Ο Κρητικός από το Τυμπάκι ο ανερχόμενος επιστήμονας της χρονιάς στη Γερμανία

Έλληνας ο ανερχόμενος επιστήμονας της χρονιάς στη Γερμανία – Η παλαιά γενιά μεταναστών συνομιλεί με τους νέους επιστήμονες

Στις αρχές Ιουλίου στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας είχε συγκεντρωθεί η αφρόκρεμα των ακτινολόγων και ακτινοθεραπευτών των πανεπιστημιακών και δημόσιων νοσοκομείων της χώρας με την ευκαιρία του 20ού συνεδρίου Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας. Το ότι το θεσμικό όργανο της συγκεκριμένης ιατρικής ειδικότητας -που έχει καταλυτικό ρόλο στην αντιμετώπιση του καρκίνου- θα απένειμε μεταξύ άλλων τιμητικές διακρίσεις σε μέλη του προφανώς δεν αποτελεί είδηση καθώς συνηθίζεται σε ανάλογες διοργανώσεις. Το ότι όμως αυτήν την τελετή βράβευσης στη Γερμανία έτειναν να... μονοπωλήσουν Έλληνες γιατροί είναι είδηση που προσλαμβάνει όχι μόνο σημαντική επιστημονική αλλά και εθνική διάσταση.

Τρεις Έλληνες ακτινολόγοι κλήθηκαν να παραλάβουν τα βραβεία τους. Οι κ.κ. Νίκος Ζαμπόγλου, καθηγητής και διευθυντής της Ογκολογικής και Ακτινοθεραπευτικής Κλινικής στο νοσοκομείο του Οφενμπαχ και Δήμος Μπάλτας, καθηγητής και διευθυντής του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής και Μηχανολογίας του Ακαδημαϊκού Νοσοκομείου του Πανεπιστημίου Goethe της Φρανκφούρτης τιμήθηκαν για τη προσφορά τους στο πεδίο της Ακτινοθεραπευτικής -και οι δύο εργάζονται επί τέσσερις και πλέον δεκαετίες στο γερμανικό σύστημα υγείας και επέτυχαν τη βελτιστοποίηση της ακτινοθεραπείας μέσω απεικόνισης αλλά και της κλινικής εφαρμογής της σε καρκινοπαθείς.

Έλληνας ο ανερχόμενος επιστήμονας της χρονιάς στη Γερμανία

Άρωμα Ελλάδας είχε όμως και το σημαντικό βραβείο που δόθηκε για το νέο, ανερχόμενο επιστήμονα στο συγκεκριμένο επιστημονικό πεδίο καθώς στο βήμα ανέβηκε να το παραλάβει μετά επαίνων και χειροκροτημάτων ο Κρητικός από το Τυμπάκι Βασίλειος Ασκοξυλάκης, λέκτορας Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. «Το βραβείο αποτελεί μεγάλη τιμή και αναγνώριση αλλά και επιπλέον κίνητρο για περισσότερη και εντατικότερη δουλειά. Είμαι ευγνώμων απέναντι σε όσους με στήριξαν στην πορεία μου» λέει μιλώντας στο protothema.gr ο κ. Ασκοξυλάκης, από τη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ όπου βρίσκεται με υποτροφία του Γερμανικού Ιδρύματος Έρευνας. Συγκινημένος δηλώνει όμως και επειδή «μοιράστηκα τις διακρίσεις αυτής της διοργάνωσης με δύο τόσο καταξιωμένους Έλληνες γιατρούς που αποτελούν πρότυπα για τους νεότερους επιστήμονες».

Η «σωτήρια» ακτινοθεραπεία που εφαρμόζουν οι Έλληνες ειδικοί

Την επιστημονική προσφορά των καταξιωμένων γιατρών κ.κ. Ζαμπόγλου και Μπαλτά έχουν «εισπράξει» χιλιάδες ασθενείς στη Γερμανία, μεταξύ των οποίων και πολλοί Έλληνες. Η τρισδιάστατη βραχυθεραπεία, η ακτινοθεραπευτική μέθοδος που οι δύο καθηγητές με τους συνεργάτες τους ανέπτυξαν, συνίσταται στο εξής: ο καρκίνος ακτινοβολείται στην καρδιά του όγκου χάρη σε ένα σύμπλεγμα από βελόνες-καθετήρες, μέσω των οποίων εισέρχεται η ακτινοβολία στα επιθετικά, «κακά» κύτταρα, αφήνοντας ανέπαφα τα «καλά». Το αποτέλεσμα είναι να αυξάνεται το θεραπευτικό όφελος, ενώ παράλληλα να μειώνονται οι παρενέργειες.

Η βράβευση από τη γερμανική Εταιρία Ακτινολόγων – Ακτινοθεραπευτών τους αιφνιδίασε ευχάριστα αλλά σίγουρα δεν τους ξένισε. Διότι οι διακεκριμένοι επιστήμονες γνωρίζουν πια, έπειτα από τη μακρόχρονη σταδιοδρομία τους στη Γερμανία, ότι οι γερμανοί αναγνωρίζουν την εργατικότητα και την απόδοση. Και στα συγκεκριμένα πεδία οι δύο Έλληνες ξέρουν πως έχουν λάβει άριστη βαθμολογία.

«Δεν ήταν απολύτως απρόσμενη αλλά σίγουρα ήταν συγκινητική η βράβευσή μας. Οι Γερμανοί δεν είναι συμπλεγματικοί με τους ικανούς, τους ταλαντούχους, τους εργατικούς. Προσωπικά το αισθάνομαι και το εισπράττω χρόνια τώρα, ότι ξέρουν πώς να αξιοποιήσουν έναν ικανό άνθρωπο, ότι έχουν δημιουργήσει ένα σύστημα υποδομών μέσα στο οποίο μου επέτρεψαν να ξεδιπλώσω τις όποιες ικανότητές μου» λέει στο protothema.gr ο κ. Ζαμπόγλου.

Η Εθνική Γερμανίας το έκανε όπως το... γερμανικό ΕΣΥ

Γλαφυρός και μέσα στο πνεύμα του Μουντιάλ ο καθηγητής παραλληλίζει τον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα υγείας με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της χώρας: «αυτό που είδε όλος ο πλανήτης στο Μουντιάλ με την Εθνική ομάδα της Γερμανίας στους αγώνες της και κυρίως σε εκείνον με τη Βραζιλία είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς προγραμματίζουν, δουλεύουν, αποδίδουν. Δεν βασίζονται μόνο σε μεμονωμένους ανθρώπους, σε χαρισματικά άτομα. Έχουν σύστημα, μεθοδικότητα και πειθαρχία, επάνω σε αυτά χτίζουν την εμφάνισή τους».

Η πειθαρχία και η εργατικότητα χαρακτηρίζει πάντως και τους Έλληνες γιατρούς που έχει στην κλινική του – από τους 17 γιατρούς οι 10 είναι Έλληνες στην Ογκολογική κλινική. Μάλιστα, στην εθνικότητα των γιατρών οφείλεται και η ανεπίσημη ονομασία της κλινικής: την ονομάζουν «Γκρίχενμπαχ Κλίνικουμ» κατά παράφραση του «Οφενμπαχ Κλίνικουμ». Σημαντικό αριθμό Ελλήνων συνεργατών έχει και ο κ. Μπάλτας, έχοντας μετατρέψει κι αυτός με τη σειρά του το τμήμα του σε ένα επιστημονικό φυτώριο Ελλήνων και όχι μόνο ειδικών. Για τον κ. Μπάλτα η ελληνική παρουσία στην αλλοδαπή τα τελευταία χρόνια γίνεται συνώνυμη της κρίσης: «πληθώρα νέων συναδέλφων επικοινωνούν μαζί μου στην προσπάθειά τους να βρουν πρόσβαση στη γερμανική αγορά εργασίας, σε πανεπιστημιακούς και κλινικούς χώρους Φυσικής Ιατρικής, ακόμη και στη βιομηχανία ιατρικής τεχνολογίας. Όλοι αυτοί μου μεταφέρουν την Ελλάδα της κρίσης» είχε πει χαρακτηριστικά σε πρόσφατη συνέντευξή του.

Η παλαιά γενιά μεταναστών συνομιλεί με τους νέους επιστήμονες

Το μεγάλο επιστημονικό και κλινικό ενδιαφέρον των Ελλήνων για τη μέθοδο της βραχυθεραπείας που εφαρμόζεται στην ακτινοθεραπευτική ογκολογία στο νοσοκομείο του Όφενμπαχ , ώθησε τον κ. Ζαμπόγλου και στην αναζήτηση τρόπου εφαρμογής της θεραπείας και στην Ελλάδα. Όμως δεν υπήρχε απόλυτη... αμοιβαιότητα με την ελληνική πολιτεία. Πλέον ο καθηγητής αναζητεί τρόπο για την εφαρμογή της θεραπείας στην Κύπρο – σύμφωνα με δικούς του ανθρώπους αποτελεί όνειρο ζωής για τον κ. Ζαμπόγλου η δημιουργία ενός κέντρου ακτινοθεραπείας στη γενέτειρά του από όπου έφυγε το 1966 για σπουδές.

Τόσο ο κ. Ζαμπόγλου όσο και ο κ. Μπαλτάς αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες μιας άλλης γενιάς και εποχής, μετανάστες της λογικής και όχι της καρδιάς που έμενε πάντα στην πατρίδα τους. «Συμπληρώνω 48 χρόνια στη Γερμανία αλλά δεν ήμουν ποτέ απών από την πατρίδα μου» λέει με περηφάνια ο κ. Ζαμπόγλου. «Οι άνθρωποι της γενιάς μου φύγαμε με μια ταυτότητα που στη μία πλευρά της είχε τον «ήλιο τον ηλιάτορα» και στην άλλη μία Καρυάτιδα. Αν και αυτή η ταυτότητά μας έχει λήξει, την κρατάμε ακόμη στην τσέπη μας» δήλωνε ο κ. Μπάλτας παλαιότερα, ζητώντας όμως τώρα από τους Έλληνες να πορευτούν στον παγκόσμιο χάρτη με «άνοιγμα της καρδιάς και της σκέψης για να χαράξουμε δημιουργικά μια νέα οδό, δίχως προκαταλήψεις και βασισμένη στη συλλογικότητα και την επιχειρηματικότητα».

Πηγή: dreamfm

Γερμανία: Έλεγχοι στα σύνορα λόγω του μεγάλου όγκου των προσφύγων

Γερμανία: Έλεγχοι στα σύνορα λόγω του μεγάλου όγκου των προσφύγων

Προσωρινά εκτός ισχύος έθεσε τη Συνθήκη Σένγκεν η Γερμανία επαναφέροντας τους ελέγχους στα σύνορά της με την Αυστρία, με στόχο «να περιορίσει το σημερινό κύμα προς τη χώρα» και να αποκαταστήσει την «συντεταγμένη διαδικασία» στην είσοδο σε αυτήν. Εν τω μεταξύ, η Deutsche Bahn, η εταιρεία των γερμανικών σιδηροδρόμων, ανακοίνωσε ότι διακόπτει τα δρομολόγιά της από και προς την Αυστρία μέχρι τις 5 το πρωί της Δευτέρας, ώρα Βερολίνου (06.00 ώρα Ελλάδας) μετά την απόφαση της κυβέρνησης.

Ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Τόμας Ντε Μεζιέρ κάλεσε  όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τηρούν την ευρωπαϊκή νομοθεσία και ζήτησε «το συντομότερο δυνατό την εφαρμογή του ευρωπαϊκού σχεδίου για τις “ζώνες αναμονής” των προσφύγων στην Ελλάδα, στην Ιταλία και εν ανάγκη στην Ουγγαρία«.

Διευκρίνισε ωστόσο, ότι η Γερμανία θα συνεχίσει να τηρεί τους ισχύοντες ευρωπαϊκούς και εθνικούς κανόνες για την προστασία των προσφύγων, επισημαίνοντας ότι, βάσει του ευρωπαϊκού δικαίου, η Γερμανία δεν είναι υπεύθυνη για το μεγαλύτερο μέρος εκείνων που αναζητούν καταφύγιο.

Ο κ. Μεζιέρ αναγνώρισε ότι «η προσωρινή επιβολή ελέγχων στα σύνορα δεν θα λύσει όλα τα προβλήματα«, ενώ σημείωσε ότι μπορεί να προκληθούν περιορισμοί στη συγκοινωνία και με τον σιδηρόδρομο.

