Σεξουαλική παρενόχληση: ...αναπόφευκτη για τις επιστήμονες;

Οι γυναίκες επιστήμονες και ερευνήτριες αντιμετωπίζουν συχνά πρόβλημα σεξουαλικής παρενόχλησης ή και σεξουαλικής επίθεσης, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα, που αναδεικνύει ένα ζήτημα, το οποίο έως τώρα δεν έχει τύχει της δέουσας προσοχής. Ένα ανάλογο, αλλά πολύ μικρότερο πρόβλημα, αντιμετωπίζουν και άνδρες επιστήμονες στο ξεκίνημα της καριέρας τους.
Η έρευνα, η μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα, με επικεφαλής την καθηγήτρια βιολογικής ανθρωπολογίας Κάθριν Κλάνσι του Πανεπιστημίου του Ιλινόις που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "PLoS One", σύμφωνα με τα δύο κορυφαία επιστημονικά περιοδικά στον κόσμο "Science" και "Nature", έγινε δειγματοληπτικά μεταξύ 516 γυναικών και 142 ανδρών επιστημόνων από 30 χώρες και από πολλά διαφορετικά επιστημονικά πεδία (ανθρωπολογία, αρχαιολογία, βιολογία, γεωλογία, ψυχολογία κ.α.) Η έρευνα, μέσω διαδικτυακών ερωτηματολογίων, εστιάστηκε πέραν των κλειστών χώρων έρευνας, στη λεγόμενη «έρευνα πεδίου», που διεξάγεται στη φύση και γενικότερα εκτός εργαστηρίου, μακριά από την κατοικία των επιστημόνων.
Περίπου δύο στις τρεις γυναίκες επιστήμονες (ποσοστό 64%) ανέφεραν ότι προσωπικά οι ίδιες είχαν πέσει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης, όπως ανάρμοστων η σεξουαλικού περιεχομένου σχολίων ή "αστείων" για την ομορφιά τους, αλλά και για τις νοητικές διαφορές των δύο φύλων («πιο χαζές οι γυναίκες»κ.λπ.)

Ακόμη πιο σοβαρό είναι ότι τουλάχιστον μία στις πέντε (ποσοστό πάνω από 20%) ανέφερε ότι είχε πέσει θύμα όχι απλώς παρενόχλησης, αλλά κανονικής σεξουαλικής επαφής και επίθεσης, που κάποιες φορές κατέληξε ακόμη και σε βιασμό, συνήθως από ιεραχικά ανώτερους άνδρες συναδέλφους. Το 22% των γυναικών αισθάνθηκαν ότι δεν θα ήσαν ασφαλείς αν αντιστέκονταν και δεν συναινούσαν τη στιγμή της επίθεσης.

Τα θύματα ήσαν κυρίως νεαρής ηλικίας. Πάνω από το 90% των γυναικών (και το 70% των ανδρών) ήσαν φοιτήτριες, μεταπτυχιακές φοιτήτριες, μεταδιδακτορικές ερευνήτριες ή νεοπροσληφθείσες. Δυστυχώς, μεταξύ των θυμάτων παρενόχλησης ήσαν και μερικές μαθήτριες λυκείου, που συμμετείχαν σε ερευνητικά προγράμματα.

Οι γυναίκες ήταν τρεισήμισι φορές πιο πιθανό να πέσουν θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης σε σχέση με τους άνδρες επιστήμονες και πολύ πιθανότερο να πέσουν θύματα σεξουαλικής επίθεσης. Το 26% των γυναικών του δείγματος, έναντι του 6% των ανδρών, ανέφεραν κανονική σεξουαλική επίθεση.

Από όσες (39 γυναίκες) και όσους (μόνο ένας άνδρας!) ανέφεραν το περιστατικό της παρενόχλησης ή της επίθεσης στον εργοδότη τους, συνήθως σε κάποιον ερευνητικό φορέα, μόνο στο 19% των περιπτώσεων υπήρξε κάποια ικανοποιητική αντίδραση. Γενικότερα, καταγράφηκε μια τάση αποσιώπησης και εκ μέρους των ίδιων των θυμάτων, για χάρη της καριέρας τους, καθώς η έρευνα πεδίου αποτελεί βασικό προαπαιτούμενο σε πολλές επιστήμες, εξασφαλίζοντας υλικό για επιστημονικές δημοσιεύσεις και για πόρους μελλοντικής χρηματοδότησης της έρευνας.

Η νέα μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει άλλες ανησυχητικές ενδείξεις. Μία προηγούμενη έρευνα μεταξύ φοιτητών ιατρικών σχολών, είχε βρει ότι το 73% των γυναικών και το 22% των ανδρών είχαν βιώσει σεξουαλική παρενόχληση (π.χ. στο νοσοκομείο όπου εκπαιδεύονταν).

Οι ερευνήτριες επεσήμαναν ότι οι διευθύνοντες επιστήμονες έχουν μεγάλη ευθύνη για την κουλτούρα και τη νοοτροπία που διαπερνά τους χώρους έρευνας, κάτι που εκτείνεται πέρα από την τήρηση της επιστημονικής μεθοδολογίας, σε ζητήματα συμπεριφοράς ιδίως προς τους νεότερους ερευνητές και πρωτίστως προς τις γυναίκες, αν οι κοινωνίες θέλουν να ενθαρρύνουν περισσότερα κορίτσια να στραφούν στις επιστήμες.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου οι επιστήμονες για τοξική σκόνη από την Αφρική

Σοκ προκαλούν νέες έρευνες Ελλήνων και ξένων επιστημόνων, οι οποίοι εντόπισαν μια ολόκληρη λίστα από επικίνδυνα βαρέα μέταλλα στην αφρικανική σκόνη, που «επισκέπτεται» τη χώρα μας ολοένα και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας του φαινομένου της ερημοποίησης που καταγράφεται στη Σαχάρα.

Σύμφωνα με μετρήσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια του 2013 στην Αθήνα και τη Χαλκιδική, η σκόνη που ταξιδεύει από την Αφρική μεταφέρει στη χώρα μας δηλητηριώδεις ουσίες, όπως είναι ο μόλυβδος, ο ψευδάργυρος, το χρώμιο, το βανάδιο, το αρσενικό και το νικέλιο, σε περιεκτικότητες μάλιστα που κανείς δεν υπολόγιζε ότι θα ήταν τόσο μεγάλες.
 
Το ζήτημα προκαλεί τεράστια ανησυχία στην επιστημονική κοινότητα για τις επιπτώσεις που έχει η μεταφορά της «τοξικής» αφρικανικής σκόνης στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον, καθώς η αφρικανική σκόνη εμφανίζεται πλέον σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ελλάδας, ενώ αναμένεται να αυξηθεί ακόμα περισσότερο στο μέλλον.

Μάλιστα, η αφρικανική σκόνη συσχετίζεται ήδη με τα προβλήματα υγείας του ελληνικού πληθυσμού, καθώς έχει παρατηρηθεί πως σε ημέρες με έντονες συγκεντρώσεις σκόνης αυξάνονται οι εισαγωγές στα νοσοκομεία με ασθενείς που αντιμετωπίζουν αναπνευστικά και καρδιολογικά προβλήματα.

Οι επιστήμονες δίνουν πλέον για πρώτη φορά την εξήγηση για τα αυξημένα επεισόδια εμφάνισης σκόνης στον ουρανό των χωρών της Μεσογείου, η οποία δεν είναι άλλη από την ερημοποίηση, που αποτελεί μία από τις πιο δραματικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.

Στη Σαχάρα, η ερημοποίηση προχωρά με ανυπολόγιστα ταχείς ρυθμούς, με αποτέλεσμα οι έρημες περιοχές να επεκτείνονται εις βάρος των καλλιεργήσιμων εκτάσεων, αυξάνοντας τις ποσότητες της σκόνης που μπορεί να μεταφερθούν στην ατμόσφαιρα.

Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Αθηνών, του Πανεπιστημίου της Καρλσρούης και του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ, που συμμετέχουν στις έρευνες μέτρησης των επικίνδυνων ουσιών της αφρικανικής σκόνης, εκφράζουν τη βεβαιότητα ότι, λόγω της συνεχιζόμενης ερημοποίησης, η μεταφερόμενη σκόνη θα αυξάνεται σε ετήσια βάση.
 
«Οι έρευνες διεθνών οργανισμών δείχνουν ότι στη Σαχάρα περίπου 2.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα γης ερημοποιούνται ετησίως. Πρόκειται για μια έκταση σχεδόν όσο το 20% της Ελλάδας.

Αυτό είναι αδύνατον να μην έχει αποτέλεσμα την αύξηση της αφρικανικής σκόνης που μεταφέρεται στην περιοχή της Μεσογείου αλλά και αλλού», αναφέρει ο καθηγητής του τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθανάσιος Γκοντελίτσας.

«Βόμβα» για την υγεία

Οι αυξημένες συγκεντρώσεις της αφρικανικής σκόνης, αλλά και οι επικίνδυνες ουσίες που περιέχει, έχουν ήδη προκαλέσει συνέπειες στη δημόσια υγεία. «Κάθε φορά που υπάρχουν μεγάλες συγκεντρώσεις σκόνης, αυξάνονται οι εισαγωγές στα νοσοκομεία.
 
Στην Κρήτη, έχει καταγραφεί αύξηση των εισαγωγών για αναπνευστικά και καρδιολογικά προβλήματα, ενώ στην Αθήνα σημειώνεται αύξηση στις νοσοκομειακές εισαγωγές για παιδικό άσθμα και αρρυθμίες.

Θα ολοκληρώσουμε και θα παρουσιάσουμε τον ακριβή συσχετισμό σκόνης και εισαγωγών σε νοσοκομεία, τους επόμενους μήνες», δηλώνει ο καθηγητής Κλιματολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών, Παναγιώτης Νάστος.

Οι μετρήσεις για την ποιότητα της αφρικανικής σκόνης που μεταφέρεται στη χώρα μας έγιναν τον Απρίλιο του 2013. Εκτός από τα φυσικά στοιχεία που συγκροτούν τη σκόνη της ερήμου, οι επιστήμονες εντόπισαν και χημικές ουσίες που παράγονται από την ανθρωπογενή δραστηριότητα, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν μεγάλα προβλήματα στην ανθρώπινη υγεία.

Συγκεκριμένα, σε επεισόδια μεγάλης εμφάνισης σκόνης στην ατμόσφαιρα της Αθήνας, σε κάθε γραμμάριο σκόνης βρέθηκαν 173 μgr μολύβδου, 60 μgr ψευδάργυρου, 10 μgr χρωμίου και 6 μgr βαναδίου.

Την ίδια περίοδο στη Χαλκιδική, οι μετρήσεις έδειξαν ότι σε κάθε γραμμάριο σκόνης υπήρχε πολύ υψηλή περιεκτικότητα ψευδάργυρου, της τάξεως των 221 μgr, ενώ ο μόλυβδος μετρήθηκε στα 20 μgr, το χρώμιο στα 5 μgr και το βανάδιο στα 12 μgr.

«Οι αλλαγές στην περιεκτικότητα των βαρέων μετάλλων ανά περιοχή ενδεχομένως να οφείλονται στη φορά των ανέμων. Σε κάθε περίπτωση, το φαινόμενο της αφρικανικής σκόνης είναι κάτι που ειδικά στην Ελλάδα έχουμε αρχίσει να ερευνούμε διεξοδικά μόλις τα τελευταία χρόνια.

Το σίγουρο είναι ότι οι μετρήσεις που έχουμε κάνει αποδεικνύουν την ύπαρξη των επικίνδυνων βαρέων μετάλλων στις μάζες σκόνης που μεταφέρονται στη Μεσόγειο και τη χώρα μας», δηλώνει ο Αθ. Γκοντελίτσας.

Οι πηγές των ρύπων

Οι αιτίες για την ύπαρξη των βαρέων μετάλλων στη φυσική σκόνη που προέρχεται από τη Σαχάρα είναι πολλαπλές και, σύμφωνα με τους επιστήμονες, οφείλονται στην αύξηση της ρυπογόνου δραστηριότητας στις χώρες της βορείου Αφρικής.

«Τα προηγούμενα χρόνια είχαμε τους βομβαρδισμούς της Λιβύης, που φαίνεται ότι συνέβαλαν στην παραγωγή των επικίνδυνων ρύπων.

