυτό του Στέφανου Δραγούμη για την πρωθυπουργία. Επικράτησε η λύση Δραγούμη, με την παρέμβαση Βενιζέλου, ο οποίος και σχημάτισε τελικά κυβέρνηση τον Οκτώβριο του 1910. Εντούτοις, ο Σκουλούδης κλήθηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο το Νοέμβριο του 1912 να παραστεί στη Διάσκεψη της Συνθήκης Ειρήνης των Βαλκανικών κρατών με την Τουρκία στο Λονδίνο ως πληρεξούσιος της Ελλάδας.

Τον Οκτώβριο του 1915, μεσούσης της κρίσης στην ελληνική πολιτική σκηνή για την στάση της χώρας μας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά την αναχώρηση του Βενιζέλου για τη Θεσσαλονίκη («Εθνικός Διχασμός»), ο βασιλιάς Κωνσταντίνος αναθέτει στον Σκουλούδη την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στις 25 Οκτωβρίου 1915, ημέρα της καταψήφισης της κυβέρνησης Ζαΐμη. Στην κυβέρνησή του μετέχουν εξέχοντες πολιτικοί του αντιβενιζελικού χώρου, όπως ο Δημήτριος Γούναρης, ο Στέφανος Δραγούμης, ο Γεώργιος Θεοτόκης και ο Δημήτριος Ράλλης.

Μερικές μέρες μετά το σχηματισμό της κυβέρνησης Σκουλούδη διαλύεται η Βουλή και προκηρύσσονται εκλογές για τις 6 Δεκεμβρίου 1915, στις οποίες πλειοψηφούν οι αντιβενιζελικές δυνάμεις, αφού η βενιζελική παράταξη απέχει της εκλογικής διαδικασίας. Παρ’ όλα αυτά ο Στέφανος Σκουλούδης θα εξακολουθήσει να είναι πρωθυπουργός, με τον νικητή των εκλογών Δημήτριο Γούναρη να κατέχει το χαρτοφυλάκιο του Υπουργού Εσωτερικών. Θα εξαναγκασθεί σε παραίτηση από τις συμμαχικές δυνάμεις στις 9 Ιουνίου 1916. Θα τον αντικαταστήσει ο Αλέξανδρος Ζαΐμης. Στους οκτώ μήνες που παρέμεινε στην πρωθυπουργία, ο Σκουλούδης αναλώθηκε σε ζητήματα σχετικά με τον πόλεμο και τη διατήρηση της ελληνικής ουδετερότητας.

Το 1917, με την επιστροφή του Ελευθερίου Βενιζέλου στην εξουσία, ο Σκουλούδης βρίσκεται κατηγορούμενος για εσχάτη προδοσία, επειδή συνεργάστηκε με τον βασιλιά. Προφυλακίζεται και παραπέμπεται μαζί με το υπουργικό του συμβούλιο στο Ειδικό Δικαστήριο. Η δίκη διήρκεσε μέχρι τον Νοέμβριο του 1920, αλλά οι κατηγορίες ατόνησαν και τελικά εγκαταλείφθηκαν μετά τις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου του 1920 και την εκλογική ήττα του Ελευθερίου Βενιζέλου. Το 1921 η Βουλή κήρυξε επίσημα άκυρη την κατηγορία και την όλη διαδικασία.