Από την άλλη, ο Ομοσπονδιακός καγκελάριος της Αυστρίας Βέρνερ Φάιμαν, δήλωσε ότι παρά τα μέτρα που ανακοίνωσε η Γερμανία για επιστροφή των ελέγχων στα σύνορα με την Αυστρία, δεν πρόκειται να υπάρξουν επιπλέον έλεγχοι στα αυστριακά σύνορα με την Ουγγαρία.
Σε δηλώσεις του στη Βιέννη, έπειτα από την έκτακτη συνεδρίαση της Ομάδας Δράσης για την προσφυγική κρίση, ο καγκελάριος και αρχηγός των Αυστριακών Σοσιαλδημοκρατών τόνισε ότι αυτήν τη στιγμή δεν μπορεί να ειπωθεί ποια μορφή θα έχουν οι ενισχυμένοι συνοριακοί έλεγχοι που πρόκειται να διενεργούν πλέον οι γερμανικές Αρχές στα γερμανοαυστριακά σύνορα, ούτε και μπορεί να εκτιμηθεί, πώς αυτοί θα επηρεάσουν την κατάσταση στην Αυστρία.

Εξάλλου, ο Αυστριακός αντικαγκελάριος και αρχηγός του συγκυβερνώντος με τους Σοσιαλδημοκράτες, συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος, Ράινχολντ Μιτερλένερ, ανέφερε μετά τη συνεδρίαση της Ομάδας Δράσης της αυστριακής κυβέρνησης, ότι οι ήδη υπάρχοντες δειγματοληπτικοί έλεγχοι στα αυστροουγγρικά σύνορα πρόκειται να συνεχισθούν.

Τηλεφωνικές επικοινωνίες της Ανγκελα Μέρκελ με Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και Φρανσουά Ολάντ

Εξάλλου, τηλεφωνική επικοινωνία είχαν ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ και η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ για το θέμα των προσφύγων, ενόψει της έκτακτης συνόδου των υπουργών Εσωτερικών και Δικαιοσύνης των χωρών-μελών της ΕΕ στις Βρυξέλλες, τη Δευτέρα που είναι αφιερωμένη στη μεταναστευτική κρίση.

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με την καγκελάριο της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ εξέφρασε την ανησυχία του για το μέλλον του συστήματος ανοιχτών συνόρων της Ευρώπης.

«Μόλις μίλησα με την καγκελάριο Μέρκελ. Συμφωνούμε ότι για να κρατήσουμε ανοιχτά τα σύνορα μεταξύ των χωρών-μελών, χρειαζόμαστε περισσότερη Ευρώπη και περισσότερη αλληλεγγύη στη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης» έγραψε στο Twitter ο Γιούνκερ, αναφερόμενος στις προσπάθειες που καταβάλει ο ίδιος, σε συνεργασία με το Βερολίνο, για να προωθήσει την εγκατάσταση των αιτούντων άσυλο σε όλες τις χώρες της ΕΕ.

Λίγα λεπτά νωρίτερα, ο προσωπάρχης του Γιούνκερ, ο Μάρτιν Σέλμαϊρ, έγραψε στο Twitter: «Η ελεύθερη μετακίνηση (η ζώνη Σένγκεν) θα τεθεί σε κίνδυνο αν οι χώρες-μέλη της ΕΕ δεν συνεργαστούν γρήγορα και αλληλέγγυα για τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης«.

Με άλλα μηνύματά του ο Γιούνκερ αναφέρθηκε στις εκκλήσεις που έχει κάνει στους ηγέτες χωρών της Ανατολικής Ευρώπης οι οποίοι αντιτίθενται στο σύστημα των ποσοστώσεων για τη φιλοξενία προσφύγων στο έδαφός τους.

Από την άλλη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι η απόφαση της Γερμανίας να επανεισάγει τους μεθοριακούς ελέγχους, κυρίως στα σύνορά της με την Αυστρία, φαίνεται νομικά αιτιολογημένη, τονίζοντας ότι η ενέργεια αυτή καταδεικνύει την ανάγκη να συμφωνήσουν οι χώρες-μέλη της ΕΕ σε μια κοινή προσέγγιση όσον αφορά τους πρόσφυγες.

Παράλληλα η Κομισιόν τονίζει ότι θα παρακολουθεί τις εξελίξεις και τόνισε ότι στόχος είναι η επιστροφή σε μια κανονική κατάσταση, χωρίς συνοριακούς ελέγχους μεταξύ των χωρών-μελών της ζώνης Σένγκεν «το συντομότερο δυνατόν«.

Το Τείχος του Βερολίνου

Berliner Mauer στα Γερμανικά. Πρόκειται για ένα τοίχο ύψους 2 μέτρων, που χώριζε το Βερολίνο σε Ανατολικό και Δυτικό. Οι Δυτικοί το ονόμασαν «Τείχος του Αίσχους». Χτίστηκε το 1961 από τις αρχές της Ανατολικής Γερμανίας για να συγκρατήσει τη φυγή των κατοίκων της προς τη Δύση και γκρεμίστηκε από τους Βερολινέζους και των δύο πλευρών στις 9 Νοεμβρίου 1989, όταν άρχισαν να αποσαθρώνονται τα καθεστώτα του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού». Υπήρξε το κατ’ εξοχήν σύμβολο του «Ψυχρού Πολέμου» μεταξύ «δημοκρατικής» Δύσης και της «κομμουνιστικής» Ανατολής.

Μετά τη λήξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου το 1945, η ηττημένη Γερμανία χωρίστηκε σε τέσσερις ζώνες κατοχής, τη διοίκηση των οποίων ανέλαβαν οι νικήτριες δυνάμεις, Ηνωμένες Πολιτείες, Γαλλία,  Μεγάλη Βρετανία και  Σοβιετική Ένωση. Με ανάλογο τρόπο χωρίστηκε και το Βερολίνο, η πάλαι ποτέ πρωτεύουσα της Πρωσίας, της Αυτοκρατορικής Γερμανίας και της Ναζιστικής Γερμανίας, σύμφωνα με τα όσα είχαν συμφωνηθεί το 1944 στο Λονδίνο.

Το Βερολίνο βρισκόταν μέσα στη ζώνη επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης, γεγονός που δημιούργησε πολλά από τα κατοπινά προβλήματα. Το Μάρτιο του 1948 οι Δυτικές δυνάμεις αποφάσισαν να ενώσουν τους τομείς που έλεγχαν και να δημιουργήσουν τη Δυτική Γερμανία. Το ίδιο έπραξαν και με το Βερολίνο. Οι Σοβιετικοί αντέδρασαν με τον χερσαίο αποκλεισμό των Δυτικών τομέων της πόλης στις 24 Ιουνίου 1948. Οι Δυτικοί Σύμμαχοι άρχισαν να εφοδιάζουν το Δυτικό Βερολίνο μόνο από αέρος με τις περίφημες αερογέφυρες.

Στις 30 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου στο Ανατολικό Βερολίνο εγκαταστάθηκε ξεχωριστή δημοτική αρχή, με αποτέλεσμα τον ολοκληρωτικό χωρισμό του Βερολίνου σε Ανατολικό και Δυτικό. Το 1949 τα γερμανικά εδάφη που κατείχε η Σοβιετική Ένωση αποτέλεσαν ίδια κρατική οντότητα, με την ονομασία Λαϊκή Δημοκρατική της Γερμανίας ή Ανατολική Γερμανία. Μετά τον χωρισμό της Γερμανίας σε Ανατολική και Δυτική η επικοινωνία ανάμεσα στα δύο τμήματα του Βερολίνου έγινε εξαιρετικά δύσκολη.

Σταδιακά άρχισε να παρατηρείται ένα κύμα φυγής των Ανατολικογερμανών προς τη Δύση, ιδίως μετά την εργατική εξέγερση του Ιουνίου του 1953, που συντρίφτηκε από τους Σοβιετικούς. Για να σταματήσουν τη μαζική έξοδο των πολιτικών προσφύγων, οι αρχές της Ανατολικής Γερμανίας με τη σύμφωνη γνώμη των Σοβιετικών αποφάσισαν την ανέγερση ενός φράχτη. Τυπικά, η απόφαση εγκρίθηκε από τη Λαϊκή Εθνοσυνέλευση (Volkskammer) και τη νύχτα της 12ης προς τη 13η Αυγούστου 1961 άρχισε να υψώνεται ανάμεσα στα δύο τμήματα του Βερολίνου ένα διαχωριστικό συρματόπλεγμα, που εμπόδιζε την ελεύθερη επικοινωνία του Δυτικού με το Ανατολικό Βερολίνο και την υπόλοιπη Ανατολική Γερμανία.

Αργότερα, καθώς οι σχέσεις μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας οξύνονταν, το συρματόπλεγμα αντικαταστάθηκε με τοίχο από μπετόν, ως 2 μέτρα ύψος, ενισχυμένο με συρματόπλεγμα στην κορυφή. Φρουρείτο σε καθορισμένες από τις ανατολικογερμανικές αρχές διόδους και από σκοπιές κατά διαστήματα, σε όλο το μήκος του, που έφθανε τα 45 χιλιόμετρα. Η απομόνωση του Δυτικού Βερολίνου από την ενδοχώρα της Ανατολικής Γερμανίας εξασφαλίστηκε με ηλεκτροφόρα καλώδια και προβολείς που σάρωναν κάθε σπιθαμή του γυμνού εδάφους.

Η Δύση εκμεταλλεύτηκε ιδεολογικά το γεγονός για να καταδείξει την ανελευθερία και την καταπίεση που επικρατούσε στις κομμουνιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Στις 26 Ιουνίου 1963 ο Αμερικανός πρόεδρος Κένεντι επισκέφθηκε το διαιρεμένο Βερολίνο και αρχίζει το λόγο του με την περίφημη φράση: «Ich bin ein Berliner» (Είμαι κι εγώ Βερολινέζος). Πάντως, σε μία προσπάθεια να χαλαρώσει η ένταση, οι τέσσερις νικήτριες δυνάμεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπέγραψαν τον Σεπτέμβριο του 1970 τη Συμφωνία του Βερολίνου, η εφαρμογή της οποίας ανατέθηκε στους αξιωματούχους των δύο γερμανικών κρατών.

Με την άνοδο του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ στην ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης το 1986 ένας άνεμος αλλαγής άρχισε να φυσά στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Οι πολιτικές της «περεστρόικα» και της «γκλάσνοστ» βρήκαν πεδίο εφαρμογής και στις χώρες του ανατολικού μπλοκ. Με το άνοιγμα των συνόρων των άλλων σοσιαλιστικών χωρών προς τη Δύση, ένα νέο κύμα ανατολικογερμανών πολιτών διέφευγε στη Δυτική Γερμανία μέσω της Ουγγαρίας, της Πολωνίας και της Τσεχοσλοβακίας.

Η κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας αιφνιδιασμένη από τις εξελίξεις αποφάσισε να ανοίξει κι αυτή τα σύνορα της χώρας με τη Δύση στις 9 Νοεμβρίου 1989. Μετά την εξέλιξη αυτή, το Τείχος που χώριζε το Βερολίνο για 28 χρόνια δεν είχε λόγο ύπαρξης και άρχισε να κατεδαφίζεται πάραυτα, με πρωτοβουλία των Βερολινέζων. Ένα χρόνο αργότερα, στις 3 Οκτωβρίου 1990, η Γερμανία επανενώθηκε.

Στη διάρκεια των 28 χρόνων της ύπαρξης του Τείχους, τουλάχιστον 136 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να διαφύγουν στη Δύση. Το πρώτο θύμα υπήρξε η 58χρονη νοσοκόμα Ίντα Ζίκμαν, η οποία σκοτώθηκε στις 22 Αυγούστου 1961 στην προσπάθειά της να διαφύγει στο Δυτικό Βερολίνο, όπου ζούσε η αδελφή της. Τελευταίος χρονολογικά στη μακάβρια λίστα ήταν ο 33χρονος άνεργος ηλεκτρολόγος Βίνφριντ Φρόιντενμπεργκ, ο οποίος κατάφερε μ’ ένα αυτοσχέδιο αερόστατο να περάσει στο Δυτικό Βερολίνο, αλλά για κακή του τύχη αυτό κατέπεσε και συνετρίβη, με αποτέλεσμα να βρει ακαριαίο θάνατο (29 Αυγούστου 1989).







ΠΗΓΗ: .sansimera

Stratfor: Ουκρανία και Ελλάδα, τα ανοιχτά μέτωπα της Γερμανίας

H Τετάρτη ήταν μια εξαιρετικά δύσκολη ημέρα για τη Γερμανία, μια χώρα εν μέσω διαπραγματεύσεων όχι για μία αλλά για δύο κρίσεις, οι οποίες σύντομα θα πρέπει να αντιμετωπιστούν. Και οι δύο (διαπραγματεύσεις) είχαν αβέβαια αποτελέσματα μέχρι τώρα που γράφεται αυτή η ανάλυση, με τεράστιες ωστόσο επιπτώσεις για την Ευρασία και πέραν αυτής.