Επιπλέον, υπάρχουν πόλεις, όπως το Κάιρο, με μεγάλη ατμοσφαιρική ρύπανση, ενώ στη βόρεια Αφρική έχει αυξηθεί πολύ η κυκλοφορία οχημάτων, αλλά και οι χωματερές, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις καίγονται απελευθερώνοντας στην ατμόσφαιρα επικίνδυνους ρύπους», συμπληρώνει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η αύξηση των επεισοδίων συγκέντρωσης της σκόνης στην Ελλάδα αναμένεται να έχει τεράστιες επιπτώσεις στην υγεία των πολιτών καθώς, σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι επικίνδυνες ουσίες φτάνουν στη χώρα μας σε ένα μέγεθος που κάνει εύκολη την είσοδό τους στον ανθρώπινο οργανισμό.

«Οι επιπτώσεις από την αύξηση της αφρικανικής σκόνης στην ατμόσφαιρα είναι σίγουρα αρνητικές. Ταξιδεύοντας πολλά χιλιόμετρα, αυτό που φτάνει τελικά στην Ελλάδα είναι τα πολύ μικρότερα σωματίδια σκόνης, διαμέτρου από δύο έως το πολύ τέσσερα μικρόμετρα.

Ετσι, τα σωματίδια αυτά με τις επικίνδυνες ουσίες ενδέχεται να εισέλθουν πολύ εύκολα στο αναπνευστικό σύστημα ενός ανθρώπου», αναφέρει ο Νίκος Μιχαλόπουλος, διευθυντής του Ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών.

Στην Ελλάδα, οι μετεωρολόγοι μετρούν τις συγκεντρώσεις της μόλις την τελευταία δεκαετία, εξαιτίας της αύξησης των συγκεντρώσεων που έχει παρατηρηθεί.

«Τα στοιχεία που προκύπτουν από το 2004 που μετρούμε τα σχετικά επεισόδια δείχνουν ότι η σκόνη παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα, όμως εμφανίζει αυξομειώσεις ανά τα χρόνια.

Στην ουσία, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ρυθμιστής για τη συγκέντρωση της αφρικανικής σκόνης είναι ο άνεμος», προσθέτει ο Νίκος Μιχαλόπουλος, επισημαίνοντας ότι βασικός αποδέκτης της αφρικανικής σκόνης είναι οι περιοχές της νότιας Ελλάδας.

«Η σκόνη συγκεντρώνεται πλέον πολύ συχνά σε Πελοπόννησο, η πιο επιβαρυμένη περιοχή της χώρας μας όμως είναι η Κρήτη. Εκεί είχαμε και το μεγαλύτερο επεισόδιο που έχουμε μετρήσει μέχρι σήμερα.

Το 2006 στον σταθμό της Φοινοκαλιάς, μέσα σε ένα κυβικό μέτρο ατμόσφαιρας, είχαν μετρηθεί μέχρι και 2.500 μικρογραμμάρια σκόνης.

Για να αντιληφθείτε πόσο μεγάλη είναι αυτή η συγκέντρωση, στα πρόσφατα επεισόδια αφρικανικής σκόνης στην Αθήνα, που εκτονώθηκαν μέσω της λασποβροχής, οι συγκεντρώσεις δεν ξεπερνούσαν τα 300 μικρογραμμάρια», καταλήγει ο διευθυντής τους Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.

real

Όλες οι ανακαλύψεις της Ροζέτα στο κομήτη

Η Ροζέτα, μετά το δεκαετές ταξίδι της για να φθάσει έως τον κομήτη 67Ρ/Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο, συνεχίζει να τον ακολουθεί κατά πόδας.

Μια σωρεία επιστημονικών ανακαλύψεων συνοδεύει την περιπετειώδη αποστολή της διαστημοσυσκευής «Ροζέτα» στον διαμέτρου τεσσάρων χιλιομέτρων κομήτη, πάνω στον οποίο εξακολουθεί να βρίσκεται το όχημα προσεδάφισης «Φίλαι» σε κατάσταση νάρκης.

Οι επιστήμονες έδωσαν στη δημοσιότητα την πρώτη «φουρνιά» των ευρημάτων τους, μετά από την έως τώρα ανάλυση των επιστημονικών στοιχείων που συνέλλεξαν. Το βασικό συμπέρασμα: ή ειδικά ο κομήτης αυτός είναι πολύ παράξενος ή γενικότερα θα πρέπει να αναθεωρηθούν πολλές από τις έως τώρα θεωρίες για τους κομήτες.

Οι κομήτες πιστεύεται ότι είναι παγωμένα απομεινάρια από τη γέννηση του ηλιακού μας συστήματος πριν από περίπου 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια. Η «Ροζέτα» αναμένεται να ρίξει περισσότερο φως σε αυτή την πρώιμη φάση του ηλιακού μας συστήματος.

Οι έως τώρα ανακαλύψεις της «Ροζέτα» (οι αναλύσεις για τα στοιχεία που πρόλαβε να στείλει το «Φίλαι», θα δημοσιοποιηθούν αργότερα) δημοσιεύτηκαν σε επτά ξεχωριστές μελέτες, σε ειδικό τεύχος του περιοδικού "Science", σύμφωνα με το BBC, το πρακτορείο Ρόιτερς, το "New Scientist" και το Space.com. Οι πιο χαρακτηριστικές είναι συνοπτικά οι εξής:

Ο κακοτράχαλος κομήτης με σχήμα πάπιας είναι καλυμμένος με -απρόσμενα απλά- οργανικά μόρια, ενώ οι επιστήμονες περίμεναν να βρουν πιο πολύπλοκα μόρια. Στην επφάνειά του ανιχνεύτηκε ελάχιστο νερό σε μορφή πάγου, αλλά μεγάλες ποσότητες υδρογονανθράκων (είναι η πρώτη φορά που γίνεται τέτοια ανακάλυψη σε κομήτη). Αυτό ανατρέπει την κυρίαρχη θεωρία ότι οι κομήτες αποτελούνται κυρίως από παγωμένο νερό, καθώς στην συγκεκριμένη περίπτωση ανιχνεύτηκε πολύ περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα, παρά υδρατμοί.

Ο κομήτης φαίνεται να αποτελείται από σχεδόν ισομεγέθεις «σβώλους», οι οποίοι πιθανώς αποτελούν τους αρχικούς δομικούς λίθους του ηλιακού μας συστήματος. Αν αυτό επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για σημαντική ανακάλυψη, κατά τους επιστήμονες. Η αρχική σκόνη και τα αέρια πιθανώς δημιούργησαν τα πρώτα «βότσαλα» και αυτά, με τη σειρά τους, τους μεγαλύτερους «σβώλους» διαμέτρου περίπου τριών μέτρων ο καθένας. Από τη συγκόλλησή τους, τελικά δημιουργήθηκε ο πυρήνας του κομήτη.

O πυρήνας αυτός είναι πολύ πιο «αφράτος» και πορώδης από ό,τι προβλεπόταν (κατά 70% έως 80% το εσωτερικό του πιστεύεται ότι είναι κενός χώρος). Υπάρχει μια περίπτωση να πρόκειται για δύο μικρότερους κομήτες που κάποια στιγμή συνενώθηκαν.

Οι ισχυρές ριπές του ανέμου, που φυσάνε με ταχύτητα 300 μέτρων το δευτερόλεπτο, φαίνεται να δημιουργούν αμμόλοφους σωματιδίων σκόνης πάνω στον κομήτη, πράγμα που άφησε άφωνους τους επιστήμονες.

Το βόρειο ημισφαίριο του κομήτη είναι πιο ζεστό από το νότιο, μια ένδειξη για εποχικές αλλαγές.

Η επιφάνεια του κομήτη αντανακλά μόλις το 6% της ηλιακής ακτινοβολίας που δέχεται, γεγονός που τον καθιστά ένα από τα πιο μαύρα αντικείμενα στο ηλιακό μας σύστημα.

Ο κομήτης κάνει μια πλήρη περιστροφή κάθε 12,4 ώρες, η μάζα του φθάνει τα 10 δισεκατομμύρια τόνους, ο όγκος του τα 21,4 κυβικά χιλιόμετρα και η πυκνότητά του τα 470 κιλά ανά κυβικό μέτρο (όσο του βαμβακιού). Η βαρύτητά του είναι τόσο μικρή, που αν ένας άνθρωπος στεκόταν πάνω στον κομήτη, θα αναπηδούσε ψηλά στο διάστημα (όπως δυστυχώς έκανε και το «Φίλαι»).

Πολλές θεωρητικές ιδέες που είχαν οι επιστήμονες για τους κομήτες, θα πρέπει να αλλάξουν τώρα που για πρώτη φορά έχουν στοιχεία από πρώτο χέρι για έναν από αυτούς. «Συνηθίζαμε να θεωρούμε τους κομήτες "βρώμικες χιονόμπαλες", όμως θα ήταν καλύτερο να τους περιγράφαμε ως "παγωμένες σκονό-μπαλες"» δήλωσε ο Σάιμον Γκριν του Ανοικτού Πανεπιστημίου της Βρετανίας. Αυτό δεν αποκλείει όμως ότι άλλοι κομήτες είναι όντως "βρώμικες χιονόμπαλες".

Η κοντινότερη προσέγγιση της «Ροζέτα» στον κομήτη θα γίνει στις 13 Αυγούστου, σε απόσταση περίπου 186 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον Ήλιο. Έως τότε μπορεί να έχει «ξυπνήσει» και το «Φίλαι», αν δεχτούν περισσότερη ηλιακή ενέργεια οι συλλέκτες για τις εξαντλημένες μπαταρίες του.

Η Γη θα καταστραφεί το... 2880

Για τις 16 Μαρτίου 2880... μετατίθεται, σύμφωνα με κάποιους επιστήμονες, το τέλος του κόσμου καθώς τότε ο αστεροειδής «1950 DA» είναι πολύ πιθανό να πέσει πάνω στη Γη, κάνοντας τον πλανήτη μας... παρελθόν.

Οι πιθανότητες που δίνουν οι επιστήμονες να επιβεβαιωθεί το παραπάνω καταστροφολογικό σενάριο δεν είναι καθόλου λίγες: βάσει υπολογισμών, ο διαμέτρου ενός χιλιομέτρου αστεροειδής έχει 1 στις 300 πιθανότητες να χτυπήσει στη Γη.

Η τυχόν πρόσκρουση του 1950 DA στη Γη με ταχύτητα μεγαλύτερη των 61.000 χλμ./ώρα θα ήταν ικανή να προκαλέσει μια έκρηξη έντασης ίσης με αυτή 44.800 μεγατόνων ΤΝΤ. Αμέσως μετά θα προκαλούνταν τσουνάμι και θα άλλαζε το κλίμα στην υφήλιο εξαφανίζοντας κάθε ίχνος ανθρώπινης ζωής.

Αυτό που κάνει μοναδικό τον συγκεκριμένο αστεροειδή είναι το γεγονός ότι, αντίθετα με όλους τους άλλους που αποτελούνται από κομμάτια πέτρας τα οποία παραμένουν «κολλημένα» το ένα με το άλλο λόγω βαρύτητας, ο 1950 DA παραμένει στέρεος με την εφαρμογή αντίθετων δυνάμεων. Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι παρά του ότι ο συγκεκριμένος αστεροειδής περιστρέφεται συνεχώς παραμένει ακέραιος καθώς οι επιστήμονες εξηγούν ότι σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε να διαλυθεί.

Για να γίνει ακόμα πιο σαφές αυτό που λένε οι επιστήμονες χρησιμοποιούν το ακόλουθο παράδειγμα: Αν έβαζε κανείς έναν αστροναύτη επάνω στην επιφάνεια του 1950 DA, τότε αυτός θα εκτοξευόταν στο διάστημα λόγω της ταχύτητας της περιστροφής.

Ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Τενεσί υποστηρίζουν ότι έχουν, όμως, τη λύση. Αντί για μια έκρηξη στο διάστημα, η οποία θα προκαλούσε το θρυμματισμό του αστεροειδή σε μικρότερα κομμάτια που θα μπορούσε να προκαλέσει περισσότερα προβλήματα από όσα θα έλυνε, προτείνουν στοχευμένες αλλαγές στην επιφάνειά του ώστε να αλλάξει η ισορροπία δυνάμεων που λειτουργούν ως «κόλλα».

Σε κάθε περίπτωση οι αστρονόμοι που μελετούν τον αστεροειδή είναι αισιόδοξοι ότι στις 35 γενιές που ακολουθούν μέχρι την... αποφράδα ημέρα θα έχει βρεθεί οριστική λύση για την αντιμετώπιση του 1950 DA.