Οι τραπεζικές και επιχειρηματικές του δραστηριότητες τον ανέδειξαν ως έναν από τους σημαντικούς Έλληνες κεφαλαιούχους της εποχής του και συνέβαλαν στη δημιουργία μιας μεγάλης προσωπικής κινητής και ακίνητης περιουσίας. Η πολιτική του ένταξη στο πλευρό του Χαρίλαου Τρικούπη σηματοδοτήθηκε και από τη συμμετοχή του σε εταιρείες που ανέλαβαν την εκτέλεση διαφόρων δημοσίων έργων της τρικουπικής περιόδου, όπως την κατασκευή σιδηροδρόμων, την αποξήρανση της λίμνης Κωπαΐδας κ.ά. Είχε πολλές προσωπικές γνωριμίες και διασυνδέσεις με εξέχοντα πρόσωπα του τραπεζικού και πολιτικού κόσμου στην Κωνσταντινούπολη, στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Ο Στέφανος Σκουλούδης ανέπτυξε σημαντική φιλανθρωπική δράση, κληροδοτώντας πολλά περιουσιακά στοιχεία του σε διάφορα ιδρύματα. Μανιώδης συλλέκτης πινάκων ζωγραφικής, κατάρτισε μια σπουδαία συλλογή, την οποία δώρισε στην Εθνική Πινακοθήκη (Αθήνα). Ήταν ανύπαντρος και ζούσε σε μια πολυτελή κατοικία στην Πλατεία Συντάγματος, εκεί που βρίσκεται σήμερα το ξενοδοχείο King George. Παράλληλα, διατηρούσε εξοχική έπαυλη στη Φρεαττύδα του Πειραιά και κυνηγετικό περίπτερο στο Σούνιο. Πέθανε σε βαθιά γεράματα και σχεδόν τυφλός στην Αθήνα στις 20 Αυγούστου 1928.



ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr

Ηρακλειώτης με 200 κιλά χασίς συνελήφθη στην Αθήνα – Έρευνες και στο Ρέθυμνο

Έρευνες και στην Κρήτη πραγματοποιήθηκαν χθες μετά τη σύλληψη στην Αθήνα ενός 37χρονου κρητικού με καταγωγή από χωριό στα νότια του Ηρακλείου που είχε στην κατοχή του 200 κιλά χασίς και περίπου 120 χιλιάδες ευρώ.
Μάλιστα, στην Κρήτη έφτασαν αστυνομικοί και από την Αθήνα, που συμμετέχουν στις έρευνες, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν και στο Ηράκλειο και στο Ρέθυμνο.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, στο Ρέθυμνο έγιναν έρευνες στην Αγία Γαλήνη, αλλά και στα νησάκια Παξιμάδια, απέναντι από το χωριό, στις οποίες συμμετείχαν αστυνομικοί των υπηρεσιών του Ρεθύμνου, χωρίς ωστόσο να προκύψουν ευρήματα.
Τα ναρκωτικά φέρεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να βρέθηκαν μέσα σε αυτοκίνητο που χρησιμοποιεί ο Κρητικός και τα οποία είχαν τοποθετηθεί πρωτύτερα σε αυτό από αποθήκη στην Αττική. Αρχικά βρέθηκαν πάνω του περίπου 15.000 ευρώ, ενώ οι αστυνομικοί στην Αθήνα κατά τις έρευνες φέρονται να εντόπισαν τουλάχιστον 120.000 ευρώ.
Στην Αστυνομική Διεύθυνση Ηρακλείου έχουν γίνει τουλάχιστον τρεις προσαγωγές, συγγενικών προσώπων του συλληφθέντος.

Τα μάρμαρα του Παρθενώνα συναντούν το Χόλιγουντ

Την άφιξη της Αμάλ Αλαμουντίν-Κλούνεϊ στην Αθήνα για να δώσει τις συμβουλές της σχετικά με το θέμα της επιστροφής των Μαρμάρων σχολιάζει σε δημοσίευμά της η βρετανική εφημερίδα ως εξής:

Πριν από λίγους μήνες ο Τζορτζ Κλούνεϊ υποστήριξε δημόσια το αίτημα της Ελλάδας για την επιστροφή των μαρμάρων και τώρα, η σύζυγός του εισέρχεται στημακροβιότερη πολιτισμική διένεξη του δυτικού κόσμου.

Η ειδικευμένη σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων Αμάλ Αλαμουντίν – Κλούνεϊ έφτασε στην Αθήνα τη Δευτέρα ύστερα από πρόσκληση της ελληνικής κυβέρνησης ώστε να δώσει τις συμβουλές της για το θέμα της επιστροφής των μαρμάρων. Όμως έχει πίσω της τη δύναμη του Χόλιγουντ.