Οι πρώτες αφορούσαν στις συνομιλίες του Μινσκ, στη διάρκεια των οποίων η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ συναντήθηκε με τους ηγέτες της Ουκρανίας, της Ρωσίας και της Γαλλίας, προσπαθώντας να βάλει τέλος στην ουκρανική κρίση. Από την πλευρά της Γερμανίας, το status quo στην ουκρανική κρίση δεν είναι πλέον διατηρήσιμο.

Η μεσολάβηση της Ε.Ε. για την κατάπαυση του πυρός, που επιτεύχθηκε μεταξύ των ουκρανικών δυνάμεων ασφαλείας και των αυτονομιστών που υποστηρίζονται από τη Ρωσία στις αρχές Σεπτεμβρίου και χαιρετίστηκε τότε ως μια διπλωματική επιτυχία, δεν κατάφερε να καταστείλει τη σύγκρουση στην Ανατολική Ουκρανία.

Υπήρξε ηρεμία -αμέσως μετά την κατάπαυση του πυρός, καθώς επίσης και πάλι στις αρχές Δεκεμβρίου-, οι συγκρούσεις ωστόσο συνεχίστηκαν σχεδόν αμείωτες σε ορισμένους στρατηγικούς τομείς, όπως το αεροδρόμιο του Ντονέτσκ και στο Ντεμπαλτσέβε.

Οι κυρώσεις και άλλες μορφές οικονομικής και πολιτικής πίεσης από τους Ευρωπαίους και τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν απέτρεψαν τη ρωσική εμπλοκή στη σύγκρουση, με το χάσμα μεταξύ Μόσχας και Δύσης να μεγαλώνει.

Ως αποτέλεσμα, οι Ευρωπαίοι -με επικεφαλής τη Γερμανία- έχουν τοποθετήσει τις συνομιλίες στο Μινσκ ως την έσχατη προσπάθεια για την επίλυση της κρίσης διπλωματικά. Κάθε πλευρά στις διαπραγματεύσεις έχει σίγουρα ένα κίνητρο για την αποκλιμάκωση της κρίσης. Η οικονομία της Ρωσίας παραπαίει, το ίδιο και της Ουκρανίας.

Οι Ευρωπαίοι -και η Γερμανία πάνω απ’ όλα- δεν θέλουν πόλεμο στην πόρτα τους, ιδίως όταν η Ευρωπαϊκή Ενωση μάχεται εναντίον της δικής της οικονομικής και πολιτικής κρίσης.

Ταυτόχρονα, όλοι όσοι εμπλέκονται στις διαπραγματεύσεις γνωρίζουν ότι οποιαδήποτε άλλη διακήρυξη περί της τήρησης των πρωτοκόλλων του Μινσκ δεν είναι πλέον αρκετή, ιδιαίτερα τώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες υιοθέτησαν μια πιο επιθετική στάση απέναντι στις ρωσικές ενέργειες, εξετάζοντας δημόσια την πώληση όπλων προς την Ουκρανία.

Αυτοί οι παράγοντες εξηγούν γιατί οι συνομιλίες έχουν πάει καλά μέχρι στιγμής (που γράφεται αυτή η ανάλυση), στέλνοντας θετικά μηνύματα, συμπεριλαμβανομένων των ενδείξεων για μια επίσημη συμφωνία που επετεύχθη, αν και ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες… Κρίσιμης σημασίας για την επιτυχία αυτής αποτελεί το τι είναι πρόθυμη να αποδεχθεί η κάθε πλευρά, για θέματα όπως η εδαφική αυτονομία, η στρατιωτική βοήθεια, καθώς και οι ειδικές διαχωριστικές γραμμές.

Το διακύβευμα είναι υψηλό, όπως αντίστοιχα είναι και οι κίνδυνοι, αν οι διαπραγματεύσεις δεν καταλήξουν σε τουλάχιστον μια προσωρινή συμφωνία για την αποκλιμάκωση των εχθροπραξιών.

Στο μεταξύ, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, βρισκόταν στις Βρυξέλλες, κλειδωμένος σε μια συνάντηση με τους υπουργούς Οικονομικών της ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένου και του Ελληνα υπουργού των Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη, σε μια διαπραγμάτευση για το ελληνικό χρέος.

Το κυρίαρχο μήνυμα που υπήρχε στις συνομιλίες ήταν ότι ήταν απίθανο να υπάρξει συμφωνία, με τον πρόεδρο του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, να λέει ότι δεν αναμένει αποτέλεσμα και τον Σόιμπλε να αρνείται ότι το Eurogroup θα συμφωνήσει σε μια νέα συμφωνία για το ελληνικό χρέος. Δεν αποτέλεσε την παραμικρή έκπληξη το γεγονός ότι η συνάντηση έληξε χωρίς συμφωνία.

Ενας Ελληνας δημοσιογράφος στο tweeter έγραψε ότι στη συνάντηση οι ηγέτες της Ευρώπης είχαν ενωθεί εναντίον της Ελλάδας, πιέζοντας τον Βαρουφάκη να αποδεχθεί την παράταση της συμφωνίας, κάτι που η Αθήνα έχει αποκλείσει. Αλλα tweets ανέφεραν ότι το Εurogroup έστειλε στον Βαρουφάκη τελεσίγραφο: Αποδοχή -μέχρι τη Δευτέρα- της παράτασης του προγράμματος ή τίποτε.

Αν όντως ισχύει αυτό για το πώς πήγε η συνάντηση -και είναι σημαντικό να τονιστεί ότι αυτά είναι μόνο φήμες σε αυτό το στάδιο-, αυτό δείχνει ότι οι Ευρωπαίοι οδηγούν τις διαπραγματεύσεις στο χείλος του γκρεμού. Το κυβερνών κόμμα στην Ελλάδα, ο ΣΥΡΙΖΑ, οφείλει την άνοδό του στην αντίδραση ενάντια στην ιδέα παράτασης του προγράμματος, οπότε θα ήταν αδύνατο για το κόμμα της «ριζοσπαστικής Αριστεράς» να δεχθεί τη συνέχιση του status quo, χωρίς να γίνει κάποια παραχώρηση στις διαπραγματεύσεις.

Ο γερμανικός λαός φαίνεται να πιστεύει ότι θα πρέπει να επιτραπεί στην Ελλάδα να εγκαταλείψει την ευρωζώνη παρά να ηρεμήσει, με τη Γερμανία να ακολουθεί από την έναρξη των διαπραγματεύσεων μια σκληρή γραμμή με την Ελλάδα. Υπάρχει μια επιλογή διαθέσιμη και για τις δύο πλευρές ώστε να καταλήξουν σε συμβιβασμό, μετονομάζοντας και αναδιαρθρώνοντας τους όρους του προγράμματος της Ελλάδας και αγοράζοντας (έτσι) χρόνο.

Ενας τέτοιος συμβιβασμός μπορεί να προκύψει μέχρι τη Δευτέρα, αλλά τα μηνύματα από τη συνεδρίαση μέχρι στιγμής δείχνουν ότι ακόμη κι αν η ευρωζώνη είναι διχασμένη όσον αφορά στο πώς να χειριστεί την αντιπαράθεση, από μόνη της και μόνο η Γερμανία θα μπορούσε να συμφιλιωθεί με την ιδέα μιας ελληνικής εξόδου από την ευρωζώνη. Ακόμη και μια συμβιβαστική λύση βραχυπρόθεσμα δεν θα θεραπεύσει αυτή τη ρωγμή στο νομισματικό μπλοκ.

Και με τις συνομιλίες στην Ουκρανία, ακόμη κι αν η Γερμανία και η Ρωσία μπορέσουν να διαπραγματευθούν μια αποκλιμάκωση, εξακολουθεί να υπάρχει το προφανές και αναπάντητο ερώτημα τι θα κάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Η αβεβαιότητα αυτή θα σύρει τη Ρωσία και πιθανώς να υπονομεύσει στο τέλος οποιαδήποτε συμφωνία Μινσκ.

e-typos

Γιόσκα Φίσερ: Μέρκελ και Σόιμπλε μετατρέπουν την Ευρώπη σε γερμανική σφαίρα επιρροής

«Η πολιτική της Καγκελαρίου και του υπουργού Οικονομικών για την Ελλάδα είναι μοιραία, τόσο για την Γερμανία όσο και για την Ευρώπη», προειδοποιεί ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γιόσκα Φίσερ και υποστηρίζει ότι κατά την Σύνοδο Κορυφής της 12ης Ιουλίου οι δύο πολιτικοί δημιούργησαν «ιστορικό ρήγμα» με το παρελθόν.

Η Μέρκελ και ο Σόιμπλε διαπραγματεύτηκαν «χωρίς συμβιβασμό», σημειώνει ο κ. Φίσερ σε άρθρο του στην Sueddeutsche Zeitung και τους κατηγορεί ότι ενήργησαν αποκλειστικά προς το γερμανικό εθνικό συμφέρον και ότι έκαναν ένα βήμα προς την μετατροπή της Ευρώπης σε «γερμανική σφαίρα επιρροής».

Ο Γιόσκα Φίσερ επισημαίνει ακόμη ότι η Καγκελάριος Μέρκελ προκαλεί ένα πραγματικό ρήγμα με την γερμανική μεταπολεμική διπλωματία. «Για πρώτη φορά η Γερμανία δεν ήθελε Ευρώπη, ήθελε κάτι λιγότερο και αυτό σημαίνει σε απλούς όρους μετασχηματισμό της Ευρωζώνης από ένα ευρωπαϊκό εγχείρημα σε μια σφαίρα γερμανικής επιρροής», αναφέρει στο άρθρο του, τονίζοντας ότι η Γερμανία μετατρέπει την Ελλάδα σε προτεκτοράτο.

«Η εναλλακτική που προσέφερε η Γερμανία ήταν είτε έξοδος είτε αποδοχή ενός προγράμματος που μετατρέπει τη χώρα de facto σε ευρωπαϊκό προτεκτοράτο χωρίς ελπίδα οικονομικής αναγέννησης», γράφει χαρακτηριστικά και εκτιμά ότι ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε εξακολουθεί να διατηρεί την ιδέα της εκδίωξης της Ελλάδας από το ευρώ. «Ο Σόιμπλε θέλει να χρησιμοποιήσει την άφεση χρέους ως μέσο επιρροής προκειμένου να υλοποιήσει την ιδέα της οικειοθελούς εξόδου», επισημαίνει ο Γιόσκα Φίσερ και προβλέπει πως «η ιδέα ότι το ευρώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί προκειμένου να επανεκπαιδεύσει οικονομικά τη νότια Ευρώπη, θα αποδειχθεί επικίνδυνο σφάλμα όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη, η οποία οικοδομήθηκε στην βάση της ποικιλομορφίας και της αλληλεγγύης».

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας προειδοποιεί, τέλος, για τον κίνδυνο, αν η Γερμανία επιτρέψει να φθαρεί περισσότερο αυτό το θεμέλιο, να βρεθούμε ενώπιον της επιστροφής των «κακών Γερμανών».



Πηγή / Φωτο: ΑΠΕ/ΜΠΕ

Γαλλία-Ο ασθενής της Ευρώπης;

Κάποιοι κάνουν λόγο για τον νέο «ασθενή της Ευρώπης». Ωστόσο υπάρχουν και οι αισιόδοξοι, όπως ο αναλυτής της IHS Global Insight, Ντιέγκο Ισκάρο. «Όλοι κάνουν λόγο για τον ʻασθενή της Ευρώπηςʼ ή μάλλον τα μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για τον ʻασθενή της Ευρώπηςʼ, αλλά η αλήθεια είναι ότι η Γαλλία εξακολουθεί να έχει μία εξαιρετική ποιότητα ζωής και μία εξαιρετική υποδομή στην οικονομία της» τονίζει ο Ισπανός οικονομολόγος. «Άλλωστε η γαλλική οικονομία έχει αντεπεξέλθει καλύτερα στην κρίση από ό,τι, για παράδειγμα, η Βρετανία».

Επιπλέον η παραγωγικότητα στη Γαλλία παραμένει πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, η υπερχρέωση των νοικοκυριών δεν είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη στη Βρετανία ή τις ΗΠΑ -και σίγουρα μικρότερη από την Ιαπωνία- ενώ το υψηλό κρατικό χρέος δεν είναι κάτι ασυνήθιστο σε εποχές κρίσης. Άλλωστε ελάχιστα κράτη-μέλη της ΕΕ τηρούν πλέον το κριτήριο του 60% που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας για το δημόσιο χρέος και ούτως ή άλλως δεν υπάρχει ενιαίο και κοινώς παραδεκτό όριο για το πότε το χρέος μίας χώρας θεωρείται «μη βιώσιμο». Όλα αυτά καταγράφονται στα θετικά στοιχεία για τη γαλλική οικονομία.