Πηγή: Ημερησία

Βρέθηκε ο Αδάμ;

Οι παλαιοντολόγοι ανακάλυψαν στην Αιθιοπία μια κάτω γνάθο, η οποία χρονολογείται προ 2,75 έως 2,8 εκατομμυρίων ετών και πιστεύεται ότι είναι το αρχαιότερο γνωστό μέχρι σήμερα απολίθωμα προγόνου του σύγχρονου ανθρώπου. Πρόκειται πιθανώς για απομεινάρι από το αρχαιότερο μέλος της ανθρώπινης οικογένειας (Homo), που έχει βρεθεί ποτέ.

Το εύρημα είναι αρχαιότερο κατά τουλάχιστον 400.000 χρόνια, σε σχέση με το πότε πίστευαν έως τώρα οι επιστήμονες ότι εμφανίστηκαν οι πρώτοι Homo. Προηγουμένως, το αρχαιότερο ανθρώπινο απολίθωμα ήταν μια άνω γνάθος ηλικίας 2,35 εκατ. ετών, που είχε βρεθεί επίσης στην περιοχή Αφάρ της Αιθιοπίας στην ανατολική Αφρική, τη θεωρούμενη ως πιο πιθανή κοιτίδα της ανθρωπότητας.

Το σημαντικό απολίθωμα περιλαμβάνει μόνο ένα μέρος της κάτω γνάθου και πέντε δόντια, αλλά οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτά τα ευρήματα είναι αρκετά για να βγάλουν τα συμπεράσματά τους για τη σημασία του. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τους Μπράιαν Βιλμόουρ του Πανεπιστημίου της Νεβάδα και Έριν ΝτιΜάτζιο του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, έκαναν δύο σχετικές δημοσιεύσεις στο "Science Express" και μία στο "Nature", σύμφωνα με το BBC, το "Science" και το "New Scientist".

Η ανακάλυψη, δείχνει ότι πιθανότατα η κλιματική αλλαγή (ξηρασία και εξαφάνιση των δασών και των ποταμών) ήταν αυτή που ώθησε τους προγόνους μας να κατέβουν από τα δέντρα που ζούσαν έως τότε και να βαδίσουν όρθιοι στις απέραντες ξερές πεδιάδες σε αναζήτηση τροφής, νερού και στέγης. Κάπως έτσι, χρειάστηκε να εφεύρουν τα εργαλεία και να αρχίσουν να τρώνε κρέας, αναπτύσσοντας στην πορεία μεγαλύτερο εγκέφαλο.

Οι επιστήμονες, ξεκαθάρισαν ότι η γνάθος ανήκει σε άνθρωπο και όχι σε ανθρωποειδή πίθηκο, όπως ήταν η περίπτωση της παλαιότερης «Λούσι», ηλικίας 3,2 εκατ. ετών, που είχε ανακαλυφθεί το 1974 στην κοντινή περιοχή Χαντάρ της Αιθιοπίας. Η «Λούσι» ανήκε στους Αυστραλοπίθηκους, που εξαφανίστηκαν μάλλον εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, ενώ το νέο απολίθωμα πιθανότατα σηματοδοτεί την έναρξη της οικογενειακής «αλυσίδας» του γένους Homo. Κατά κάποιο τρόπο, από ανατομική πλευρά «γεφυρώνει» τα προανθρώπινα χαρακτηριστικά με τα κατοπινά πιο εξελιγμένα ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Είναι πάντως ασαφές αν ανήκει στον «επιδέξιο» άνθρωπο (Homo habilis) ή σε κάποιο άλλο ανθρώπινο είδος που έζησε πριν από αυτόν.

Άλλοι επιστήμονες, όπως ο καθηγητής Κρις Στρίνγκερ του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, χαρακτήρισαν πολύ σημαντική την ανακάλυψη, επεσήμαναν όμως πως είναι πιθανό ότι, πριν από περίπου 2 εκατ. χρόνια, στην Αφρική είχαν εκ παραλλήλου εξελιχτεί -και σε άλλες περιοχές όπως η Νότια Αφρική- διαφορετικά ανθρώπινα είδη που ανήκαν στην ευρύτερη οικογένεια του Ηomo. Από αυτά, τελικά μόνο ένα επιβίωσε και, με ενδιάμεσα στάδια τον «επιδέξιο» άνθρωπο (Homo habilis) και στη συνέχεια τον «όρθιο» άνθρωπο (Homo erectus), εξελίχτηκε τελικά στον σημερινό σύγχρονο «έμφρονα» άνθρωπο (Homo sapiens).

Δεν λείπουν και οι πιο επιφυλακτικοί, όπως ο Πιέρ Σαρντέν του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας και Ιατρικών Ερευνών της Γαλλίας, που περιμένουν να βρεθεί ένα πιο πλήρες απολιθωμένο κρανίο, προτού οριστικά εντάξουν το νέο εύρημα στο γένος Homo. Κανείς πάντως επιστήμονας δεν μπορεί να είναι ακόμη σίγουρος πώς έμοιαζε ο πρώτος Homo και πώς συμπεριφερόταν.



ΠΗΓΗ:.sansimera

Έρευνα-βόμβα για το γάλα

Ίσως το γάλα δεν κάνει τόσο καλό όσο νομίζαμε στα κόκαλα και γενικότερα στην υγεία μας, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύει το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο.

Η μεγάλη κατανάλωση γάλατος δεν συνοδεύεται από μικρότερο κίνδυνο καταγμάτων, όπως συνήθως πιστεύεται λόγω του αυξημένου ασβεστίου και των πρωτεϊνών για τα οστά, αλλά αντίθετα με μεγαλύτερη πιθανότητα κατάγματος και πρόωρου θανάτου τόσο στους άνδρες, όσο και στις γυναίκες.

Σε αυτό το «αιρετικό» συμπέρασμα κατέληξε μια νέα μεγάλη σουηδική επιστημονική μελέτη, η οποία όμως πρέπει να επιβεβαιωθεί από μελλοντικές έρευνες, προτού οι επιστήμονες προχωρήσουν σε νέες διατροφικές συστάσεις. Η έρευνα, από την άλλη, συσχετίζει το πρόβλημα μόνο με το γάλα και όχι με τα άλλα γαλακτοκομικά, αφού βρήκε ότι όσες γυναίκες τρώνε πολύ γιαούρτι και τυρί, κινδυνεύουν λιγότερο από κάταγμα ή πρόωρο θάνατο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Καρλ Μικάελσον της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Ουψάλα, που έκαναν τη σχετική δγημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, το "New Scientist" και τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», ανέφεραν ότι ο αυξημένος κίνδυνος μπορεί να οφείλεται στα υψηλά επίπεδα γαλακτόζης, η οποία προέρχεται από διάσπαση της λακτόζης, δύο μορφών σακχάρου που περιέχονται στο γάλα και οι οποίες, όπως έχουν δείξει προηγούμενες μελέτες σε πειραματόζωα, αυξάνουν το οξειδωτικό στρες και τη χρόνια φλεγμονή στον οργανισμό.

Μέχρι σήμερα μια διατροφή πλούσια σε γάλα και γενικά σε γαλακτοκομικά προϊόντα θεωρείται ότι μειώνει την πιθανότητα καταγμάτων λόγω οστεοπόρωσης. Οι Σουηδοί επιστήμονες διευκρίνισαν, πάντως, ότι η έρευνά τους διαπίστωσε μια συσχέτιση ανάμεσα στο πολύ γάλα και στον αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων και πρόωρου θανάτου και όχι μια άμεση σχέση αιτίας - αποτελέσματος, γι' αυτό τα απρόσμενα ευρήματά τους πρέπει να αντιμετωπιστούν με επιφύλαξη, τουλάχιστον προς το παρόν.

Οι ερευνητές μελέτησαν στοιχεία για δύο ομάδες, μία 61.433 γυναικών ηλικίας 39 - 74 ετών και μία 45.339 ανδρών ηλικίας 45 - 79 ετών, αναφορικά με τις διατροφικές συνήθειές τους και την κατανάλωση γάλατος, γιαουρτιού και τυριού. Η γυναικεία ομάδα παρακολουθήθηκε επί 20 έτη και η ανδρική επί 11. Στη διάρκεια αυτών των περιόδων οι επιστήμονες κατέγραψαν πόσα κατάγματα έπαθαν οι άνθρωποι και πόσοι πέθαναν πρόωρα.

Η στατιστική ανάλυση για τις γυναίκες έδειξε ότι η αυξημένη κατανάλωση γάλατος όχι μόνο δεν μείωνε καθόλου τον κίνδυνο κατάγματος, αλλά μάλλον τον αύξανε. Μέσα σε μια δεκαετία, 42 στις 1.000 γυναίκες που έπιναν πολύ γάλα, έπαθαν κάταγμα, έναντι 35 στις 1.000 που ήταν ο μέσος όρος και 31 στις 1.000 μεταξύ όσων έπιναν λίγο γάλα ή καθόλου.

Επιπλέον, οι γυναίκες που έπιναν πάνω από τρία ποτήρια γάλα τη μέρα (κατά μέσο όρο 680 μιλιγκράμ), είχαν υψηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου (180 γυναίκες στις 1.000) μέσα σε μια δεκαετία, σε σχέση με όσες έπιναν λιγότερο από ένα ποτήρι (κατά μέσο όρο 60 μιλιγκράμ), από τις οποίες πέθαναν 110 στις 1.000 μέσα στην ίδια δεκαετία, ενώ ο μέσος όρος (ανεξάρτητα από την κατανάλωση γάλατος) ήταν 126 θάνατοι στις 1.000 γυναίκες.

Όσες έπιναν πάνω από τρία ποτήρια ημερησίως, είχαν 90% μεγαλύτερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, 60% μεγαλύτερο κίνδυνο κατάγματος ισχύου και 15% οποιουδήποτε άλλου κατάγματος, σε σχέση με όσες έπιναν λιγότερο από ένα ποτήρι τη μέρα, όπως είπε ο Καρλ Μικάελσον.

Όσον αφορά τους άνδρες, παρατηρήθηκε επίσης ότι η αυξημένη κατανάλωση γάλατος σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, αν και σε μικρότερο βαθμό από ό,τι στις γυναίκες (περίπου 10% για τρία ποτήρια και πάνω). Η περαιτέρω ανάλυση επιβεβαίωσε ότι η μεγαλύτερη κατανάλωση γάλατος συνδεόταν με «ανεβασμένους» βιοδείκτες οξειδωτικού στρες και φλεγμονής.

Σε κάθε περίπτωση, η κατανάλωση μόνο ενός ποτηριού γάλατος τη μέρα δεν φαίνεται να αποτελεί οποιοδήποτε πρόβλημα (το πρόβλημα αρχίζει μετά τα δύο ποτήρια), ενώ η μελέτη διαπίστωσε αυξημένο κίνδυνο σε όλα τα είδη γάλατος (με πολλά, λίγα ή καθόλου λιπαρά κ.α.). Αντίθετα, όπως διαπιστώθηκε, τα γαλακτοκομικά προϊόντα (κυρίως γιαούρτι, τυρί), που έχουν πολύ πιο χαμηλή περιεκτικότητα σε λακτόζη, συνδέονται με μειωμένη πρόωρη θνησιμότητα και λιγότερα κατάγματα, ιδίως μεταξύ των γυναικών.

«Τα ευρήματά μας μπορεί να θέσουν σε αμφισβήτηση την ισχύ των συστάσεων για την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων γάλατος ως μέτρου πρόληψης των καταγμάτων» τονίζουν οι ερευνητές, αλλά προσθέτουν ότι «τα ευρήματα αυτά πρέπει να τύχουν ανεξάρτητης επιβεβαίωσης, προτού μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν για νέες διατροφικές συστάσεις».

Ειδικοί από άλλες χώρες συμφώνησαν ότι τα ευρήματα πρέπει να διασταυρωθούν από άλλες έρευνες, καθώς η κατανάλωση γάλατος εμφανίζει αυξητική τάση διεθνώς, παράλληλα με την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη. Ορισμένοι επιστήμονες επεσήμαναν ότι η νέα μελέτη εγείρει περισσότερα ερωτήματα, παρά δίνει απαντήσεις.

Οι κοντοί κινδυνεύουν περισσότερο από στεφανιαία νόσο σε σχέση με τους ψηλούς!