Η Αγγλο-λιβανέζα δικηγόρος μπαίνει στην πολιτισμική αυτή διένεξη το μεσημέρι της Τρίτης όταν θα συναντηθεί με τον υπουργό Πολιτισμού Κώστα Τασούλα στο γραφείο του. Η συνάντηση με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά έχει προγραμματιστεί για αύριο, Τετάρτη.


Εμεί, μαζί με τους δύο συνεργάτες της, Τζέφρι Ρόμπερτσον και Νόρμαν Πάλμερ, ειδικοί αμφότεροι σε θέματα πολιτιστικής αποκατάστασης, η κυρία Κλούνεϊ θα συζητήσει με στόχο να βρεθεί ο καλύτερος τρόπος δράσης ώστε να επιστρέψουν στην Ελλάδα οι θησαυροί που επί χρόνια προβάλλονται ως τα βασικά εκθέματα του Βρετανικού Μουσείου.

Το θέμα είναι καυτό και κρατά χρόνια και δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι η συνάντηση και μόνο είναι μια επιτυχία.


"Χρειαζόμαστε όλους τους φίλους που μπορούμε να έχουμε", είχε υποστηρίξει ο κ. Τασούλας μιλώντας στον Guardian πριν από τη συνάντηση.

Για τους Έλληνες η 36χρονη Αλαμουντίν είναι ένας πολύτιμος συνήγορος στο επιχείρημα ότι τα αριστουργήματα του Φειδία θα ήταν καλύτερα κάτω από τον αττικό ουρανό, στη θέση για την οποία σκαλίστηκαν αρχικά τον 5ο αιώνα π.Χ.

Παρότι η ίδια είναι η νεότερη από τους δικηγόρους της Doughty Chambers που θα βρίσκονται στην υψηλής βαρύτητας συνάντηση, η Αλαμουντίν φέρνει μαζί της μια λάμψη που η ελληνική κυβέρνηση ούτε καν είχε φανταστεί όταν η συγκεκριμένη φίρμα πρωτοανέλαβε την υπόθεση το 2011.

Τι είπε η Αμάλ μόλις ήρθε στην Αθήνα;
διαβάστε επίσης:
Τι είπε η Αμάλ μόλις ήρθε στην Αθήνα;

Μόλις τρεις εβδομάδες μετά τον γάμο της Αμάλ με τον Τζορτζ Κλούνεϊ, οι Έλληνες είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουν καμία ευκαιρία να πάει χαμένη. "Φυσικά θα συζητήσουμε όλες τις νομικές μας επιλογές αλλά αυτό που πραγματικά θέλουμε είναι να κρατήσουμε το ζήτημα ζωντανό", αποκάλυψε υψηλός αξιωματούχος. "Και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να το κάνουμε αυτό από το να εμπλέξουμε το Χόλιγουντ και μαζί και τον Κλούνεϊ, ελπίζουμε".






e-go

Financial Times: H Αθήνα έχει άμεση ανάγκη από ρευστό

Η Αθήνα ξεπέρασε το ένα εμπόδιο και βρίσκεται τώρα αντιμέτωπη με νέα δυσκολότερα, είναι ο τίτλος άρθρου των Financial Times στο οποίο ο συντάκτης του Πιτερ Σπίγκελ τονίζει ότι είναι αναπόφευκτο ένα τρίτο πρόγραμμα στήριξης.

Στο άρθρο των FT, αναφέρεται ότι η συμφωνία της Ελλάδας με τους πιστωτές της για την επέκταση του προγράμματος στήριξης των 172 δισεκατομμυρίων ευρώ, έφερε ανακούφιση στην ευρωζώνη.

Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων η νέα ελληνική κυβέρνηση υποστήριξε ότι δεν μπορεί να παραμένει δεμένη από τις συμφωνίες που έκαναν οι προκάτοχοι της, ενώ από την άλλη, η Γερμανία και άλλες χώρες ζητούσαν από την κυβέρνηση να τηρήσει τις δεσμεύσεις της πριν συζητηθεί οποιαδήποτε παράταση.

Μπορεί προς το παρόν ο συμβιβασμός της κυβέρνησης Τσίπρα να έσωσε την χώρα από μαζική φυγή καταθέσεων, αλλά υπάρχουν ακόμη αρκετοί κίνδυνοι που παραμονεύουν στο επόμενο τετράμηνο, σημειώνει η εφημερίδα, συμπληρώνοντας ότι η μεγάλη πρόκληση τώρα για τον Αλέξη Τσίπρα είναι να αντιμετωπίσει την εσωκομματική αντιπολίτευση που νιώθει απογοήτευση από την εγκατάλειψη του στόχου για κατάργηση του μνημονίου.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, σύμφωνα με τον Σπίγκελ, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης που διαφώνησε με τη συμφωνία και είπε ότι θα μπλοκάρει τις ιδιωτικοποιήσεις σε ΔΕΗ, ΕΛΠΕ και ΔΕΠΑ, παρά τις περί του αντιθέτου δεσμεύσεις του Γιάνη Βαρουφάκη.

Ο κίνδυνος τώρα για την Ελλάδα, σύμφωνα με το δημοσίευμα είναι η χρηματοδότηση της χώρας καθώς τα 7,2 δισεκατομμύρια που απομένουν από το πρόγραμμα δεν θα δοθούν μέχρις ότου η χώρα ολοκληρώσει τις δεσμεύσεις της κάτι που μπορεί να πάρει μήνες. Αυτό βάζει το μαχαίρι στο λαιμό της κυβέρνησης καθώς εκτιμάτε ότι η ρευστότητα στην Αθήνα εξαντλείται και τα φορολογικά έσοδα του προηγούμενου μήνα ήταν κατά ένα δις λιγότερα.

Η κυβέρνηση Τσίπρα κάνει λόγο για δύο πηγές χρηματοδότησης. Πρώτον για του τόκους από τα ελληνικά ομόλογα που κρατά η ΕΚΤ και αγγίζουν το 1,9 δις ευρώ και δεύτερον από έκδοση εντόκων γραμματίων.

Η αρχές της ΕΕ έχουν αποκλείσει και του δυο τρόπους χρηματοδότησης και οι ελληνικές τράπεζες τώρα στηρίζονται μόνο από την τράπεζα της Ελλάδας καθώς όπως γνωρίζουμε η ΕΚΤ διέκοψε την αγορά ελληνικών τίτλων.

Αξιωματούχοι των Βρυξελλών και της Φρανκφούρτης εκτιμούν ότι αν δεν δοθεί η δυνατότητα χρηματοδότησης μέσω εντόκων γραμματίων, θα υπονομευθεί η κυβέρνηση.

Επιπλέον, συνεχίζει το άρθρο, υπάρχει ο κίνδυνος ακόμη και αν η Αθήνα βρει χρηματοδότηση οι μεταρρυθμίσεις να αποδειχθούν πολύ πιο δαπανηρές από ότι έχει εκτιμήσει ο Βαρουφάκης, και μάλιστα μέσα σε ένα ασφυκτικά στενό χρονικό πλαίσιο.

Η μεγάλη πρόκληση όμως για τον Τσίπρα έρχεται μετά καταλήγει ο Σπίγκελ, καθώς η χώρα θα πρέπει να διαπραγματευτεί ένα τρίτο μνημόνιο αφού  η Ελλάδα πρέπει να πληρώσει τον Ιούλιο και τον Αύγουστο δόσεις 6,7 δις ευρώ. Με δεδομένο το κακό κλίμα στις Βρυξέλλες μια νέα χρηματοδότηση θα είναι Γολγοθάς.