«Ανεπαρκείς οι περικοπές 21 δισεκ. ευρώ»

Από την άλλη πλευρά οι προβλέψεις για την ανάπτυξη στη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης είναι απογοητευτικές: τόσο το ΔΝΤ όσο και η ίδια η γαλλική κυβέρνηση δεν περιμένουν ανάπτυξη πάνω από 0,8% για το 2014, ενώ τα τελευταία δύο τρίμηνα ο δείκτης παρέμεινε μηδενικός και η ανεργία είχε ξεπεράσει το 10%. Σύμφωνα με το σχέδιο προϋπολογισμού που κατέθεσε πρόσφατα στη γαλλική Εθνοσυνέλευση ο νέος υπουργός Οικονομικών, Μισέλ Σαπέν, το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού δεν μειώνεται αμέσως, αλλά μεσοπρόθεσμα μέχρι το 2016, αν και προβλέπονται περικοπές συνολικού ύψους 50 δις ευρώ για τα επόμενα τρία χρόνια.

Ο Ντιέγκο Ισκάρο επισημαίνει: «Μόνο για το 2015 η Γαλλία είχε εξαγγείλει περικοπές ύψους 21 δισεκ. ευρώ. Αν το δούμε ως ποσοστό επί του ΑΕΠ και το συγκρίνουμε με τις αντίστοιχες περικοπές που έκαναν η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ελλάδα, το ποσό αυτό είναι ασήμαντο». Από την πλευρά του ο γαλλοϊσπανός οικονομολόγος, Γκρέγκορυ Κλάες, αναλυτής στο Ινστιτούτο Μπρούγκελ των Βρυξελλών, τονίζει ότι η γαλλική κυβέρνηση ακολουθεί τον σωστό δρόμο, αλλά χωλαίνει στον ανταγωνισμό με τη γειτονική Γερμανία όσον αφορά την εξέλιξη των μισθών. Και αυτό γιατί, όπως υποστηρίζει, η Γαλλία έχει αυξήσει τους μισθούς με ρυθμούς που αντιστοιχούν στην αύξηση της παραγωγικότητας, κάτι που δεν έχει συμβεί μέχρι σήμερα στη Γερμανία.

Η μισθολογική εγκράτεια της Γερμανίας

«Το ότι η Γερμανία δεν έχει αυξήσει τους μισθούς, είναι πρόβλημα για τη Γαλλία» τονίζει ο γαλλϊσπανός αναλυτής. «Τι μπορούμε να κάνουμε γι' αυτό; Ασφαλώς το πρόβλημα είναι γαλλικό, καθώς τα συμπτώματα εκδηλώνονται στη Γαλλία, αλλά από την άλλη πλευρά όταν είσαι σε μία νομισματική ένωση δεν μπορείς να λες ότι ο καθένας είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για τον εαυτό του. Σήμερα η Γαλλία έχει μειώσει το κόστος της εργασίας, κυρίως λόγω μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών για τις επιχειρήσεις, αλλά από την άλλη πλευρά πρέπει και η Γερμανία να αυξήσει τους μισθούς». Πιο κριτική στάση απέναντι στη Γαλλία εκφράζει ο Βρετανός οικονομολόγος, Άνγκους Κόλινς, στέλεχος του Economist Intelligence Unit. Θεωρεί «υπερβολική» τη διαπίστωση ότι τα προβλήματα της Γαλλίας αντιμετωπίζονται με αυξήσεις στη Γερμανία και υποστηρίζει ότι το «κλειδί» για τη λύση του προβλήματος το έχουν οι ίδιοι οι Γάλλοι: «Η Γαλλία χρειάζεται ουσιώδεις μεταρρυθμίσεις, ιδιαίτερα στο φορολογικό σύστημα και στην αγορά εργασίας» τονίζει ο Βρετανός αναλυτής.

Στην ανάγκη μεταρρυθμίσεων συμφωνεί πάντως και ο Γκρέγκορι Κλάες. «Η πραγματική μεταρρύθμιση δεν είναι η μισθολογική αυτοσυγκράτηση στη γαλλική βιομηχανία, αλλά η βελτίωση των συνθηκών ανταγωνισμού στον τριτογενή τομέα. Υπάρχουν πολλά κρούσματα προστατευτισμού σε υπηρεσίες, για παράδειγμα στο καθεστώς λειτουργίας των φαρμακείων και των ταξί ή στο επάγγελμα του συμβολαιογράφου και όλα αυτά δεν έχουν νόημα» δηλώνει ο γαλλοϊσπανός αναλυτής.

Πηγή: DW

Bild: Διακινητές προσφέρουν σε πρόσφυγες VIP πτήσεις από την Ελλάδα προς τη Γερμανία

 Bild: Διακινητές προσφέρουν σε πρόσφυγες VIP πτήσεις από την Ελλάδα προς τη Γερμανία 

Οι διακινητές υπόσχονται στους πρόσφυγες να τους μεταφέρουν εντός 24 ωρών από την Αθήνα στη Γερμανία. Η μεταφορά θα γίνεται με αεροπλάνο και φυσικά το κόστος είναι ανάλογο, ανέρχεται σε 3.500 ευρώ, σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της Bild.

Από τότε που έκλεισε ο λεγόμενος «βαλκανικός διάδρομος» έχει γίνει μεν δυσκολότερο για τους πρόσφυγες να ταξιδέψουν από την Ελλάδα προς τη Β. Ευρώπη, αυτό όμως δεν εμποδίζει τους παράνομους διακινητές τους να επινοήσουν νέους τρόπους μεταφοράς τους. Tώρα πλέον προσφέρουν και ένα είδος πολυτελούς VIP διακίνησης στους 52.000 πρόσφυγες που βρίσκονται στην Ελλάδα.

Πρόσφυγας δήλωσε στην εφημερίδα ότι οι διακινητές οργανώνουν τη μετακίνησή στους μαζί με τους τουρίστες που ταξιδεύουν ομαδικά. Σε κάθε ομάδα 30-40 ατόμων περιλαμβάνονται 3-4 πρόσφυγες οι οποίοι ταξιδεύουν με πλαστά έγγραφα. Κάτι τέτοιο δεν πέφτει στην αντίληψη των ελεγκτών δεδομένου ότι οι αρχηγοί των τουριστικών γκρουπ συγκεντρώνουν και δίνουν όλα μαζί τα διαβατήρια. Με αυτόν τον τρόπο έχουν προφανώς ήδη ταξιδέψει μερικοί πρόσφυγες από την Ελλάδα στη Γερμανία. Ο αριθμός τους δεν είναι εντούτοις γνωστός, καταλήγει η Bild.



(Με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ)
huffingtonpost.gr

Η "Ντερ Στάνταρντ" για τις γερμανικές οφειλές προς την Ελλάδα

Εκτενή αναφορά στις οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα, κυρίως από το αναγκαστικό δάνειο αλλά και από τις πολεμικές αποζημιώσεις, για την επί 3,5 χρόνια ναζιστική κατοχή, κάνει η αυστριακή εφημερίδα «Ντερ Στάνταρντ» στη χριστουγεννιάτικη έκδοσή της, με αφορμή την επικείμενη κατάθεση της σχετικής εμπιστευτικής έκθεσης, από την ελληνική ειδική ομάδα εργασίας στον υπουργό Οικονομικών.

«Οι Γερμανοί στρατιώτες ήταν στην Ελλάδα από τον Απρίλιο του 1941 έως το Σεπτέμβριο του 1944 και πίσω τους δεν άφησαν τίποτε άλλο παρά καμένη γη και την μνήμη σε πείνα, σαδιστικές σφαγές και εκτοπίσεις, η προγιαγιά του σημερινού πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, η συγγραφέας Πηνελόπη Δέλτα, αυτοκτόνησε την ημέρα κατά την οποία εισέβαλε στην Αθήνα η «Βέρμαχτ», σημειώνεται στο δημοσίευμα, με τίτλο «Η οργή της Αθήνας για το αναγκαστικό δάνειο με τα δεκαπέντε μηδενικά», στο οποίο φιλοξενείται συνομιλία με τον επικεφαλής της ομάδας εργασίας, Παναγιώτη Καρακούση, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Ο ίδιος, που, όπως σημειώνει η εφημερίδα «με την ομάδα εργασίας επί δύο χρόνια ερεύνησαν και υπολόγισαν τί οφείλει η Γερμανία στους Έλληνες μέχρι σήμερα», εκφράζει θλίψη βλέποντας, όπως λέει, μερικούς στη Γερμανία και αλλού να αμφισβητούν το προφανές, δηλαδή τις ζημίες που υπέστη η Ελλάδα, καθώς αρκεί και μόνον να αναλογιστεί κανείς ότι η Ελλάδα είχε τις μεγαλύτερες απώλειες, με το 19 ο/ο του πληθυσμού της εκείνη την εποχή, δηλαδή 1,4 εκατομμύρια Έλληνες, να έχουν πεθάνει ή τραυματιστεί.

Όπως εξηγεί, πρόκειται για ομάδα τεχνοκρατών και ο ίδιος έχει παραμερίσει την οργή του και προσπάθησε να υπολογίσει τα πάντα αντικειμενικά, χωρίς οι έρευνες της ομάδας να έχουν κανένα πολιτικό στόχο και να σχετίζονται με τη δανειακή βοήθεια προς την Ελλάδα.

Στο δημοσίευμα σημειώνεται ότι το ποσό των 10 δισεκατομμυρίων ευρώ που φέρεται να αναφέρθηκε σε ενημέρωση της ειδικής επιτροπής της Βουλής είναι κατά πολύ μικρότερο από τα 162 δισεκατομμύρια ευρώ τα οποία ζητάει ο Μανώλης Γλέζος «ο λαϊκός ήρωας που ως νεαρός μαζί με έναν φίλο του το Μάιο του 1941 κατέβασαν από την Ακρόπολη τη σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό και ο οποίος σήμερα, 92χρονος, βρίσκεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα ΣΥΡΙΖΑ».

Η εφημερίδα παρατηρεί ότι τα δέκα δισεκατομμύρια ευρώ είναι το πολλαπλάσιο εκείνου που κατέβαλε το 1960 η Δυτική Γερμανία στους Έλληνες ως «αποζημίωση» για τα θύματα του ναζισμού στα τριάμισι χρόνια κατοχής, όταν η Βέρμαχτ είχε μεταφέρει στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης 70.000 Εβραίους από την Ελλάδα από τους οποίους δεν επέστρεψε σχεδόν κανείς και όταν είχε εκτελέσει 130.000 άμαχους στη χώρα.

Συμπληρώνει δε, ότι η επιχειρηματολογία των γερμανικών κυβερνήσεων είναι κατά κάποιον τρόπο ανέντιμη, όπως επισημαίνουν επανειλημμένα Γερμανοί ιστορικοί, διότι μετά το 1945 η Βόννη «παρηγορούσε» τους Έλληνες πως όταν η Γερμανία θα έχει επανενωθεί θα μπορούσε να λυθεί οριστικά το ζήτημα των αποζημιώσεων. Ωστόσο όταν έγινε πραγματικά η επανένωση ήταν ήδη αργά, καθώς οι Γερμανοί στην «Συνθήκη των δύο συν τέσσερις» του 1990 περιέλαβαν προληπτικές διατάξεις για να αποτρέψουν περαιτέρω αξιώσεις για αποζημιώσεις.

Στη συνέχεια σημειώνεται πως κατά την επίσκεψη του Γερμανού προέδρου Γιόαχιμ Γκάουκ την περασμένη άνοιξη στην Ελλάδα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας είχε ζητήσει να αρχίσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα η αποπληρωμή των αποζημιώσεων από τη Γερμανία, κάτι στο οποίο ο Γιόαχιμ Γάουκ είχε αντιτάξει χαρακτηριστικά «Ξέρετε τι πρέπει να απαντήσω: η νομική οδός για αυτό έχει κλείσει».

Η «Ντερ Στάνταρντ» αναφέρει πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει για τους υπαλλήλους στο υπουργείο Οικονομικών στην Αθήνα και για τον Παναγιώτη Καρακούση που για πρώτη φορά συγκέντρωσε τα διασκορπισμένα αρχεία και ο οποίος στο σημειωματάριο του σημειώνει έναν δεκαπενταψήφιο αριθμό, δηλαδή 1,5 τρισεκατομμύρια δραχμές που αφαιρέθηκαν και είναι καταγεγραμμένα στην Τράπεζα της Ελλάδας, ως καταναγκαστικό δάνειο, το οποίο απέσπασαν το Μάρτιο του 1942 από τους Έλληνες, το γερμανικό Ράιχ και η Ιταλία.