Όσο πιο κοντός είναι κάποιος, τόσο μεγαλύτερο κίνδυνο αντιμετωπίζει να εμφανίσει στεφανιαία νόσο, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα, με τη συμμετοχή αρκετών ελλήνων επιστημόνων, η οποία συσχετίζει άμεσα το ύψος ενός ανθρώπου με τον κίνδυνο για την καρδιά του.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή καρδιολογίας σερ Νιλές Σαμανί του Πανεπιστημίου του Λέστερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό "New England Journal of Medicine", επιβεβαίωσαν ότι η σχέση ανάμεσα στο χαμηλό ύψος και στον καρδιολογικό κίνδυνο είναι πρωτογενής και δεν οφείλεται σε δευτερογενείς παράγοντες, όπως η διατροφή ή οι κακές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες.

Σύμφωνα με την μελέτη, για κάθε περίπου 6,3 εκατοστά χαμηλότερο ύψος, ο κίνδυνος στεφανιαίας νόσου αυξάνεται κατά 13,5%. Έτσι, ένας άνθρωπος που είναι σχεδόν 20 εκατοστά πιο κοντός από κάποιον άλλον, κινδυνεύει περισσότερο κατά 40% να εκδηλώσει στεφανιαία νόσο.

Οι επιστήμονες γνώριζαν εδώ και πάνω από 60 χρόνια ότι υπάρχει αυτή η αντιστρόφως ανάλογη σχέση, δηλαδή ότι όσο μειώνεται το ύψος, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος για την καρδιά. Η πρωτοτυπία της νέας έρευνας είναι ότι για πρώτη φορά επιβεβαίωσε πως κάτι τέτοιο όντως συμβαίνει, χρησιμοποιώντας γενετικά δεδομένα από σχεδόν 200.000 ανθρώπους, με ή χωρίς στεφανιαία νόσο.

Οι ερευνητές εξέτασαν 180 γονίδια που επηρεάζουν το ύψος και διαπίστωσαν ότι οι εν λόγω γενετικοί παράγοντες επηρεάζουν επίσης την εκδήλωση της στεφανιαίας νόσου. Όσο περισσότερα γονίδια διαθέτει κανείς που τον προδιαθέτουν γενετικά να είναι ψηλός, τόσο λιγότερο κινδυνεύει από στεφανιαία νόσο. Το αντίστροφο συμβαίνει αν είναι κοντός.

Οι επιστήμονες, δεν είναι σίγουροι ακόμα για ποιό λόγο οι ίδιες βιολογικές διαδικασίες επηρεάζουν ταυτόχρονα το ύψος και τον κίνδυνο για την καρδιά. Όπως είπε ο Νιλές Σαμανί, αυτό δείχνει ότι, πέρα από γνωστούς παράγοντες κινδύνου για την καρδιά όπως το κάπνισμα, οι αιτίες της στεφανιαίας νόσου είναι ιδιαίτερα πολύπλοκες. Φαίνεται πως παίζουν ρόλο και άλλοι παράγοντες, τους οποίους δεν έχουν ακόμη κατανοήσει καλά οι επιστήμονες.

Η στεφανιαία νόσος είναι η κυριότερη αιτία πρόωρου θανάτου παγκοσμίως. Σχεδόν ένας στους έξι άνδρες και μία στις δέκα γυναίκες πεθαίνουν εξαιτίας της.

Η πάθηση προκαλείται όταν οι αρτηρίες που τροφοδοτούν με αίμα την καρδιά, υφίστανται στένωση λόγω της σταδιακής εναπόθεσης λιπωδών ουσιών στο εσωτερικό τους, με συνέπεια να σχηματίζεται πλάκα. Η κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε αιφνίδια θρόμβωση (δηλαδή μπλοκάρισμα της ροής του αίματος) και έμφραγμα, πιθανώς θανατηφόρο.

Στην έρευνα συμμετείχαν και οι ελληνικής καταγωγής επιστήμονες Πάνος Δελούκας (καθηγητής γενετικής Ερευνητικού Ινστιτούτου Ουίλιαμ Χάρβεϊ και Πανεπιστημίου Κουίν Μέρι Λονδίνου), Γιώργος Δεδούσης (καθηγητής βιολογίας Χαροκόπειου Πανεπιστημίου Αθηνών), Θεμιστοκλής Ασσιμής (επίκουρος καθηγητής Ιατρικής Πανεπιστημίου Στάνφορντ Καλιφόρνια) και Σταυρούλα Κανόνη (στατιστική γενετίστρια Πανεπιστημίου Κουίν Μέρι του Λονδίνου).

Με μισό γονιδίωμα δημιούργησαν ανθρώπινα βλαστοκύτταρα

Με μισό γονιδίωμα δημιούργησαν ανθρώπινα βλαστοκύτταρα

Η συμβολή των βλαστοκυττάρων στην αντιμετώπιση διάφορων προβλημάτων υγείας είναι γνωστή εδώ και αρκετά χρόνια. Τώρα οι επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν ανθρώπινα βλαστοκύτταρα με μισό γονιδίωμα
Επιστήμονες στο Ισραήλ και στις ΗΠΑ δημιούργησαν τα πρώτα ανθρώπινα βλαστοκύτταρα, τα οποία διαθέτουν μόνο ένα αντίγραφο του ανθρώπινου γονιδιώματος των γονέων αντί για δύο.

Τα κύτταρα αυτά - αν και «μισά» - μπορούν να μετατραπούν σε οποιοδήποτε άλλο κύτταρο του σώματος. Τα νέα βλαστοκύτταρα μπορεί μελλοντικά, μεταξύ άλλων, να βοηθήσουν στη θεραπεία της υπογονιμότητας (μετατρεπόμενα σε ωάρια ή σπερματοζωάρια) και του καρκίνου. Οι ερευνητές του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ και του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τον Νισίμ Μπενβενίστι, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature".

Τα ανθρώπινα κύτταρα θεωρούνται «διπλοειδή», επειδή κληρονομούν δύο ομάδες χρωμοσωμάτων, 23 από την μητέρα και 23 από τον πατέρα (46 συνολικά). Η μόνη εξαίρεση είναι τα αναπαραγωγικά κύτταρα (σπερματοζωάρια και ωάρια) που είναι «απλοειδή», καθώς περιέχουν μόνο 23 χρωμοσώματα. Αυτά τα «μονά» κύτταρα δεν μπορούν να διαιρεθούν και δημιουργούν διπλοειδή κύτταρα, όταν ενώνονται κατά τη διαδικασία της γονιμοποίησης και της δημιουργίας του εμβρύου. Τώρα οι επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν τα πρώτα «μονά» ανθρώπινα κύτταρα, πλην των αναπαραγωγικών, που είναι ικανά να διαιρεθούν και να πολλαπλασιαστούν, παρόλο που διαθέτουν μόνο ένα αντίγραφο του γονιδιώματος (23 χρωμοσώματα).

Οι έως τώρα απόπειρες, να δημιουργηθούν εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα με χρήση ανθρωπίνων ωαρίων, είχαν καταλήξει σε διπλοειδή βλαστοκύτταρα. Αυτή τη φορά οι επιστήμονες πέτυχαν να δημιουργήσουν απλοειδή πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα, ικανά να διαφοροποιηθούν σε άλλα κύτταρα (νευρικά, καρδιάς, παγκρέατος κ.ά.), παρόλο που διέθεταν μόνο μια ομάδα 23 χρωμοσωμάτων.

«Η έρευνα μας οδήγησε σε ένα νέο τύπο ανθρώπινου βλαστοκυττάρου, που θα έχει σημαντική επίπτωση στην ανθρώπινιη γενετική και ιατρική έρευνα. Αυτά τα κύτταρα θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε, επίσης, καλύτερα την ανθρώπινη ανάπτυξη και τους λόγους που αναπαράγουμε σεξουαλικά και όχι μόνο από έναν γονέα» δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης.


Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Ο Κρητικός από το Τυμπάκι ο ανερχόμενος επιστήμονας της χρονιάς στη Γερμανία

Έλληνας ο ανερχόμενος επιστήμονας της χρονιάς στη Γερμανία – Η παλαιά γενιά μεταναστών συνομιλεί με τους νέους επιστήμονες

Στις αρχές Ιουλίου στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας είχε συγκεντρωθεί η αφρόκρεμα των ακτινολόγων και ακτινοθεραπευτών των πανεπιστημιακών και δημόσιων νοσοκομείων της χώρας με την ευκαιρία του 20ού συνεδρίου Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας. Το ότι το θεσμικό όργανο της συγκεκριμένης ιατρικής ειδικότητας -που έχει καταλυτικό ρόλο στην αντιμετώπιση του καρκίνου- θα απένειμε μεταξύ άλλων τιμητικές διακρίσεις σε μέλη του προφανώς δεν αποτελεί είδηση καθώς συνηθίζεται σε ανάλογες διοργανώσεις. Το ότι όμως αυτήν την τελετή βράβευσης στη Γερμανία έτειναν να... μονοπωλήσουν Έλληνες γιατροί είναι είδηση που προσλαμβάνει όχι μόνο σημαντική επιστημονική αλλά και εθνική διάσταση.

Τρεις Έλληνες ακτινολόγοι κλήθηκαν να παραλάβουν τα βραβεία τους. Οι κ.κ. Νίκος Ζαμπόγλου, καθηγητής και διευθυντής της Ογκολογικής και Ακτινοθεραπευτικής Κλινικής στο νοσοκομείο του Οφενμπαχ και Δήμος Μπάλτας, καθηγητής και διευθυντής του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής και Μηχανολογίας του Ακαδημαϊκού Νοσοκομείου του Πανεπιστημίου Goethe της Φρανκφούρτης τιμήθηκαν για τη προσφορά τους στο πεδίο της Ακτινοθεραπευτικής -και οι δύο εργάζονται επί τέσσερις και πλέον δεκαετίες στο γερμανικό σύστημα υγείας και επέτυχαν τη βελτιστοποίηση της ακτινοθεραπείας μέσω απεικόνισης αλλά και της κλινικής εφαρμογής της σε καρκινοπαθείς.

Έλληνας ο ανερχόμενος επιστήμονας της χρονιάς στη Γερμανία

Άρωμα Ελλάδας είχε όμως και το σημαντικό βραβείο που δόθηκε για το νέο, ανερχόμενο επιστήμονα στο συγκεκριμένο επιστημονικό πεδίο καθώς στο βήμα ανέβηκε να το παραλάβει μετά επαίνων και χειροκροτημάτων ο Κρητικός από το Τυμπάκι Βασίλειος Ασκοξυλάκης, λέκτορας Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. «Το βραβείο αποτελεί μεγάλη τιμή και αναγνώριση αλλά και επιπλέον κίνητρο για περισσότερη και εντατικότερη δουλειά. Είμαι ευγνώμων απέναντι σε όσους με στήριξαν στην πορεία μου» λέει μιλώντας στο protothema.gr ο κ. Ασκοξυλάκης, από τη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ όπου βρίσκεται με υποτροφία του Γερμανικού Ιδρύματος Έρευνας. Συγκινημένος δηλώνει όμως και επειδή «μοιράστηκα τις διακρίσεις αυτής της διοργάνωσης με δύο τόσο καταξιωμένους Έλληνες γιατρούς που αποτελούν πρότυπα για τους νεότερους επιστήμονες».

Η «σωτήρια» ακτινοθεραπεία που εφαρμόζουν οι Έλληνες ειδικοί

Την επιστημονική προσφορά των καταξιωμένων γιατρών κ.κ. Ζαμπόγλου και Μπαλτά έχουν «εισπράξει» χιλιάδες ασθενείς στη Γερμανία, μεταξύ των οποίων και πολλοί Έλληνες. Η τρισδιάστατη βραχυθεραπεία, η ακτινοθεραπευτική μέθοδος που οι δύο καθηγητές με τους συνεργάτες τους ανέπτυξαν, συνίσταται στο εξής: ο καρκίνος ακτινοβολείται στην καρδιά του όγκου χάρη σε ένα σύμπλεγμα από βελόνες-καθετήρες, μέσω των οποίων εισέρχεται η ακτινοβολία στα επιθετικά, «κακά» κύτταρα, αφήνοντας ανέπαφα τα «καλά». Το αποτέλεσμα είναι να αυξάνεται το θεραπευτικό όφελος, ενώ παράλληλα να μειώνονται οι παρενέργειες.