Σημειώνει επιπλέον πως οι υπάλληλοι σε αυτούς τους υπολογισμούς τους δεν συμπεριέλαβαν καν τα δισεκατομμύρια δραχμών που ήταν τα μηνιαία έξοδα των κατοχικών δυνάμεων, ενώ, όπως παρατηρεί ο Παναγιώτης Καρακούσης, το δάνειο παραμένει ανοικτό και υπάρχουν οι υπογραφές των κατακτητών που μάλιστα λίγο πριν από το τέλος του Πολέμου είχαν πληρώσει δύο δόσεις του, κάτι που αποδεικνύει πως επρόκειτο για ένα δάνειο.

Γκάμπριελ: Δισεκατομμύρια για διάσωση τραπεζών και τίποτα για διάσωση προσφύγων

«Είναι απαράδεκτο εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ να διατίθενται για τη διάσωση τραπεζών μέσα σε λίγες εβδομάδες, αλλά η διεθνής κοινότητα να μην μπορεί να συγκεντρώσει ακόμη και ένα τμήμα του ποσού αυτού για να σώσει ανθρώπους«, είπε ο γερμανός υπουργός Οικονομίας Ζίγκμπαρ Γκάμπριελ .


Ο γερμανός υπουργός δήλωσε πως η Γερμανία φθάνει τα όριά της. «Είναι αλήθεια,η έλλειψη δράσης από την πλευρά της Ευρώπης στην προσφυγική κρίση ωθεί ακόμη και τη Γερμανία στο όριο των ικανοτήτων της. Δεν είναι τόσο πολύ ο αριθμός των προσφύγων όσο η ταχύτητα με την οποία φθάνουν που το κάνει τόσο δύσκολο για τα κρατίδια και τους δήμους να το αντιμετωπίσουν».

Από τη πλευρά του ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας Τόμας ντε Μεζιέρ δήλωσε ότι «δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στους πρόσφυγες να επιλέξουν ελεύθερα πού θέλουν να μείνουν – αυτό δεν συμβαίνει πουθενά στον κόσμο», προσθέτοντας ότι «θα πρέπει να αποδεχθούν πως θα κατανέμονται σε όλες τις χώρες της Ένωσης».

Ο Γκάμπριελ δήλωσε πως η Γερμανία και η Ευρώπη θα πρέπει μαζί να συγκεντρώσουν έως 1,5 δισεκ. ευρώ ως άμεση βοήθεια για την παροχή τροφής, στέγης και πάνω απ΄όλα για τη λειτουργία σχολείων στους μεγαλύτερους προσφυγικούς καταυλισμούς στην Ιορδανία και στον Λίβανο. Απηύθυνε έκκληση στις Ηνωμένες Πολιτείες και στις χώρες του Κόλπου να υποστηρίξουν τους πρόσφυγες των καταυλισμών με το ίδιο ποσό.

Οι υπουργοί Εσωτερικών των 28 κρατών-μελών της ΕΕ συναντώνται αύριο στις Βρυξέλλες προκειμένου να συζητήσουν τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ανακατανομή περίπου 160.000 αιτούντων άσυλο στις χώρες της Ένωσης.

Ο γερμανός Επίτροπος της ΕΕ Γκίντερ Έτινγκερ δήλωσε  πως η Γερμανία θα πρέπει να μειώσει τα επιδόματα για τους αιτούντες άσυλο ώστε να μειωθεί ο αριθμός των ανθρώπων που περνούν τα σύνορά της.

«Οι πληρωμές στους αιτούντες άσυλο στη Γερμανία θα πρέπει να προσαρμοστούν έτσι ώστε να υπάρξει μια ορισμένη εναρμόνιση με τις πληρωμές σε άλλες χώρες της ΕΕ», είπε.

«Χρειαζόμαστε μια ορισμένη εναρμόνιση των χρηματικών ωφελημάτων για τους αιτούντες άσυλο στην Ευρώπη επειδή αν υπάρχει διαφορά μέσα στην ΕΕ, μπορεί να δημιουργήσει λανθασμένα κίνητρα», πρόσθεσε.

Ρωσία: Διεκδικεί πολεμικές αποζημιώσεις ύψους 4 τρισ. ευρώ!

Την αλαζονεία της Γερμανίας αποφασίζουν να τιμωρήσουν οι Ρώσοι. Αφού η Γερμανία τους έφερε για δεύτερη φορά τον πόλεμο μέσα στη γη τους, στην Ουκρανία, τώρα η Ρωσία αποφάσισε να διεκδικήσει από τη Γερμανία τις πολεμικές αποζημιώσεις από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που ποτέ δεν κατέβαλε, αν και ηττημένη χώρα.

Τα χρήματα που οφείλει η Γερμανία στη Ρωσία υπολογίζονται σε 4 τρισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι τινάζεται στον αέρα το «οικονομικό θαύμα» της Γερμανίας.

Τη σύσταση ομάδας εργασίας του ρωσικού κοινοβουλίου αποφάσισε η Ρωσική Βουλή για την εκτίμηση των ζημιών που προκλήθηκαν στη Ρωσία από τη Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β” Παγκοσμίου Πολέμου.

Η ενέργεια αυτή σύμφωνα με το δημοσίευμα είναι στο πλαίσιο της προσπάθειας να απαιτηθούν οικονομικές αποζημιώσεις από το γερμανικό κράτος, σχεδόν 70 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου όπως αναφέρει η ρωσική εφημερίδα Izvestia.

Η πρωτοβουλία σύμφωνα με το δημοσίευμα είναι μια άμεση απάντηση στις εμπορικές κυρώσεις που επιβάλλονται στη Ρωσία από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, για την προσάρτηση της Κριμαίας από την Ουκρανία το Μάρτιο αλλά και για τη συνεχή υποστήριξη των αυτονομιστικών μαχητών στην Ανατολική Ουκρανία

«Στην πράξη, η Γερμανία δεν κατέβαλε τίποτα στην ΕΣΣΔ για το κύμα της καταστροφής και της βαρβαρότητας κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου», δήλωσε ο Μιχαήλ Degyaterov, βουλευτής του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Ρωσίας, ο οποίος έχει προτείνει την ομάδα εργασίας.


ΠΗΓΗ

Αμερικανικά ΜΜΕ: Διχασμένος ο Τύπος για τις εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις Ελλάδας-ΕΕ

Η Ελλάδα βρίσκεται και σήμερα στο επίκεντρο της ειδησεογραφίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, με ανταποκρίσεις και εκτενείς αναλύσεις.

Μεταξύ άλλων, καταγράφονται ποικίλες απόψεις αναλυτών και θέσεις αξιωματούχων σε Αθήνα και Ευρώπη σχετικά με πιθανές προοπτικές και συμπεριφορές από τους «πρωταγωνιστές» των εξελίξεων για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, όπως:

- Η Ελλάδα ζήτησε εξάμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης.
- Ο ρόλος της ΕΚΤ θα καταστεί αναπόφευκτα κομβικός.
- Η ελληνική πρόταση είναι για μια εξάμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης της χώρας, αλλά «υπό διαφορετικούς όρους».
- Το αίτημα της χώρας για παράταση του προγράμματος δανεισμού της «σε καμία περίπτωση δεν μεταφράζεται σε μια επέκταση του υπάρχοντος προγράμματος».
- Όλο αυτό (το σκηνικό) σχετίζεται με το όνομα που θα επιλεχθεί για τη συμφωνία παράτασης υπάρχοντος προγράμματος ή παράταση δανειακής σύμβασης κλπ.
- Το μνημόνιο είναι μέρος της κύριας σύμβασης χρηματοδοτικής διευκόλυνσης.
- Αν και μοιάζει παιχνίδι με τις λέξεις, τελικά είναι πολιτικό πρόβλημα, καθώς καμία από τις δύο πλευρές δεν θέλει η άλλη να βγει κερδισμένη.
- Η αυξανόμενη ένταση στις διαπραγματεύσεις για το πρόγραμμα στήριξης επιβαρύνει τις σχέσεις μεταξύ Αθήνας και δανειστών.
- Το αδιέξοδο αναμένεται να αντιμετωπιστεί με ένα συμβιβασμό της τελευταίας στιγμής που θα κρατήσει την Αθήνα στην επιφάνεια για λίγο ακόμα.
- Το αίτημα της Ελλάδας για παράταση «μπορεί να ανοίξει το δρόμο για έναν ορθολογικό συμβιβασμό με τους εταίρους της στη ευρωζώνη».
- Αν η Ελλάδα υιοθετούσε τη δραχμή, θα σταματούσε να εισάγει αγροτικά προϊόντα, οι τουρίστες θα επισκέπτονταν την Ελλάδα και όχι την Τουρκία και όσοι έχουν χρήματα στο εξωτερικό θα έφερναν τα χρήματα στην Ελλάδα και θα αγόραζαν φτηνά ακίνητα.

Νιου Γιορκ Τάιμς

Σε δημοσίευμα στη Νιου Γιορκ Τάιμς τονίζεται ότι «η Γερμανία απέρριψε την Πέμπτη την τελευταία προσπάθεια της Ελλάδας για την επίλυση του αδιεξόδου στις διαπραγματεύσεις του χρέους μεταξύ της Αθήνας και των πιστωτών της».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «όπως ήταν αναμενόμενο, η Ελλάδα ζήτησε εξάμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Σε μια επιστολή δύο σελίδων προς τους αξιωματούχους της ευρωζώνης, ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, αναφέρει ότι η χώρα του ήταν έτοιμη να "τηρήσει όλες τις οικονομικές υποχρεώσεις της Ελλάδας στους πιστωτές της". Αλλά», τονίζεται, «ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, Μάρτιν Γιάγκερ, εξέδωσε σύντομα μια δήλωση λέγοντας ότι η επιστολή από την Αθήνα "δεν ήταν μια ουσιαστική πρόταση για την επίλυση των θεμάτων"».

Στη συνέχεια, υποστηρίζεται ότι «η Γερμανία, ως η μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης, είναι ίσως ο κεντρικός παίκτης στο πλαίσιο της διαδικασίας».

Στο δημοσίευμα αναφέρεται, μεταξύ άλλων, η δήλωση του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικού εκπροσώπου, Γαβριήλ Σακελλαρίδη, ότι η ελληνική πρόταση είναι για μια εξάμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης της χώρας, αλλά «υπό διαφορετικούς όρους», όπως σημειώνεται, προσθέτοντας ότι «ένας άλλος ανώτερος κυβερνητικός αξιωματούχος, ο υπουργός Εργασίας, Πάνος Σκουρλέτης, δήλωσε στην ελληνική τηλεόραση την Πέμπτη ότι το αίτημα της χώρας για παράταση του προγράμματος δανεισμού της "σε καμία περίπτωση δεν μεταφράζεται σε μια επέκταση του υπάρχοντος προγράμματος, ούτε θα πρέπει να συνοδεύεται από τα γνωστά καταστροφικά μέτρα"».

Τέλος, σημειώνεται ότι η αυριανή συνάντηση του Eurogroup θα είναι η τρίτη του είδους της μέσα σε δύο εβδομάδες.
Επίσης, σε εκτενή ανταπόκριση, από Φρανκφούρτη και Αθήνα, στη Νιου Γιορκ Τάιμς γίνεται αναφορά «στο σπουδαίο ρόλο που καλείται να παίξει η ΕΚΤ για τη χρηματοδότηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, ρόλος που θα καταστεί αναπόφευκτα κομβικός, εάν συνεχιστεί η αβεβαιότητα και η εκροή καταθέσεων και δεν επέλθει συμφωνία Ελλάδας-δανειστών», όπως σημειώνεται.

Ουάσιγκτον Ποστ

Σε άρθρο στην Ουάσιγκτον Ποστ διατυπώνεται η άποψη ότι «το παιχνίδι που παίζει η Ελλάδα αρχίζει να γίνεται επικίνδυνο».
Όπως τονίζεται, «για δεύτερη φορά, σε μία εβδομάδα, σε αδιέξοδο οδηγούνται οι συζητήσεις ανάμεσα σε Ελλάδα και ευρωζώνη και όλο αυτό (το σκηνικό) σχετίζεται με το όνομα που θα επιλεχθεί για τη συμφωνία παράτασης υπάρχοντος προγράμματος ή παράταση δανειακής σύμβασης κλπ. Αν και μοιάζει παιχνίδι με τις λέξεις, τελικά είναι πολιτικό πρόβλημα, καθώς καμία από τις δύο πλευρές δεν θέλει η άλλη να βγει κερδισμένη. Έτσι, η ρητορική γίνεται όλο και πιο σκληρή και το γνωστό "παίγνιο του δειλού" (game of chicken) συνεχίζεται».