Η βράβευση από τη γερμανική Εταιρία Ακτινολόγων – Ακτινοθεραπευτών τους αιφνιδίασε ευχάριστα αλλά σίγουρα δεν τους ξένισε. Διότι οι διακεκριμένοι επιστήμονες γνωρίζουν πια, έπειτα από τη μακρόχρονη σταδιοδρομία τους στη Γερμανία, ότι οι γερμανοί αναγνωρίζουν την εργατικότητα και την απόδοση. Και στα συγκεκριμένα πεδία οι δύο Έλληνες ξέρουν πως έχουν λάβει άριστη βαθμολογία.

«Δεν ήταν απολύτως απρόσμενη αλλά σίγουρα ήταν συγκινητική η βράβευσή μας. Οι Γερμανοί δεν είναι συμπλεγματικοί με τους ικανούς, τους ταλαντούχους, τους εργατικούς. Προσωπικά το αισθάνομαι και το εισπράττω χρόνια τώρα, ότι ξέρουν πώς να αξιοποιήσουν έναν ικανό άνθρωπο, ότι έχουν δημιουργήσει ένα σύστημα υποδομών μέσα στο οποίο μου επέτρεψαν να ξεδιπλώσω τις όποιες ικανότητές μου» λέει στο protothema.gr ο κ. Ζαμπόγλου.

Η Εθνική Γερμανίας το έκανε όπως το... γερμανικό ΕΣΥ

Γλαφυρός και μέσα στο πνεύμα του Μουντιάλ ο καθηγητής παραλληλίζει τον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα υγείας με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της χώρας: «αυτό που είδε όλος ο πλανήτης στο Μουντιάλ με την Εθνική ομάδα της Γερμανίας στους αγώνες της και κυρίως σε εκείνον με τη Βραζιλία είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς προγραμματίζουν, δουλεύουν, αποδίδουν. Δεν βασίζονται μόνο σε μεμονωμένους ανθρώπους, σε χαρισματικά άτομα. Έχουν σύστημα, μεθοδικότητα και πειθαρχία, επάνω σε αυτά χτίζουν την εμφάνισή τους».

Η πειθαρχία και η εργατικότητα χαρακτηρίζει πάντως και τους Έλληνες γιατρούς που έχει στην κλινική του – από τους 17 γιατρούς οι 10 είναι Έλληνες στην Ογκολογική κλινική. Μάλιστα, στην εθνικότητα των γιατρών οφείλεται και η ανεπίσημη ονομασία της κλινικής: την ονομάζουν «Γκρίχενμπαχ Κλίνικουμ» κατά παράφραση του «Οφενμπαχ Κλίνικουμ». Σημαντικό αριθμό Ελλήνων συνεργατών έχει και ο κ. Μπάλτας, έχοντας μετατρέψει κι αυτός με τη σειρά του το τμήμα του σε ένα επιστημονικό φυτώριο Ελλήνων και όχι μόνο ειδικών. Για τον κ. Μπάλτα η ελληνική παρουσία στην αλλοδαπή τα τελευταία χρόνια γίνεται συνώνυμη της κρίσης: «πληθώρα νέων συναδέλφων επικοινωνούν μαζί μου στην προσπάθειά τους να βρουν πρόσβαση στη γερμανική αγορά εργασίας, σε πανεπιστημιακούς και κλινικούς χώρους Φυσικής Ιατρικής, ακόμη και στη βιομηχανία ιατρικής τεχνολογίας. Όλοι αυτοί μου μεταφέρουν την Ελλάδα της κρίσης» είχε πει χαρακτηριστικά σε πρόσφατη συνέντευξή του.

Η παλαιά γενιά μεταναστών συνομιλεί με τους νέους επιστήμονες

Το μεγάλο επιστημονικό και κλινικό ενδιαφέρον των Ελλήνων για τη μέθοδο της βραχυθεραπείας που εφαρμόζεται στην ακτινοθεραπευτική ογκολογία στο νοσοκομείο του Όφενμπαχ , ώθησε τον κ. Ζαμπόγλου και στην αναζήτηση τρόπου εφαρμογής της θεραπείας και στην Ελλάδα. Όμως δεν υπήρχε απόλυτη... αμοιβαιότητα με την ελληνική πολιτεία. Πλέον ο καθηγητής αναζητεί τρόπο για την εφαρμογή της θεραπείας στην Κύπρο – σύμφωνα με δικούς του ανθρώπους αποτελεί όνειρο ζωής για τον κ. Ζαμπόγλου η δημιουργία ενός κέντρου ακτινοθεραπείας στη γενέτειρά του από όπου έφυγε το 1966 για σπουδές.

Τόσο ο κ. Ζαμπόγλου όσο και ο κ. Μπαλτάς αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες μιας άλλης γενιάς και εποχής, μετανάστες της λογικής και όχι της καρδιάς που έμενε πάντα στην πατρίδα τους. «Συμπληρώνω 48 χρόνια στη Γερμανία αλλά δεν ήμουν ποτέ απών από την πατρίδα μου» λέει με περηφάνια ο κ. Ζαμπόγλου. «Οι άνθρωποι της γενιάς μου φύγαμε με μια ταυτότητα που στη μία πλευρά της είχε τον «ήλιο τον ηλιάτορα» και στην άλλη μία Καρυάτιδα. Αν και αυτή η ταυτότητά μας έχει λήξει, την κρατάμε ακόμη στην τσέπη μας» δήλωνε ο κ. Μπάλτας παλαιότερα, ζητώντας όμως τώρα από τους Έλληνες να πορευτούν στον παγκόσμιο χάρτη με «άνοιγμα της καρδιάς και της σκέψης για να χαράξουμε δημιουργικά μια νέα οδό, δίχως προκαταλήψεις και βασισμένη στη συλλογικότητα και την επιχειρηματικότητα».

Πηγή: dreamfm

Το χρώμα των ματιών μας αποκαλύπτει την προσωπικότητά μας, λένε οι επιστήμονες.

Το χρώμα των ματιών μας αποκαλύπτει την προσωπικότητά μας, λένε οι επιστήμονες.

Γνωρίζουμε για τα διάφορα τεστ προσωπικότητας που μας λένε λίγο -πολύ για την τύχη μας και το χαρακτήρα μας, αλλά τα μάτια είναι ένα φυσικό κομμάτι του εαυτού μας και σίγουρα μας λένε περισσότερα.

Επιστήμονες στο πανεπιστήμιο Orebro της Σουηδίας, μελέτησα 428 άτομα για να δουν κατά πόσο η ίριδα των ματιών τους ανταποκρίνονταν στην προσωπικότητά τους. Ανακάλυψαν ότι το χρώμα των ματιών επηρεάζεται από τα ίδια γονίδια που σχηματίζουν τους μετωπιαίους λοβούς.

Έτσι, άτομα με συγκεκριμένο χρώμα ίριδας έχουν την ίδια συγκεκριμένη συμπεριφορά.

Ο Anthony Fallone, διδάκτωρ στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, έχει μελετήσει την σχέση των ματιών με την προσωπικότητα. Αυτός λέει, ‘Το μάτι συνδέεται νευρολογικά

με τον εγκέφαλο τόσο στενά που θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι το μόνο μέρος του εγκεφάλου που μπορούμε να δούμε από έξω. Το μάτι μας δίνει ζωτικές πληροφορίες για την λειτουργία του εγκεφάλου.’

Εάν τα μάτια σας αλλάζουν χρώμα ανάλογα με τι φοράτε, θα πρέπει να δείτε παρακάτω όλα τα χρώματα και την προσωπικότητα που συνδέονται.

*όλοι οι ενεργοί σύνδεσμοι κάτω από κάθε μάτι είναι επιστημονικές πηγές και μελέτες.



Σκούρα καστανά/Μαύρα Μάτια

Είναι πολύ πιθανό ότι είστε γεννημένοι ηγέτες. Εάν δεν σας περιγράφει αυτό με ακρίβεια, ίσως εκπλαγείτε να μάθετε ότι έτσι σας βλέπουν οι άλλοι!

Οι άνθρωποι με σκούρα καστανά μάτια που γίνονται κατάμαυρα μερικές φορές, έχουν ένα σπάνιο χρώμα. Οι άλλοι άνθρωποι τους βλέπουν σαν να έχουν κάτι μυστηριώδες αλλά μελέτη που δημοσιεύτηκε στην Medical Daily έδειξε πως οι άνθρωποι με πιο σκούρα μάτια θεωρούνται πιο ευχάριστοι.

Επιπλέον, όσο πιο σκούρο το μάτι τόση περισσότερη μελανίνη υπάρχει στο σώμα.

Μια άλλη επιστημονική μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Personality and Individual Differences έδειξε ότι οι άνθρωποι με πολύ σκούρα μάτια πίνουν σημαντικά λιγότερο από αυτούς που έχουν πιο ανοιχτό χρώμα ενώ μια άλλη σοβαρή μελέτη υπογραμμίζει ότι οι άνθρωποι με τα σκουρότερα χρώματα είναι καλύτεροι στα σπορ που περιλαμβάνουν στόχο, όπως το τένις.

Η μελανίνη δρα σαν ένα προστατευτικό στα κύτταρα του εγκεφάλου. Όση περισσότερη μελανίνη υπάρχει τόσο πιο γρήγορα μπορεί να δουλέψει το μυαλό.

Θα μπορούσατε να κυβερνήστε τον κόσμο εάν μπορούσατε να βρείτε την εσωτερική σας δύναμη. Ο κόσμος ήδη σας βλέπει να αρχηγό.





Εάν έχετε Μπλε Μάτια

Κατέχετε μεγάλη εσωτερική δύναμη και φυσική αντοχή αν και πολύ άνθρωποι ίσως δεν το βλέπουν. Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι συχνά δεν βλέπουν τον αληθινό εαυτό σας αλλά βιάζονται να σας κρίνουν αρνητικά πριν να έχουν την ευκαιρία να σας γνωρίσουν. Οι άνθρωποι σας βλέπουν σαν αδύναμους,συνεσταλμένους και αναξιόπιστους.

Οι άνθρωποι με μπλε μάτια, συχνά πιστεύεται από τους άλλους ότι είναι συνεσταλμένοι ή μετριόφρονες. Έρευνες που είδαν το φως στην εφημερίδα Daily Mail το 2006 είπαν ότι οι Γερμανοί ψυχολόγοι διαπίστωσαν πως τα παιδιά με μπλε μάτια είχαν την τάση να είναι πιο προσεχτικά σε νέα πράγματα και σημαντικά λιγότερο ανοιχτά στους συνομήλικες τους.

Η Medical Daily αναφέρει ότι οι άνθρωποι με μπλε μάτια θεωρούνται από τους άλλους σαν ανταγωνιστικοί και με έπαρση.

Παρά αυτά τα αρνητικά χαρακτηριστικά, η ιατρική σχολή του Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, έδωσε στην δημοσιότητα μελέτη σύμφωνα με τη οποία οι γυναίκες με μπλε μάτια άντεχαν καλύτερα τους πόνους της γέννας από αυτές που είχαν σκουρότερα μάτια. Επίσης, έχουν την τάση να χειρίζονται καλύτερα διάφορες μορφές άγχους και κατάθλιψης.

Εάν έχετε μπλε μάτια, ίσως η εξεταστική, προσεχτική φύση σας θα σας κάνει να φαίνεστε απόμακροι σε αυτούς που σας κοιτάζουν.



Εάν έχετε Γκρι Μάτια

Τα γκρι μάτια είναι σπάνια όμως στην πραγματικότητα είναι μια απόχρωση του μπλε. Σύμφωνα με το The Tech Museum of Innovation, τα σκούρα γκρι μάτια έχουν περισσότερη μελανίνη στο εμπρόσθιο μέρος του ματιού ενώ τα απαλά και τα ανοιχτά γκρι έχουν πολύ λιγότερη.

Εάν έχετε σκούρα γκρι μάτια είστε : ή εξαιρετικά ισορροπημένο άτομο ή υπάρχουν ‘δυο πλευρές’ στο νόμισμα. Ίσως μέσα σας κρύβεται η περίπτωση Dr Jekyll /Mr Hyde. Μπορείτε δηλαδή να συμπεριφέρεστε διαφορετικά σε διαφορετικούς ανθρώπους ανάλογα με τις ανάγκες που υπάρχουν. Αυτό μπορεί να είναι ένα συν ή ένα πλην. Εξαρτάται πόσο καλά μπορείτε να ελέγχετε τα συναισθήματά σας.