Γουόλ Στριτ Τζέρναλ

Στη Γουόλ Στριτ Τζέρναλ υποστηρίζεται, σε σχετικό δημοσίευμα, ότι «το γεγονός ότι οι υπουργοί Οικονομικών θα συναντηθούν αύριο στις Βρυξέλλες - και όχι μέσω τηλεδιάσκεψης - υποδηλώνει πως οι διαφορές παραμένουν σημαντικές. "Το αίτημα δεν είναι κακό για αρχή", δηλώνει Ευρωπαίος αξιωματούχος. Η Γερμανία και άλλα κράτη-μέλη της ευρωζώνης πιθανώς θα ζητήσουν περισσότερες λεπτομέρειες από την ελληνική κυβέρνηση πριν συμφωνήσουν».

Σε άρθρο στην ίδια εφημερίδα, που έχει τον τίτλο: «Η μπλόφα της Ελλάδας για δανειακή συμφωνία», τίθεται το ερώτημα: «Αν η Ελλάδα μπορεί να λάβει τα δάνεια χωρίς τους όρους;». Ως απάντηση σημειώνεται: «Όχι, αφού το μνημόνιο είναι μέρος της κύριας σύμβασης χρηματοδοτικής διευκόλυνσης».

Σύμφωνα με το άρθρο, «τρεις Ευρωπαίοι αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν χθες ότι η ελληνική κυβέρνηση εργάζεται προς την κατεύθυνση αιτήματος για παράταση της Master Financial Assistance Facility Agreement - MFAFA). Το ίδιο έκανε και η κυβέρνηση τον Δεκέμβριο, είπε ένας από αυτούς. Αξιωματούχος της ελληνικής κυβέρνησης δήλωσε πάντως ότι δε θα είναι η ίδια συμφωνία με του Δεκεμβρίου», όπως σημειώνεται στο δημοσίευμα.
Σε άλλο άρθρο γνώμης τονίζεται ότι «η Ελλάδα κάνει μια πρόταση που η Γερμανία δεν μπορεί να απορρίψει» και ότι «η Ελλάδα προτείνει λογικές παραχωρήσεις».

Στη Γουόλ Στριτ Τζέρναλ δημοσιεύεται επίσης άρθρο με την άποψη ότι «τo ελληνικό αδιέξοδο θέτει σε κίνδυνο το πολιτικό κεφάλαιο των ηγετών» και πως «η αυξανόμενη ένταση στις διαπραγματεύσεις για το πρόγραμμα στήριξης επιβαρύνει τις σχέσεις μεταξύ Αθήνας και δανειστών».

Όπως υπογραμμίζεται, μεταξύ άλλων, «το αδιέξοδο αναμένεται να αντιμετωπιστεί με ένα συμβιβασμό της τελευταίας στιγμής που θα κρατήσει την Αθήνα στην επιφάνεια για λίγο ακόμα. Ωστόσο, ένας πλήρης συμβιβασμός θα είναι δύσκολος. Και το ερώτημα είναι: πόσο πολιτικό κεφάλαιο είναι οι Γερμανοί και οι Έλληνες ηγέτες και πόσο πρόθυμοι είναι να θυσιάσουν για να καταλήξουν σε συμφωνία; Αν η Μέρκελ δείχνει ότι "μαλακώνει" την στάση της, τότε θα δεχτεί επίθεση από τους αντιευρωπαίους λαϊκιστές. Κι αν το Βερολίνο δεν καταφέρει να κρατήσει την Ελλάδα στην ευρωζώνη, τότε θα πρέπει να παραδεχτεί την αποτυχία των προγραμμάτων διάσωσης. Οι πολιτικοί υπολογισμοί στην Αθήνα είναι εξίσου δύσκολοι, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμευτεί να ανατρέψει το μνημόνιο και η συγκρουσιακή στάση του ως τώρα έχει αυξήσει τη δημοτικότητά του εντός Ελλάδας - είχε όμως το αντίθετο αποτέλεσμα στη Γερμανία».

Μπλούμπεργκ

Σε δημοσίευμα στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Μπλούμπεργκ σημειώνεται η δήλωση του εκπροσώπου της ΕΕ, Μαργαρίτη Σχοινά ότι «το αίτημα της Ελλάδας για παράταση μπορεί να ανοίξει το δρόμο για έναν ορθολογικό συμβιβασμό με τους εταίρους της στην ευρωζώνη».

Μεταξύ άλλων, επισημαίνεται ότι «οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ θα προβούν σε λεπτομερή αξιολόγηση του αιτήματος και θα διατυπώσουν την απάντησή τους».

Σε άλλο δημοσίευμα στο ίδιο πρακτορείο γίνεται αναφορά στην τηλεφωνική επικοινωνία των υπουργών Οικονομικών ΗΠΑ-Ελλάδας, Λιου-Βαρουφάκη, κατά την οποία, όπως σημειώνεται, «ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών τόνισε ότι η αποτυχία επίτευξης συμφωνίας θα είναι καταστροφική για την Ελλάδα και ότι η αβεβαιότητα δεν κάνει καλό στην Ευρώπη».

Σε άλλο δημοσίευμα στο ίδιο πρακτορείο επισημαίνεται ότι «η πίεση που ασκείται στην Ελλάδα κορυφώνεται, καθώς η ΕΚΤ παρουσιάζεται επιφυλακτική» και «με Ευρωπαίους και Αμερικανούς αξιωματούχους να πιέζουν την ελληνική ηγεσία για συμφωνία με τους εταίρους».

CNBC

Στην ιστοσελίδα του τηλεοπτικού δικτύου CNBC δημοσίευμα έχει τον τίτλο: «Φέρτε πίσω την ελληνική δραχμή», φιλοξενώντας συνέντευξη του Γερμανού οικονομολόγου και επικεφαλής του ινστιτούτου Ifo, Χανς Βέρνερ Ζιν.
«Αν η Ελλάδα υιοθετούσε τη δραχμή, θα σταματούσε να εισάγει αγροτικά προϊόντα, καθώς θα ήταν ακριβά, κι έτσι θα δημιουργούνταν θέσεις εργασίας στον αγροτικό τομέα», δήλωσε ο κ. Ζιν, προσθέτοντας επίσης ότι «τουρίστες θα επισκέπτονταν την Ελλάδα και όχι την Τουρκία», ενώ «όσοι έχουν χρήματα στο εξωτερικό θα έφερναν τα χρήματα στην Ελλάδα και θα αγόραζαν φτηνά ακίνητα».

Σε δίκη παραπέμπεται ο Γερμανός καθηγητής Ρίχτερ

Σε δίκη με μοναδικό κατηγορούμενο, αρχικά τουλάχιστον, το Γερμανό καθηγητή Ιστορίας Χάιτνς Ρίχτερ παραπέμπει ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Ρεθύμνου την πολύκροτη υπόθεση που εξελίχθηκε σε «ιωβηλαίο της ντροπής» για το Πανεπιστήμιο Κρήτης, με τον τρόπο και τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν για την αναγόρευση του κ. Ρίχτερ σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου.

Ειδικότερα, ο εισαγγελέας Ρεθύμνου κ. Πατεράκης, μετά την παραγγελία προκαταρκτικής έρευνας και την προανάκριση για αυτήν που ολοκλήρωσε η ανακρίτρια κ. Πατεράκη, παραπέμπει σε δίκη στις 2 Σεπτεμβρίου το Γερμανό καθηγητή και μάλιστα με βάση τις διατάξεις του νέου νόμου για το ρατσισμό και την ξενοφοβία, που ψηφίστηκε τον Αύγουστο του 2014. Σε πολλές διατάξεις του, ιδίως για «εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα του ναζισμού…», πρωτοστατεί επί το σκληρότερο στη διατύπωσή τους η νυν πρόεδρος της Βουλής και τότε βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Ο εισαγγελέας Ρεθύμνου σε πρώτη φάση ασκεί δίωξη και παραπέμπει σε δίκη τον καθηγητή Ρίχτερ, αποκλειστικά για συγκεκριμένες αναφορές στο βιβλίο του «Η Μάχη της Κρήτης», στο πρωτότυπο γερμανικό «Η Κατάκτηση της Κρήτης», με σκεπτικό ότι οι αναφορές αυτές στο βιβλίο του συνιστούν «άρνηση εγκλημάτων του ναζισμού σε βάρος του κρητικού λαού με εξυβριστικό περιεχόμενο» και αφορά την περίοδο που κυκλοφορεί το βιβλίο μετά την ισχύ του τελευταίου «αντιρατσιστικού νόμου» που ψηφίστηκε στις 28 Αυγούστου. Προφανώς και προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο εισαγγελέας Ρεθύμνου επιλέγει ένα πεδίο (συγγραφικό έργο-βιβλίο) επιστημονικής υφής περισσότερο για να ασκήσει δίωξη και να οδηγήσει σε δίκη το Γερμανό ακαδημαϊκό, αποφεύγοντας αρχικά την υπόθεση των διαδικασιών αναγόρευσής του σε επίτιμο διδάκτορα και των όσων διαδραματίστηκαν από τους οργανωτές της απονομής του τίτλου «εν κρύπτω και παραβύστω» στις 20 Νοεμβρίου του 2014 και μάλιστα σε χώρους του Πανεπιστημίου που τελούσαν και υπό κατάληψη την περίοδο εκείνη.

Όμως, ως φαίνεται, ο εισαγγελέας, μετά την περαίωση της ανάκρισης, θεμελίωσε την άποψη πως αρχικά συγκεκριμένα αποσπάσματα του βιβλίου του κ. Ρίχτερ εμπίπτουν πλέον στο νέο αυστηρότερο πλαίσιο του νέου αντιρατσιστικού νόμου που ψηφίστηκε τον Αύγουστο του 2014. Ο κ. Ρίχτερ φαίνεται να διώκεται βάσει του άρθρου ΙΙ του νόμου 4285/2014 για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου (Ι. 328), σύμφωνα με το οποίο «όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή διά του Τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, επιδοκιμάζει, ευτελίζει ή κακόβουλα αρνείται την ύπαρξη ή τη σοβαρότητα εγκλημάτων γενοκτονιών, εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, του ολοκαυτώματος και των εγκλημάτων του ναζισμού που έχουν αποφασιστεί με βάση τις αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων ή της Βουλής των Ελλήνων... τιμωρείται με φυλάκιση τριών μηνών έως τριών ετών και με χρηματική ποινή πέντε έως είκοσι χιλιάδων ευρώ».

Η προδικασία έφτασε μέχρι τη Γερμανία

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο εισαγγελέας Ρεθύμνου μετά την έρευνα που έκανε με αφορμή τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν το Νοέμβριο του 2014 στο Ρέθυμνο κίνησε την προβλεπόμενη δικαστική διαδικασία, η οποία προχώρησε με το έργο της κυρίας ανάκρισης από την ανακρίτρια Ρεθύμνου κυρία Πατεράκη. Σε αυτή κλήθηκαν και κατέθεσαν μία σειρά προσώπων, ανάμεσά τους ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ Μανούσος Παραγιουδάκης, ο βουλευτής Ηρακλείου Λευτέρης Αυγενάκης, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης Ανδρέας Στεργίου (ο οποίος ήταν βασικός εισηγητής της αναγόρευσης του κ. Ρίχτερ) αλλά μέσω των προξενικών Αρχών της Κρήτης και από εκεί στη γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα στο Μάινχαϊμ της Γερμανίας και ο ίδιος ο κ. Ρίχτερ.

Μάλιστα, αρχικώς υπήρξε ένα «μούδιασμα» της διπλωματικής αντιπροσωπίας της Γερμανίας στην Ελλάδα, όμως τελικώς διαβιβάστηκε συγκεκριμένο ερωτηματολόγιο των δικαστικών Αρχών του Ρεθύμνου και η κλήση για κατάθεση του κ. Ρίχτερ. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, ο κ. Ρίχτερ, μέσω δικηγόρων του, απάντησε με υπόμνημα στην ανακρίτρια Ρεθύμνου, υπερασπιζόμενος τις συγκεκριμένες αναφορές του επίμαχου βιβλίου του, υποστηρίζοντας ότι σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν άρνηση εγκλημάτων του ναζισμού. Με το πέρας της ανάκρισης, ωστόσο, στο Ρέθυμνο, ο εισαγγελέας έκρινε ότι οι αιτιάσεις του κ. Ρίχτερ δεν τον πείθουν και έτσι, με το συγκεκριμένο κατηγορητήριο, οδηγεί την υπόθεση σε δίκη στις 2 Σεπτεμβρίου με κατηγορούμενο αρχικά τον κ. Ρίχτερ. Ωστόσο, από την Εισαγγελία Ρεθύμνου διαμηνύεται ότι προφανώς και ελέγχονται περαιτέρω νομικά και θα ακολουθήσουν τη διαδρομή προς τον εισαγγελέα και όσοι, σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 2 του ίδιου νέου αντιρατσιστικού νόμου, διευκόλυναν ή δεν είχαν σωστή εποπτεία του δημόσιου φορέα (Πανεπιστήμιο), στην περίπτωση της αναγόρευσης του κ. Ρίχτερ.

Προφανώς, κατά τον εισαγγελικό λειτουργό, είναι άλλο πράγμα η ακαδημαϊκή ελευθερία του λόγου, της σκέψης και της γραφής, όπως και η ελεύθερη διακίνηση ιδεών, και άλλο, όπως έκρινε η προτροπή μέσω αποσπασμάτων του βιβλίου του κ. Ρίχτερ σε «άρνηση εγκλημάτων του ναζισμού κατά του κρητικού λαού». Προφανώς και η δίκη στις 2 Σεπτεμβρίου θα κρίνει και το ορθό ή όχι της σχετικής παραπομπής με αυτό το κατηγορητήριο. Η εξέλιξη της υπόθεσης δικαστικά ούτε ευχάριστη είναι και κυρίως αποτυπώνει ότι είναι ουσιαστικά και η μόνη επί της υπόθεσης αναγόρευσης του Ρίχτερ σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Κρήτης, αφού οι πρυτανικές Αρχές εδώ και 4 μήνες, παρά τις δηλώσεις τους περί έρευνας και ΕΔΕ, έχουν ουσιαστικά «παγώσει» μέχρι αποσιωπήσεως το όλο θέμα, παρά τη θύελλα που προκάλεσε εντός του Πανεπιστημίου Κρήτης, αλλά κυρίως στην κοινωνία.

Η ολιγωρία του Πανεπιστημίου

Σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει τον περασμένο Ιανουάριο, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Στεφάνου αναφέρθηκε στον κίνδυνο διπλωματικού επεισοδίου με τους Γερμανούς! Με δεδομένο ότι οι δικαστικές Αρχές του Ρεθύμνου, έστω και για το κατηγορητήριο που τελικά επέλεξαν, έφτασαν μέχρι και σε κλήση σε κατάθεση του κ. Ρίχτερ στη Γερμανία, μέσω της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα, χωρίς να προκληθεί κανένα διπλωματικό επεισόδιο, ίσως είναι η ώρα οι πρυτανικές Αρχές να αναλάβουν ενεργότερο ρόλο και μάλιστα ακαδημαϊκά για την επίλυση της υπόθεσης και όχι να καταλήγουμε με μόνη δράση τη δικαστική εξέλιξη.

Εκτός αν ο κ. πρύτανης αισθάνθηκε πίεση για «πάγωμα» της υπόθεσης - παρότι ιδίως για τις διαδικασίες αναγόρευσης αλλά και την τελετή σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου του κ. Ρίχτερ είχε αναγγείλει έρευνα - και από ποιον; Να μας πει αν τελικά η Γερμανία, εκτός των μνημονίων, έφτασε να επιβάλλει και την αναγόρευση επίτιμων διδακτόρων στα Πανεπιστήμιά μας; Να μας πει, επιτέλους, ποια "ακαδημαϊκή ελευθερία" θα επικαλεστούμε και σε επίπεδο δίκης στις 2 Σεπτεμβρίου, όταν το κορυφαίο ακαδημαϊκό ίδρυμα της Κρήτης, δεν έχει κάνει τίποτα επί της ουσίας για την υπόθεση που προκάλεσε σάλο και εκτός Ελλάδας. Στην ίδια συνέντευξη ο κ. Στεφάνου δήλωσε ότι του προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι παρενέβη ο εισαγγελέας στην πολύκροτη υπόθεση Ρίχτερ.

Βεβαίως, το θέμα θα ήταν ενδοπανεπιστημιακό εάν ο ίδιος είχε διατάξει έρευνα ή το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου του δεν αναγόρευε σε επίτιμο διδάκτορα καθηγητή κάποιον που αρνείται τα εγκλήματα πολέμου ως τέτοια που διέπραξαν οι ομοεθνείς του κατά των Κρητικών, γεγονός που ακυρώνει τις αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού, οι οποίες μάλιστα είναι και νομοθετικά θεσπισμένες.

Άλλωστε και οι μετέπειτα δηλώσεις του κ. Ρίχτερ ακόμη και για τη νέα πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, από την Γερμανία φυσικά, αποδεικνύουν ότι ο ίδιος θεωρεί την Ελλάδα και το πολιτικό της σύστημα, όπως και τη νέα κυβέρνηση, σε ευθεία απόκλιση με το δυτικό και «προηγμένο», κατά τον ίδιο, ευρωπαϊκό πολιτισμό. Υπό το πρίσμα των δικαστικών εξελίξεων στην υπόθεση, θα έχει ενδιαφέρον να δούμε και πώς θα απαντήσει πλέον στη Βουλή ο υπουργός Παιδείας σε νέα ερώτηση που κατέθεσε την περασμένη εβδομάδα για την αναγόρευση του κ. Ρίχτερ σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου μας και όσα διαδραματίστηκαν για αυτό ο βουλευτής Ηρακλείου Λευτέρης Αυγενάκης.

Άρθρο στο "Der Spiegel": Γερμανοί βουλευτές θέτουν θέμα επανορθώσεων στην Ελλάδα.

«Κατέσφαξαν γυναίκες και παιδιά, απέλασαν δεκάδες χιλιάδες Εβραίους στο Άουσβιτς, ξεζούμισαν τη χώρα οικονομικά: 70 χρόνια μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου οι θηριωδίες που διέπραξαν οι ναζί στην Ελλάδα κατά την περίοδο της Κατοχής 1941-1944 έρχονται ξαφνικά πάλι στο επίκεντρο. Η Αθήνα αναζητά επανορθώσεις. Τι κάνει η Γερμανία με το ιστορικό της χρέος;».

Αυτό αναφέρει εισαγωγικά σε άρθρο του για τις ελληνικές διεκδικήσεις όσον αφορά τις πολεμικές αποζημιώσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το γερμανικό περιοδικό "Der Spiegel", παραθέτοντας δηλώσεις Γερμανών πολιτικών που τάσσονται υπέρ της καταβολής αυτών των αποζημιώσεων.

«Πολιτικά, η υπόθεση είναι κατά την άποψή μου ξεκάθαρη: Θα πρέπει να συμπαρασταθούμε οικονομικά στα θύματα και τις οικογένειές τους», δηλώνει το στέλεχος των Σοσιαλδημοκρατών Γκεζίνε Σβαν. «Νομίζω ότι θα ήταν καλό από την πλευρά της Γερμανίας να τακτοποιήσουμε τα του οίκου μας, όσον αφορά στο παρελθόν. Είναι η αναγνώριση ότι στην Ελλάδα διαπράξαμε μία φρικτή αδικία», προσθέτει.

Όπως εξηγεί η Σβαν, η θηριωδία των ναζί στην Ελλάδα μπορεί να μην απασχολεί τόσο τους Γερμανούς, όμως αποτελεί κομμάτι της ιστορικής μνήμης των Ελλήνων. «Τα θύματα και οι απόγονοί τους έχουν μεγαλύτερες μνήμες από τους δράστες και τους απογόνους τους», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Από την πλευρά του, ο αναπληρωτής πρόεδρος των Σοσιαλδημοκρατών Ραλφ Στέγκνερ υποστηρίζει πως το θέμα δε θα πρέπει να συνδέεται με τη συζήτηση για την κρίση του ευρώ, αλλά να αντιμετωπιστεί ανεξάρτητα. «Είναι μέρος της συμφιλίωσης με τη δική μας ιστορία. Είμαι κατά του να κλείσει η συζήτηση. Υπάρχουν ακόμα και μετά από δεκαετίες εκκρεμή ζητήματα του διεθνούς δικαίου», σημειώνει.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο επικεφαλής των Πρασίνων, Άντον Χόφραϊτερ. «Η Γερμανία δεν μπορεί απλά να πετάξει από το τραπέζι τις ελληνικές διεκδικήσεις», υποστηρίζει. «Αυτό το κεφάλαιο σίγουρα δεν έχει κλείσει, ούτε ηθικά ούτε νομικά».

Γερμανοί πολίτες «πληρώνουν συμβολικά» την οφειλή

Ζευγάρι Γερμανών επισκέφτηκαν την Ελλάδα και... κατέθεσαν 875 ευρώ για να πληρώσουν το δικό τους μερίδιο από τις γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις που οφείλονται στη χώρα μας! Ο Λούντβιγκ Ζακάρο και η Νίνα Λάγκε παραχώρησαν συνέντευξη στην Πύλη Πολιτισμού δηλώνοντας μεταξύ άλλων πως «σε αυτήν την όμορφη χώρα είμαστε φιλοξενούμενοι και επιθυμούμε κάτι να ανταποδώσουμε».

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους, καθένας από τους 80 εκατ. Γερμανούς, εάν αποφάσιζε ότι θα έπρεπε να πληρώσει τα χρέη της Γερμανίας προς την Ελλάδα, θα επιστρέψει 875 ευρώ.

«Εμείς», τόνισαν οι Λούντβιγκ Ζακάρο και Νίνα Λάγκε, «θέλουμε σε ένδειξη της αλληλεγγύης και σαν συμβολική κίνηση ένα μέρος από αυτά, τα 875 ευρώ, να τα επιστρέψουμε στον ελληνικό πληθυσμό. Το κάνουμε αυτό γνωστό, ώστε να δώσουμε το ερέθισμα και σε άλλους να διευρύνουν το πνεύμα τους και να οδηγήσουν το κράτος μας να αναγνωρίσει το χρέος του απέναντι στην Ελλάδα».

ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ

Οι απαιτήσεις της Ελλάδας για το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις είναι πλήρως ενεργές

 Οι σημερινοί ισχυρισμοί του Υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αναφορικά με τις απαιτήσεις της Ελλάδας ως προς το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις, είναι προδήλως –αλλά και προκλητικώς- εσφαλμένοι.  Όχι μόνον δεν υφίσταται ζήτημα παραγραφής ή προηγούμενης ρύθμισης, όπως ισχυρίζεται ο κ. Σόιμπλε, αλλά όλως αντιθέτως οι ως άνω ελληνικές απαιτήσεις είναι πλήρως ενεργές από νομική άποψη, όπως άλλωστε είχα επισημάνει ήδη από το 2013 (π.χ. συνέντευξη στη  ΝΕΤ και στην εκπομπή «Συμβαίνει τώρα», στις 15.4.2013).  Τότε είχα τονίσει:

«Διευκρινίζω ότι έχουμε να κάνουμε με δύο εντελώς διαφορετικά, από νομική άποψη, θέματα. Ήτοι:

Ι. Πρώτον, με το κατοχικό δάνειο προς τη Γερμανία, το οποίο συνήφθη υποχρεωτικώς –ορθότερα με καταναγκαστικό και εκβιαστικό τρόπο- μεταξύ της κατοχικής Ελληνικής Κυβέρνησης και της Γερμανίας, προς συντήρηση των στρατευμάτων κατοχής.  Εδώ πρόκειται, λοιπόν, από νομική σκοπιά για ενοχή εκ συμβάσεως.  Άρα η αντίστοιχη εκ της συμβάσεως απαίτηση της Ελλάδας είναι ενδοσυμβατικής και όχι αδικοπρακτικής προέλευσης.



Α. Σ’ αυτήν την απαίτηση προστίθενται ποσά τα οποία προκύπτουν από συναφείς προς τη δανειακή σύμβαση αιτίες, όπως είναι ιδίως οι τόκοι υπερημερίας λόγω μη έγκαιρης εξόφλησης.

Β. Για την απαίτηση αυτή δεν τίθεται ούτε θέμα παραγραφής ούτε θέμα παραίτησης.  Τίθεται μόνο ζήτημα συνολικού υπολογισμού της ως σήμερα.  Ας σημειωθεί ότι η ελληνική θέση γίνεται νομικώς τόσο περισσότερο ισχυρότερη, όσο ήδη από την κατοχική περίοδο είχε αρχίσει η αποπληρωμή του δανείου, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά κατά καιρούς.

ΙΙ. Και,  δεύτερον, με τις αποζημιώσεις λόγω ανθρώπινων θυμάτων και υλικών καταστροφών στην Ελλάδα από τις δυνάμεις κατοχής.

Α. Επισημαίνω πριν απ’ όλα ότι το 1946, στη Διάσκεψη των Παρισίων, είχε προσδιορισθεί ένα –κατά προσέγγιση- ποσό τέτοιων αποζημιώσεων προς την Ελλάδα ύψους 7,5 δισ. δολαρίων.