Εάν έχετε ανοιχτά γκρι μάτια ίσως χρειαστεί να δουλέψετε πιο σκληρά από τους άλλους ανθρώπους για να επιβληθείτε. Αγωνίζεστε για να σας πάρουν στα σοβαρά αλλά ταυτόχρονα όμως κρατάτε ψηλά την άμυνά σας. Αν και απαιτείται χρόνος για να σπάσει το ανήσυχο,προσεχτικό εξωτερικό περίβλημά σας, νοιάζεστε πολύ για αυτούς που θα καταφέρουν μπουν.



Εάν έχετε Καστανοπράσινα Μάτια

Τα καστανοπράσινα μάτια είναι δύσκολο να περιγραφούν αν και μερικοί άνθρωποι έχουν τον δικό τους ορισμό.

Το επιστημονικό εγχειρίδιο The Eye Doctor Guide περιγράφει έτσι, τα μάτια αυτά που αλλάζουν χρώμα από πράσινο μέχρι καφέ ή που η ίριδα έχει δυο διαφορετικά χρώματα. Για παράδειγμα, ο κύκλος στην κόρη είναι πράσινος και αλλάζει σε καφέ όσο πλησιάζει στην περίμετρο της ίριδας.

Αυτή η απόχρωση είναι ασυνήθιστη, έτσι οι άνθρωποι με τέτοια μάτια θεωρούνται από την νεαρή ηλικία διαφορετικοί και μοναδικοί. Ακόμη και το συγκεκριμένο χρώμα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του είναι μοναδικά για κάθε ένα άτομο που έχει τέτοια μάτια.

Σαν μοναδικοί λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι είναι ανεξάρτητοι, γεμάτοι αυτοπεποίθηση και αυθόρμητοι. Η ποσότητα της μελανίνης διαφέρει από άτομο σε άτομο έτσι δύσκολα καθορίζεται η προσωπικότητά. Όμως συχνά φαίνεται πως χαρακτηρίζονται ισορροπημένα άτομα αλλά κρύβουν και πολύ μυστήριο για να τους καταλάβει κανείς.

Ο Mathew Leach του University of South Australia, ισχυρίζεται πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν τόσο ανάμικτα χρώματα στα μάτια λόγω του ότι υπάρχουν στο αίμα τους διασπασμένα υλικά εξ αιτίας ανισορροπίας του συκωτιού τους. Έτσι τέτοιοι άνθρωποι είναι επιρρεπείς σε πεπτικά προβλήματα.

Καφετιά Μάτια



Όπως είπαμε για τα σκούρα καφέ /μαύρα μάτια στην αρχή, τα καφετιά μάτια είναι το αποτέλεσμα περισσότερης μελανίνης στο σώμα από τα ανοιχτόχρωμα μάτια που έχουν λιγότερη μελανίνη. Είστε ευχάριστοι, καθησυχαστικοί και οι άνθρωποι σας κοιτάζουν με εμπιστοσύνη.

Το πανεπιστήμιο The Charles University στην Πράγα περιγράφει τους ανθρώπους με καφετιά μάτια ότι γενικά είναι πιστοί, με σεβασμό και ευγενικοί άνθρωποι αν και σίγουρα όχι υποτακτικοί.

Διαφωνείτε με αυτά; Πιστεύετε πως είστε ένα εύκολα ευέξαπτο άτομο; Ίσως να μην κοιμάστε καλά!

Μια μελέτη στο έγκυρο περιοδικό Chronobiology International αποκάλυψε πως οι άνθρωποι με καφετιά μάτια κοιμούνται δυο ώρες λιγότερο από αυτούς που έχουν μάτια με ανοιχτό χρώμα. Οι άνθρωποι με καφετιά μάτια κοιμούνται άσχημα και δυσκολεύονται να ξυπνήσουν το πρωί.




Πράσινα Μάτια

Εάν έχετε πράσινα μάτια, σας συγχαίρω. Φαίνεται πως οι περισσότεροι άνθρωποι σας θεωρούν σαγηνευτικούς, σέξι και μυστηριώδεις.

Μελέτη από το Impulse Corporation in Los Angeles, ασχολήθηκε με τους ανθρώπους και την επιρροή που έχουν πάνω τους τα διάφορα χρώματα των ματιών. Οι άνθρωποι με τα πράσινα μάτια περιγράφονται σαν ‘σέξι΄. Οι ερωτηθέντες στην έρευνα άνθρωποι είπαν πως αν θα άλλαζαν το χρώμα των ματιών τους θα τα ήθελαν πράσινα.

Τα πράσινα μάτια έχουν ισορροπημένη την μελανίνη που τα κάνει να είναι ευχάριστα και επιβλητικά όπως τα καφέ μάτια, αλλά επίσης δυνατά και προσεχτικά όπως τα μπλε μάτια.

Ο Doctor Hamadi Kallel, χειρούργος οφθαλμίατρος, έχει μελετήσει πολλές από τις έρευνες σχετικές με το χρώμα των ματιών και λέει ότι οι άνθρωποι με πράσινα μάτια ‘έχουν έναν αέρα μυστηρίου και μια ήσυχη αυτάρκεια. Συχνά είναι απρόβλεπτοι αλλά αργούν να θυμώσουν. Είναι αυθεντικοί, δημιουργικοί και τα καταφέρνουν καλά υπό πίεση.

Δεν σας φαίνονται καταπληκτικά τα αποτελέσματα των επιστημονικών ερευνών;




ΠΗΓΗ 

Ηράκλειο: Επαναστατική μέθοδο στις μαγνητικές τομογραφίες ανακάλυψαν οι επιστήμονες του ΙΤΕ

Ερευνητές του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) ανακάλυψαν μία νέα κατηγορία μαγνητικών νανο-υλικών, χάρη στα οποία οι μαγνητικές τομογραφίες φαίνονται πολύ πιο καθαρές.

Οι επιστήμονες, με συντονιστή το δρ Αλέξανδρο Λάππα, διευθυντή ερευνών στο Ινστιτούτο Ηλεκτρονικής Δομής και Λέιζερ του ΙΤΕ, βρήκαν ότι συσσωματώματα τροποποιημένων νανοκρυστάλλων του μαγνητίτη (ενός ορυκτού του σιδήρου) παρέχουν εντυπωσιακά βελτιωμένη -έως και 4 φορές- σκιαγραφική αντίθεση στις μαγνητικές τομογραφίες, συγκριτικά με τα υπάρχοντα διαθέσιμα προϊόντα στο εμπόριο.

Οι ερευνητές αναζητούν τρόπους να πετύχουν τη βελτίωση της διακριτικής ικανότητας των μη επεμβατικών ιατρικών τεχνικών διάγνωσης (όπως είναι οι τομογραφίες) μέσω της χρήσης νανο-υλικών, τα οποία, μεταφερόμενα στους ιστούς, βοηθούν στην καλύτερη απεικόνισή τους.

Όπως διαπιστώθηκε, σε τέτοιου είδους εφαρμογές, τα μαγνητικά οξείδια του σιδήρου είναι πολύ ελπιδοφόρα υλικά για τη διάγνωση ποικίλων ασθενειών, ιδιαίτερα στον τομέα της απεικόνισης με μαγνητική τομογραφία (MRI).

Η συνεργασία των ερευνητών του ΙΤΕ με άλλους επιστήμονες από την Ελλάδα (τις ομάδες της δρος Κ.Ν. Τροχίδου και του δρος Α.Π. Δούβαλη), καθώς και από την Ιταλία (την ομάδα του δρος Α. Lascialfari), οδήγησε στην καλύτερη κατανόηση των τεχνολογικών δυνατοτήτων των νέων υλικών και επέτρεψε την κατοχύρωση του σχετικού διπλώματος ευρεσιτεχνίας από το ινστιτούτο του ΙΤΕ. Τα υλικά αυτά, λόγω των εγγενών δομικών χαρακτηριστικών τους, παρουσιάζουν σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως η απουσία τοξικότητας, η ισχυρή μαγνήτιση και η συνέργεια μεταξύ των νανοκρυστάλλων τους.

«Η ικανότητά μας να κατευθύνουμε την οργάνωση των νανοκρυστάλλων, έτσι ώστε να αποκτούν τον ίδιο προσανατολισμό μέσα στα νανο-συσσωματώματά τους, είναι προς όφελος διαφορετικών εφαρμογών, που εκτείνονται από τη φωτονική μέχρι τη θεραπεία του καρκίνου», δήλωσε η δρ Αθανασία Κωστοπούλου, επικεφαλής συγγραφέας των πρόσφατα σχετικών δημοσιευμένων άρθρων των ερευνητών στις επιστημονικές επιθεωρήσεις «Nanoscale» και «Dalton Transactions» της Βασιλικής Εταιρείας Χημείας της Βρετανίας.

Το νέο υλικό, σύμφωνα με τους έλληνες ερευνητές, αποτελεί μια οικονομικά ανταγωνιστική λύση σε σχέση με τα ήδη διαθέσιμα προϊόντα, ενώ ανοίγει νέους ορίζοντες για τις μαγνητικά ελεγχόμενες ιατρικές μεθόδους απεικονιστικής διάγνωσης διαφόρων παθήσεων σε πρώιμο στάδιο, διευκολύνοντας έτσι τη θεραπεία τους.

Έρευνα-Οι φοβίες περνάνε από γενιά σε γενιά μέσω της μυρωδιάς

Ο φόβος "διδάσκεται" από τις μητέρες στα παιδιά, περνώντας έτσι από γενιά σε γενιά, μέσω της μυρωδιάς, σύμφωνα με μία νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα σε πειραματόζωα.

Η μελέτη πιθανώς διαφωτίζει, σε έναν βαθμό τουλάχιστον, γιατί και στους ανθρώπους ορισμένες φοβίες των γονιών, κυρίως μετά από τραυματικές εμπειρίες τους, κατατρύχουν και τους απογόνους τους.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν και του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τον πολωνικής καταγωγής ψυχίατρο και νευροεπιστήμονα Γιάτσεκ Ντέμπιεκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), πραγματοποίησαν πειράματα με αρουραίους και διαπίστωσαν ότι, ήδη από τις πρώτες μέρες της ζωής τους, τα νεογέννητα μαθαίνουν τι να φοβούνται, μυρίζοντας απλώς την οσμή του φόβου που αναδίδει η μητέρα τους, όταν εκείνη φοβάται κάτι.

Ακόμη κι αν μία μητέρα έχει φοβηθεί κάτι, προτού καν γεννήσει, αλλά ενώ ήταν έγκυος, το μωρό της πολύ γρήγορα θα μάθει να φοβάται το ίδιο πράγμα. Οι ερευνητές εντόπισαν, επίσης, μέσω των τεχνικών νευρο-απεικόνισης, τη συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου (αμυγδαλή), όπου γίνεται η μεταβίβαση του φόβου κατά τις πρώτες μέρες της ζωής ενός ζώου.

Οι Αμερικανοί επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτός ο μηχανισμός εξηγεί αυτό που εδώ και χρόνια προβληματίζει ψυχολόγους και ψυχιάτρους: Με ποιο τρόπο η τραυματική εμπειρία μίας μητέρας μπορεί να στιγματίσει ψυχικά το παιδί της, ακόμη και αν το τραυματικό συμβάν συνέβη πριν από πολλά χρόνια. Το αίνιγμα περιπλέκεται από το ότι δεν νιώθουν τις ίδιες φοβίες όλα τα παιδιά των μητέρων με τραυματικές εμπειρίες.

«Αν μία μητέρα είναι η πηγή απειλητικών πληροφοριών, όπως έδειξαν τα πειράματά μας, οι απόγονοί της μπορούν να μάθουν από αυτήν και να δημιουργήσουν τις δικές τους μνήμες διαρκείας, πολύ νωρίς στη ζωή τους. Προτού καν αποκτήσουν τις δικές τους εμπειρίες, βασικά αποκτούν τις (τραυματικές και φοβικές) εμπειρίες των μητέρων τους. Μάλιστα, αυτές οι μεταδιδόμενες από τη μητέρα εμπειρίες διαρκούν πολύ χρόνο, ενώ οι άλλες μορφές μάθησης στη νηπιακή ηλικία, εξαφανίζονται γρήγορα, αν δεν επαναλαμβάνονται», δήλωσε ο Ντέμπιεκ.

Κάνοντας ήπια ηλεκτροσόκ σε θηλυκούς αρουραίους, οι επιστήμονες τις έμαθαν να φοβούνται συγκεκριμένες οσμές, πριν την εγκυμοσύνη τους. Όταν, αφότου είχαν γεννήσει, οι ερευνητές εξέθεσαν τις μητέρες στις ίδιες μυρωδιές, χωρίς τη συνοδεία ηλεκτροσόκ αυτή τη φορά, βεβαιώθηκαν ότι οι θηλυκοί αρουραίοι είχαν διατηρήσει μία ενστικτώδη αντίδραση φόβου και αποφυγής, κάθε φορά που μύριζαν τις συγκεκριμένες οσμές. Όταν, στη συνέχεια, τα μωρά των αρουραίων εκτέθηκαν στις ίδιες οσμές, αυτά είχαν παρόμοιες αντιδράσεις.

Όταν οι επιστήμονες χορήγησαν στους νεογέννητους αρουραίους μία χημική ουσία που μπλόκαρε τη δραστηριότητα στην εγκεφαλική περιοχή της αμυγδαλής, τα μικρά πειραματόζωα έπαψαν πλέον να μαθαίνουν το φόβο από τις μητέρες τους μέσω της οσμής. Αυτό, κατά τους ερευνητές, σημαίνει ότι ίσως είναι δυνατό να βρεθούν τρόποι φαρμακευτικής παρέμβασης, έτσι ώστε στο μέλλον τα παιδιά να μην μαθαίνουν πια τους γονεϊκούς φόβους ή έστω η επίπτωση των φόβων να είναι μικρότερη.

Η νέα μελέτη έρχεται να συσσωρεύσει νέες γνώσεις για το «κύκλωμα» του φόβου στον εγκέφαλο, δίνοντας, παράλληλα, αυξημένες ελπίδες ότι είναι θέμα χρόνου οι ψυχίατροι να έχουν στα χέρια τους νέα όπλα στη δύσκολη μάχη κατά των ριζωμένων φοβιών.

Προς το παρόν, έχει αποδειχτεί ότι στους ανθρώπους η μυρωδιά της μητέρας λειτουργεί με ηρεμιστικό τρόπο για το μωρό της, αλλά μένει να αποδειχτεί ότι ισχύει το αντίστροφο, ότι δηλαδή η μυρωδιά του φόβου της μητέρας γίνεται αντιληπτή από το νεογνό και μάλιστα επηρεάζει τον ψυχισμό του σε βάθος χρόνου.

Ως πολωνικής καταγωγής, ο Ντέμπιεκ επισήμανε -και από προσωπική εμπειρία- ότι αρκετοί απόγονοι όσων επιβίωσαν από το Ολοκαύτωμα στην Πολωνία, είχαν εφιάλτες, φόβους και τραυματικές ‘αναμνήσεις», παρόλο που οι ίδιοι ποτέ δεν έζησαν τις χιτλερικές θηριωδίες, αλλά οι γονείς τους.

Σύνδεσμος: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση:

http://www.pnas.org/content/early/2014/07/23/1316740111.abstract

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κρήτη | Ιδρύεται εργαστήριο για την ανάλυση αρχαίου DNA

«Φως» στη ανάδειξη της ιστορικής συνέχειας του πολιτισμού του Κρήτης, στη προέλευση, στη καταγωγή του πληθυσμού, αλλά και του φυσικού πλούτου και των καταβολών της Κρητικής διατροφής, θα ρίξουν οι επιστήμονες του εργαστηρίου «αρχαίου DNA» που θα συσταθεί και θα λειτουργήσει στο ΙΤΕ με τη στήριξη της Περιφέρειας Κρήτης.

Σήμερα στη Περιφέρεια, ο Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης συνυπέγραψε με το Διευθυντή του Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας του ΙΤΕ Νεκτάριο Ταβερναράκη τη σχετική σύμβαση για τη λειτουργία του εργαστηρίου, έργο που χρηματοδοτείται με 80.000 από τη Περιφέρεια Κρήτης.  Παρόντες στη υπογραφή της σύμβασης επίσης ήταν ο Δημήτρης Καφετζόπουλος ερευνητής του Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας στο ΙΤΕ, η Αθανασία Κάντα επίτιμη έφορος αρχαιοτήτων, και ο επιστημονικός συνεργάτης του ΙΤΕ Μηνάς Τσικριτζής.

Όπως ανέφερε ο Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης «πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό επιστημονικό έργο, και  η Περιφέρεια αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι συνεργάζεται με τα ερευνητικά και επιστημονικά ιδρύματα της Κρήτης, με το ΙΤΕ,  με τους εξαίρετους επιστήμονες του, και είμαστε υπερήφανοι για αυτό». Υποχρέωση μας είναι-τονισε ο Σταύρος Αρναουτάκης- να υποστηρίζουμε αυτές τις προσπάθειες. «Πρόκειται για ένα εργαστήριο που θα προσφέρει πάρα πολλά στην επιστήμη. Χαιρόμαστε που θα συνεργαστούμε για άλλη μια φορά με τους επιστήμονες,  τους αρχαιολόγους, με το ΙΤΕ. Θα ήθελα να τονίσω ιδιαίτερα ότι το επόμενο διάστημα θα υπάρξουν σημαντικές ανακοινώσεις για περαιτέρω συνεργασία με τα ερευνητικά και επιστημονικά μας ιδρύματα ενόψει και της νέας προγραμματικής περιόδου 2014-2020».

Ο Διευθυντής του Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας του ΙΤΕ Νεκτάριος Ταβερναράκης ευχαρίστησε τη Περιφέρεια για τη στήριξη και τη χρηματοδότηση του έργου. «Το επιστημονικό έργο που αναλαμβάνουμε είναι εξαιρετικά σημαντικό και θα γίνει έρευνα αιχμής η οποία «παντρεύει» το πολιτισμό και τις θετικές επιστήμες» είπε ο κ. Ταβερναράκης.

Από την πλευρά του ο ερευνητής του Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας στο ΙΤΕ Δημήτρης Καφετζόπουλος επεσήμανε: «Αυτή η επιστημονική δραστηριότητα θα επιτρέψει στο να συλλέξουμε νέα στοιχεία που θα ρίξουν «φως» στη προσέλευση και στη καταγωγή του πληθυσμού, όχι μόνο του δικού μας αλλά όλης της Ελλάδας και να συνδέσουμε μια τέτοια πρωτοβουλία με μια αντίστοιχη μεγάλη Ευρωπαϊκή κίνηση η οποία αποβλέπει ακριβώς στο να συσταθεί σε πανευρωπαϊκό δίκτυο με τέτοια Ευρωπαϊκή υποδομή».

Στην Ελλάδα-τόνισε ο κ. Καφετζόπουλος- για πρώτη φορά συστήνεται εξειδικευμένο εργαστήρι για την ανάλυση αρχαίου DNA. «Δυστυχώς αυτό που βλέπαμε, είναι, τα δείγματα από τη πλούσια αρχαιολογική έρευνα που γίνεται στη χώρα μας να φεύγουν στο εξωτερικό και να γίνονται οι αναλύσεις, πράγμα το οποίο κόστιζε και σε χρήμα αλλά και σε φήμη για τα Ελληνικά Ιδρύματα. Θα προσπαθήσουμε να κινηθούμε γρήγορα και το εργαστήριο θα είναι πλήρως λειτουργικό μέχρι το τέλος του χρόνου. Κάνοντας αυτές τις αναλύσεις μπορούμε να μάθουμε για παράδειγμα ποιες αρρώστιες είχαν οι πρόγονοι μας, να βρούμε παθογονικά προβλήματα, τη καταγωγή πληθυσμών, τη σύνθεση πληθυσμών πόλεων κ.α. Έτσι αυτή η σύγχρονη τεχνολογία ανοίγει ένα σημαντικό παράθυρο στο παρελθόν».

Η επίτιμη έφορος αρχαιοτήτων Αθανασία Κάντα  υπογράμμισε ότι «το εργαστήριο αυτό το σχεδιάζαμε τα τελευταία χρόνια και χαίρομε ιδιαίτερα που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και θα γίνει. Ήταν κάτι που πραγματικά χρειαζόταν γιατί δεν υπήρχε στην Ελλάδα. Μπορούμε να συμπληρώσουμε πολύ σοβαρά την έρευνα μας όχι μόνο με το ανθρώπινο DNA, εγώ ευελπιστώ και με το DNA ζώων, ακόμα και των σπόρων, γιατί έτσι θα πάρουμε περισσότερες πληροφορίες. Έχουμε πάρα πολλά υλικά-δείγματα από όλη την Ελλάδα και μόλις γίνει το εργαστήριο ευελπιστώ ότι θα έχουμε άφθονη προσέλευση». Η κ. Κάντα πρόσθεσε  ότι θα επιθυμούσε να αναλύσει δείγμα από το νεολιθικό νεκροταφείο του Αποσελέμη, αλλά και κάποια οστά βοοειδών από νεολιθικό σπήλαιο της Σητείας.

Σκοπός και περιεχόμενο του έργου

Σκοπός του έργου είναι η σύσταση και λειτουργία του πρώτου εργαστηρίου της χώρας για την ανάλυση αρχαίου DNA με την αξιοποίηση της μακράς εμπειρίας του ΙΜΒΒ-ΙΤΕ στην ανάλυση DNA (μοριακό χαρακτηρισμό κλινικών δειγμάτων, ανάγνωση γονιδιωμάτων, πιστοποίηση τροφίμων για γενετική τροποποίηση κ.α.) και στην ανάπτυξη της κατάλληλης τεχνολογίας που θα απαντά στα ερωτήματα της εξελικτικής Βιολογίας και της σύγχρονης αρχαιολογικής έρευνας. Πιο συγκεκριμένα:

Η συγκεκριμένη δραστηριότητα πρέπει να αναπτυχθεί άμεσα, όχι μόνο για να ανταποκριθεί στην σημαντικότατες ανάγκες των αρχαιολογικών ερευνών, αλλά και να προλάβει τις αντίστοιχες ανταγωνιστικές προσπάθειες, κυρίως από ιδρύματα του εξωτερικού που αποβλέπουν στην αξιοποίηση του αρχαιολογικού πλούτου της χώρας μας.

Το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα από την σύσταση και λειτουργία του εργαστηρίου Αρχαίου DNA στη Κρήτη θα είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την υλοποίηση νέων ερευνητικών προγραμμάτων και την παροχή ερευνητικών υπηρεσιών, για την ανάπτυξη νέων προηγμένων τεχνολογικών υποδομών και εισροή σημαντικών χρηματοδοτήσεων και για την προβολή της Κρήτης από νέα επιστημονικά ευρήματα και την απήχησή τους στην επιστημονικό χώρο και στο ευρύτερο κοινό.

Με βάση τα παραπάνω κρίνεται απαραίτητη η υποστήριξη της σύστασης ενός εργαστηρίου ανάλυσης Αρχαίου DNA στους χώρους του ΙΤΕ, σύμφωνα με τις υψηλές απαιτήσεις και προδιαγραφές για το χειρισμό των αρχαίων δειγμάτων, και την πραγματοποίηση της πρώτης επιδεικτικής μελέτης.

Υπάρχει συνείδηση όταν σταματά η καρδιά;

Οι επιστήμονες που ολοκλήρωσαν την μεγαλύτερη έως τώρα επιστημονική έρευνα σχετικά με τις επιθανάτιες και εξωσωματικές εμπειρίες, τις οποίες κατά καιρούς αναφέρουν άνθρωποι που έπαθαν καρδιακή ανακοπή, αλλά τελικά ανένηψαν, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι σε όλο τον κόσμο το φαινόμενο δεν είναι καθόλου σπάνιο μεταξύ όσων επιβίωσαν.

      Στο 9% των περιπτώσεων που ερευνήθηκαν, ο ασθενής ανέφερε επιθανάτιες εμπειρίες και το 2% δήλωσε ότι είχε μικρότερη ή μεγαλύτερη επίγνωση κατά τη στιγμή της διαδικασίας ανάνηψης, βλέποντας ή ακούγοντας διάφορα πράγματα γύρω του.

      Σε μια τουλάχιστον περίπτωση ασθενούς που κρίθηκε ιδιαίτερα αξιόπιστη, η μελέτη βρήκε σαφείς ενδείξεις για ύπαρξη επίγνωσης και συνείδησης τουλάχιστον για μερικά λεπτά μετά το σταμάτημα της καρδιάς. Αν και οι επιστήμονες δεν έκαναν λόγο για «ζωή μετά θάνατο», ανέφεραν ότι ασφαλώς το θέμα -που αντιμετωπίζεται με έντονο σκεπτικισμό από άλλους επιστήμονες- χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση.

      Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό "Resuscitation" (Ανάνηψη), με επικεφαλής τον Σαμ Πάρνια του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (SUNY) και μέχρι πρόσφατα του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον στη Βρετανία, ο οποίος εδώ και χρόνια μελετά επιστημονικά τις επιθανάτιες και εξωσωματικές εμπειρίες, εξέτασαν επί τέσσερα χρόνια ένα - ένα ξεχωριστά 2.060 περιστατικά ανθρώπων, οι οποίοι έπαθαν καρδιακή ανακοπή, ενώ νοσηλεύονταν σε 15 νοσοκομεία της Βρετανίας, των ΗΠΑ και της Αυστραλίας.

      Η μελέτη αποκάλυψε ότι ένα μεγάλο ποσοστό (σχεδόν το 40%) όσων ανένηψαν μετά την ανακοπή (οι 140 από τους 330 που επιβίωσαν, ανέφεραν στη συνέχεια ότι είχαν κάποιου είδους επίγνωση, ενόσω ήσαν κλινικά νεκροί και προτού ξαναρχίσει η καρδιά τους να χτυπά. Ένας άνδρας μάλιστα διηγήθηκε ότι αισθάνθηκε πως είχε εγκαταλείψει το σώμα του και παρακολουθούσε από μια γωνία του δωματίου την επέμβαση της ανάνηψης. Αν και ήταν «νεκρός» για τρία λεπτά, ο 57χρονος θυμάται με λεπτομέρειες τι έκανε γύρω του το ιατρικό προσωπικό, περιγράφοντας ακόμη και τον ήχο του μηχανήματος.

      «Γνωρίζουμε ότι ο εγκέφαλος δεν μπορεί να λειτουργήσει, όταν η καρδιά έχει σταματήσει να χτυπά. Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, φαίνεται πως η συνειδητή επίγνωση συνεχίστηκε τουλάχιστον για τρία λεπτά μετά το σταμάτημα της καρδιάς, παρ' όλο που ο εγκέφαλος τυπικά παύει να λειτουργεί 20 έως 30 δευτερόλεπτα, αφ' ότου η καρδιά σταματήσει», δήλωσε ο Σαμ Πάρνια, σύμφωνα με τη βρετανική «Τέλεγκραφ».

      «Ο συγκεκριμένος άνδρας περιέγραψε το κάθε τι που συνέβαινε στο δωμάτιο και, το σημαντικότερο, άκουσε δύο ″μπιπ″ από το μηχάνημα, το οποίο βγάζει έναν ήχο ανά τρία λεπτά. Έτσι, μπορούμε να χρονομετρήσουμε πόσο διήρκεσε η εμπειρία του. Φαινόταν πολύ αξιόπιστος και ό,τι είπε ότι συνέβη, όντως συνέβη», πρόσθεσε ο βρετανός γιατρός.

      Από τους υπόλοιπους 140 ανθρώπους που η έρευνα κατέγραψε ότι είχαν κάποια συνείδηση μετά την ανακοπή της καρδιάς τους, πολλοί δεν θυμούνταν λεπτομέρειες, όμως ένας στους πέντε δήλωσαν ότι ένιωσαν ένα ασυνήθιστο αίσθημα γαλήνης, ενώ ένας στους τρεις αισθάνθηκαν τον χρόνο είτε να επιβραδύνεται, είτε να επιταχύνεται.

      Μερικοί ανέφεραν ότι είδαν ένα έντονο φως, μια χρυσή λάμψη ή τον Ήλιο να λάμπει. Άλλοι θυμούνταν ότι φοβούνταν ή ότι ένιωθαν να πνίγονται ή να βουλιάζουν σε βαθιά νερά. Το 13% δήλωσαν ότι ένιωσαν να διαχωρίζονται από το σώμα τους και ένα ανάλογο ποσοστό είπαν ότι αισθάνθηκαν να ανυψώνονται.

      Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο δρ Πάρνια πιστεύει ότι πολλοί περισσότεροι άνθρωποι έχουν παρεμφερείς εμπειρίες, όταν πλησιάζει η στιγμή του θανάτου τους, όμως τα φάρμακα και τα ηρεμιστικά που τους χορηγούν οι γιατροί, τους εμποδίζουν να τις θυμηθούν. «Εκτιμάται ότι εκατομμύρια άνθρωποι έχουν νιώσει ζωντανές εμπειρίες σε σχέση με τον θάνατο, αλλά τα επιστημονικά στοιχεία είναι αμφιλεγόμενα στην καλύτερη περίπτωση. Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι πρόκειται για φαντασιώσεις ή για ψευδαισθήσεις, όμως φαίνεται πως μάλλον αντιδρούν σε πραγματικά συμβάντα», πρόσθεσε.

      «Το δείγμα ήταν πραγματικά μεγάλο, πράγμα που δίνει στη νέα έρευνα πολλή αξιοπιστία. Παρουσιάζει μερικά πολύ καλά στοιχεία ότι αυτές οι εμπειρίες πράγματι συμβαίνουν, αφ' ότου οι άνθρωποι έχουν ιατρικά πεθάνει. Απλώς, δεν ξέρουμε τι τελικά συμβαίνει. Είμαστε ακόμη στο σκοτάδι σε πολύ μεγάλο βαθμό, όσον αφορά το τι συμβαίνει, όταν κανείς πεθαίνει και ελπίζουμε ότι η νέα μελέτη θα βοηθήσει στην επιστημονική κατανόηση του θέματος», δήλωσε ο ψυχολόγος δρ Ντέηβιντ Γουάιλντ του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ Τρεντ, ο οποίος επίσης μελετά το ζήτημα των εξωσωματικών εμπειριών.

Καρκίνος του πνεύμονα: μπορεί να κρύβεται πάνω από 20 χρόνια

Βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι ο καρκίνος του πνεύμονα μπορεί να παραμείνει σε «ύπνωση», κρυμμένος στο σώμα του ασθενούς για περισσότερα από 20 χρόνια και κάποια στιγμή ξαφνικά να «ξυπνήσει» και να μετατραπεί σε επιθετική μορφή της νόσου.

Η ανακάλυψη ότι ο καρκίνος «κρύβεται» για τόσα χρόνια μπορεί να οδηγήσει μελλοντικά στη βελτίωση της διάγνωσής του. Η μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη να γίνεται πιο έγκαιρη διάγνωση, προτού ο καρκίνος των πνευμόνων - η κυριότερη αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως- προλάβει να εδραιωθεί, να αποκτήσει πολλαπλές μεταλλάξεις και να γίνει επιθετικός και μεταστατικός.

Σήμερα, οι γιατροί χρησιμοποιούν την τεχνική της τομογραφίας για να εντοπίσουν τυχόν όγκους, όμως εωσότου ένας όγκος γίνει αρκετά μεγάλος για να είναι πια ανιχνεύσιμος με το μάτι, μπορεί να περιέχει ήδη ένα δισεκατομμύριο καρκινικά κύτταρα και μάλιστα διαφορετικά μεταξύ τους από γενετική άποψη. Γι' αυτό, περίπου τα δύο τρίτα των ασθενών σήμερα μαθαίνουν ότι έχουν προχωρημένο καρκίνο των πνευμόνων, σε στάδιο που πλέον οι θεραπείες είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματικές.

Μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική διαγνωστική μέθοδος είναι η υγρή βιοψία που μπορεί να «πιάσει» πιο έγκαιρα τα ίχνη του καρκίνου, εντοπίζοντας το καρκινικό DNA στο αίμα του ασθενούς.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τσαρλς Σουάντον του Ινστιτούτου Καρκίνου του University College του Λονδίνου (UCL), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς και το "New Scientist", μελέτησαν πλήρως το γονιδίωμα των όγκων επτά ασθενών, μεταξύ των οποίων ήσαν τόσο καπνιστές, όσο και μη καπνιστές, δημιουργώντας το εξελικτικό «δέντρο» κάθε όγκου.

Η έρευνα έδειξε ότι μετά τα αρχικά γενετικά «σφάλματα» (μεταλλάξεις) που προκαλούν τον καρκίνο, αυτός μπορεί να υπάρχει απαρατήρητος για πάρα πολλά χρόνια, εωσότου νέες πρόσθετες μεταλλάξεις «πυροδοτήσουν» την ταχύτατη μετεξέλιξη της νόσου σε επιθετική μορφή.

Μάλιστα, όπως διαπιστώθηκε, κάθε όγκος του πνεύμονα είναι γενετικά μοναδικός, καθώς διαφορετικές περιοχές του υφίστανται διαφορετικές μεταλλάξεις, με αποτέλεσμα κάθε μία στη συνέχεια να ακολουθεί το δικό της ξεχωριστό γενετικό «μονοπάτι» εξέλιξης - είναι σαν να πρόκειται για πολλές διαφορετικές ασθένειες σε «συσκευασία» μίας. Μόνο το 10% έως 15% των ασθενών επιβιώνουν για τουλάχιστον πέντε χρόνια μετά την αρχική διάγνωση και λιγότερο από το ένα τρίτο ζουν πάνω από ένα χρόνο.

«Η επιβίωση από τον καρκίνο των πνευμόνων παραμένει καταστροφικά χαμηλή, καθώς πολλές νέες εστιασμένες θεραπείες έχουν μικρή επίπτωση στη νόσο. Κατανοώντας όμως πώς αυτή αναπτύσσεται, έχουμε πια ανοίξει το "βιβλίο" της εξέλιξής της, πράγμα που μας δίνει την ελπίδα ότι θα μπορούμε να κάνουμε περισσότερα βήματα στο μέλλον», δήλωσε ο Σουάντον, ο οποίος χαρακτήρισε τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου «τον αυτοκράτορα όλων των καρκίνων και έναν από τους δυσκολότερους να θεραπευτεί».

Η νέα έρευνα επισημαίνει επίσης τον ολέθριο ρόλο του καπνίσματος στον καρκίνο του πνεύμονα, καθώς πολλές από τις πρώιμες γενετικές μεταλλάξεις συμβαίνουν εξαιτίας του τσιγάρου (αυτό μπορεί να αφορά ακόμη και πρώην καπνιστές που πια το έχουν κόψει). Όσο όμως η νόσος εξελίσσεται, προστίθενται νέα γενετικά 'σφάλματα' που θα συμβούν αργότερα, κάνοντας «τη σταγόνα να ξεχειλίσει το ποτήρι» και τον καρκίνο να ενεργοποιηθεί πλέον. Είναι πιθανό ότι όσο «γερνάει» το ανοσοποιητικό σύστημα, τόσο πιο επικίνδυνη γίνεται κάθε νέα μετάλλαξη.

Οι επιστήμονες τόνισαν πως η μεγάλη ποικιλία μεταλλάξεων στους όγκους των πνευμόνων εξηγεί γιατί οι εστιασμένες θεραπείες έχουν περιορισμένη επιτυχία μέχρι σήμερα, με συνέπεια πάνω από 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι να πεθαίνουν κάθε χρόνο (4.300 τη μέρα) παγκοσμίως από καρκίνο των πνευμόνων, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Η επίθεση με χημειοθεραπεία εναντίον ενός συγκεκριμένου γενετικού σφάλματος, που έχει εντοπιστεί σε μια βιοψία, είναι αποτελεσματική μόνο για τα συγκεκριμένα τμήματα του όγκου που έχουν τις συγκεκριμένες μεταλλάξεις και όχι για τα γειτονικά τους, όπου υπάρχει διαφορετική μετάλλαξη και για τα οποία θα χρειαζόταν διαφορετικό φάρμακο.

Από την άλλη, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η γενετική πολυμορφία του καρκίνου των πνευμόνων μπορεί να αποτελεί και την «αχίλλειο πτέρνα» του, καθώς κάθε φορά που συμβαίνει μια νέα μετάλλαξη, δίνεται η ευκαιρία στο ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς να την καταπολεμήσει, με τη βοήθεια μιας νέας γενιάς φαρμάκων που ενισχύουν τις φυσικές άμυνες του οργανισμού. Ήδη αρκετές φαρμακοβιομηχανίες (Bristol-Myers Squibb, Merck, Roche, AstraZeneca) διεξάγουν κλινικές δοκιμές με τέτοια φάρμακα ανοσοθεραπείας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