Β. Κυρίως δε τονίζω με έμφαση ότι το 1953, με τη Συμφωνία του Λονδίνου, δεν «χαρίσθηκαν» στη Γερμανία οι οφειλές της λόγω πολεμικών αποζημιώσεων, όπως η γερμανική πλευρά «τεχνηέντως» φαίνεται να διατείνεται.  Η Συμφωνία αυτή απλώς έθεσε «σε αδράνεια» τις οφειλές της Γερμανίας ως την υπογραφή, κατά το Διεθνές Δίκαιο (Δίκαιο του Πολέμου) «Συμφώνου Ειρήνης» μεταξύ της τελευταίας και των Δυνάμεων που νίκησαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.  Πρόκειται νομικώς για ένα είδος «αναβλητικής αίρεσης» (lato sensu) σχετικά με την εξόφληση των υποχρεώσεων της Γερμανίας, επειδή τότε θεωρήθηκε ότι αυτή δεν διέθετε –πρωτίστως λόγω της διαίρεσής της σε Δυτική και Ανατολική- την κατά το διεθνές δίκαιο απαιτούμενη πολιτειακή υπόσταση για ανάληψη και εκπλήρωση συναφών υποχρεώσεων.

1. Τούτο –ήτοι η ικανότητα σύναψης «Συμφώνου Ειρήνης»- επήλθε το 1990.  Όταν μετά την επανένωση της Γερμανίας η τελευταία απέκτησε ενιαία νομικώς πολιτειακή υπόσταση και κυριαρχία.  Ειδικότερα το 1990 υπογράφηκε το λεγόμενο «Σύμφωνο 2 + 4» μεταξύ της ενωμένης πλέον Γερμανίας και ΗΠΑ, ΕΣΣΔ, Γαλλίας και Αγγλίας.

2. Γίνεται δε σήμερα γενικώς και επισήμως δεκτό –και de facto το έχει αποδεχθεί και η Γερμανία, αφού στη βάση αυτή στηρίζει την εν γένει κυριαρχία της- ότι το ως άνω Σύμφωνο επέχει τη θέση του «Συμφώνου Ειρήνης» που περιγράφει, κατά το Διεθνές Δίκαιο, η προαναφερόμενη Συμφωνία του Λονδίνου του 1953.  Και τούτο διότι μόνον έκτοτε η Γερμανία μπορούσε να υπογράψει ένα τέτοιο «Σύμφωνο», δεδομένου ότι μόνο τότε, όπως ήδη τόνισα, απέκτησε την ενότητά της και την ενιαία κυριαρχία της μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γ. Το «Σύμφωνο 2 + 4» καλύπτει, λόγω της νομικής φύσης του αλλά και γενικότητάς του, και τα μη συμβαλλόμενα πλην όμως παθόντα από την γερμανική κατοχή κράτη, όπως η Ελλάδα.  Είναι δηλαδή νομικό κείμενο γενικής εφαρμογής.

Δ. Η από ελληνικής πλευράς νομική βάση των αποζημιωτικών απαιτήσεων κατά της Γερμανίας βρίσκει σταθερό έρεισμα κυρίως στις διατάξεις του άρθρου 3 της Δ΄ Σύμβασης της Χάγης του 1907, οι οποίες κωδικοποίησαν και τις ως τότε διατάξεις του Δικαίου του Πολέμου.  Κατά τις διατάξεις αυτές «ο εμπόλεμος όστις ήθελε παραβιάσει τας διατάξεις του Κανονισμού θα υποχρεούται, αν συντρέχει λόγος, εις αποζημίωσιν, θα είναι δε υπεύθυνος δια πάσας τα πράξεις τας διαπραχθείσας υπό των προσώπων των μετεχόντων της στρατιωτικής του δυνάμεως».  Επέκεινα οι διατάξεις των άρθρων 46 και 47 του «Κανονισμού Νόμων και Εθίμων του Πολέμου στην ξηρά», ο οποίος είναι προσαρτημένος στη Δ΄ Σύμβαση της Χάγης του 1907, καθιερώνουν και τις δύο θεμελιώδεις αρχές του Δικαίου του Πολέμου, ήτοι τις αρχές της προστασίας του σεβασμού του Ανθρώπου και της ατομικής ιδιοκτησίας.  Όλες αυτές τις αρχές επικαιροποίησε η απόφαση του Διεθνούς Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης του 1946.

1. Αυτό είχε αποδεχθεί, έναντι της ελληνικής Κυβέρνησης, επισήμως το 1965 ο τότε Καγκελάριος Λούτβιχ Έρχαρτ.

2. Ο ίδιος δε είχε τότε μιλήσει για επανορθώσεις ύψους 500 εκ. γερμανικών μάρκων.

ΙΙΙ. Η σχετικώς πρόσφατη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, με την οποία απορρίφθηκε ιταλικό αίτημα –υπήρχε και παρέμβαση Ελλήνων διαδίκων- για πολεμικές αποζημιώσεις έναντι της Γερμανίας, ουδόλως αλλάζει τα προαναφερόμενα νομικά δεδομένα και επιχειρήματα υπέρ της Ελλάδας.  Και τούτο διότι η ως άνω απόφαση εκδόθηκε ύστερα από προσφυγή ιδιωτών.  Τώρα γίνεται λόγος για απαιτήσεις του Ελληνικού Κράτους, κατά το Διεθνές Δίκαιο, τόσο για εξόφληση του κατοχικού δανείου όσο και για την καταβολή αποζημιώσεων λόγω των «πεπραγμένων» των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.

Α. Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, το ελάχιστο των κατά τα προαμνημονευόμενα ελληνικών απαιτήσεων έναντι της Γερμανίας είναι σήμερα, περίπου, 60 δισ. ευρώ από το κατοχικό δάνειο και 110 δισ. ευρώ λόγω αποζημιώσεων.  Ήτοι σύνολο, περίπου, 170 δισ. ευρώ.  Αλλ’ αυτό είναι θέμα ειδικότερου υπολογισμού, ο οποίος θα γίνει με την επιμέλεια των αρμόδιων ελληνικών κρατικών αρχών.

Β. Και κάτι τελευταίο: Η σημερινή ευρωπαϊκή συγκυρία, η οποία χαρακτηρίζεται και από την ανάγκη οριοθέτησης των υποχρεώσεων των χωρών της ευρωζώνης ως προς την επίτευξη βασικών δημοσιονομικών στόχων –μεταξύ των οποίων προέχουσα θέση κατέχει το δημόσιο χρέος κάθε χώρας-μέλους- επιβάλλει και την επίλυση των μεταξύ των χωρών αυτών κάθε είδους συναφών διαφορών, με βάση το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο.»




Προκόπης Παυλόπουλος 

Στίγκλιτς: H Γερμανία ευθύνεται για την κρίση

Στη Γερμανία επιρρίπτει ευθύνες για τις πολιτικές λιτότητας στην Ελλάδα και στην Ευρωζώνη ακόμη μια ακόμη φορά ο βραβευμένος με Νόμπελ Αμερικανός οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς..

Σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Tagesspiegel, ο Στίγκλιτς εκτίμησε ότι δεν λύθηκε το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας μετά τη συμφωνία για το τρίτο πακέτο διάσωσης.

«Το πρόβλημα μεταφέρθηκε στο μέλλον. Πρέπει να περιμένουμε να δούμε τι θα συμβεί μετά τις εκλογές, αν θα υπάρξει ένας συνασπισμός που θα μπορέσει να σπάσει το παλιό σύστημα των ολιγαρχών. Η τρόικα μέχρι στιγμής δεν έχει βοηθήσει και πολύ προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν επικεντρώθηκε στο θέμα των ολιγαρχών», υπογράμμισε ο Αμερικανός οικονομολόγος.

«Η Γερμανία ευθύνεται για το χάος», πρόσθεσε ο ίδιος, εξηγώντας ότι το Βερολίνο ασκεί μεγάλη επιρροή στις αποφάσεις της τρόικας.

Σύμφωνα με τον Στίγκλιτς, η Ελλάδα χρειάζεται ένα κούρεμα του χρέους της.

«Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει ξεκαθαρίσει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος της, ότι η χώρα χρειάζεται ένα κούρεμα του χρέους. Αυτό είναι ένα γεγονός ανεξάρτητα από το πώς θα το ονομάσει κανείς: κούρεμα, αναδιάρθρωση ή οτιδήποτε άλλο».

Ο Αμερικανός οικονομολόγος εκτίμησε επίσης ότι αν δεν αναθεωρηθούν κάποιοι από τους στόχους που έχει θέσει η τρόικα, «η ύφεση στην Ελλάδα θα είναι μεγαλύτερη».

Μεταξύ των στόχων που θα πρέπει να αλλάξουν ο Στίγκλιτς ανέφερε συγκεκριμένα το πλεόνασμα ύψους 3,5% που πρέπει να πετύχει η Ελλάδα το 2018, εξηγώντας ότι δεν θα πρέπει να ξεπεράσει το 1%.

«Αυτό που σκοτώνει την Ελλάδα δεν είναι μόνο η έλλειψη αποδοτικότητας στον δημόσιο τομέα, αλλά και στον ιδιωτικό. Όταν το τραπεζικό σύστημα είναι τόσο κατεστραμμένο στην Ελλάδα τόσο δεν μπορεί να κάνει πολλά για τις μικρές και τις μεσαίες επιχειρήσεις, και η Ελλάδα είναι μια χώρα των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων. Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος να ξεκινήσει και πάλι η χρηματοδότησή τους», τόνισε.

Ο Στίγκλιτς κατέληξε επισημαίνοντας ότι η πολιτική λιτότητας που προωθεί η Γερμανία «είναι μια επικίνδυνη πολιτική». «Η χρηματοδότηση των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων δεν λειτουργεί σε καμία από τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Αν αυτό συνεχιστεί για τρία ακόμη χρόνια, ο ασθενής θα πεθάνει».

Για να αποφευχθούν αυτά τα δυσάρεστα αποτελέσματα ο Αμερικανός οικονομολόγος πρότεινε «να προχωρήσει γρήγορα η τραπεζική ένωση» στην ευρωζώνη, εξηγώντας όμως ότι αυτό δεν σημαίνει ότι όλες οι χώρες της ΕΕ θα πρέπει να ακολουθούν την ίδια οικονομική πολιτική.

ΠΗΓΗ:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δεύτερο ζευγάρι Γερμανών πλήρωσε για το χρέος που του αναλογεί από τις αποζημιώσεις

Λέγονται Ιllο Mechlinski-Gerwinn και Gerhard Gerwinn. Είναι Γερμανοί πολίτες, φιλέλληνες και κατοικούν αρκετά χρόνια στα Πιτσίδια του δήμου Φαιστού Ηρακλείου.

«Στο γερµανικό περιοδικό Spiegel διαβάσαµε για τον Ludwig Ζaccharo και τη Nina Lange που νομίζουν ότι πρώτα πρέπει να πληρώσει η Γερµανία το χρέος της απέναντι στην Ελλάδα, πριν απαιτήσει από την Ελλάδα να εξοφλήσει το χρέος της προς την ΕΕ», δήλωσαν οι Geruinn στο e-mesara.gr.

Και συνέχισαν: «Αυτοί οι δύο λογάριασαν ένα ποσό, µαζί µε τους τόκους, που κατά την γνώµη τους θα έπρεπε να πληρώσει η Γερµανία. Συναντήθηκαν µε τον δήµαρχο Ναυπλίου και του έδωσαν όσα νόµιζαν πως πρέπει να πληρώσουν οι δυο τoυς. Επίτηδες, ενηµέρωσαν τον Τύπο και το κοινό, όχι για να βγουν στη δημοσιότητα, αλλά για να συνειδητοποιήσει το κοινό το πρόβληµα. Δεν είναι τόσο σαφής, όπως το λένε οι µεγάλοι πολιτικοί της Γερµανίας: "Το κατοχικό δάνειο δεν πρέπει να πληρωθεί”».

Ετσι, πρόσθεσαν πως «η ιδέα µας άρεσε τόσο πολύ και αποφασίσαµε να κάνουµε κάτι παρόµοιο. Δεν µας ενδιαφέρει το ακριβές ποσό και τα νούµερα, αλλά ο συµβολικός χαρακτήρας της προσωπικής υποχρέωσης για τις πολεµικές αποζηµιώσεις. Θέλουµε, όπως ο Ludwig Ζaccharo και η Nina Lange να δείξουµε ότι η Γερµανία ακόµα και 70 χρόνια µετά τον πόλεµο, δεν πρέπει να αποφύγει να πληρώσει το δάνειο. Στον Τύπο διαβάσαµε, ότι το κατοχικό δάνειο του 1942 έχει τώρα µια αξία, µε τόκους κλπ, ανάµεσα σε 8.000.000.000 € και 12.000.000.000€. Αν υποθέσουµε ότι η Γερµανία έχει περίπου 82.000.000 κατοίκους και το κατοχικό δάνειο έχει αξία 12.000.000.000 €, τότε θα πρέπει να δώσει ο κάθε πολίτης περίπου 150 €».

Και το ζευγάρι των Γερμανών κατέληξε λέγοντας: «Εµείς ερχόµαστε πάνω από 30 χρόνια στα Πιτσίδια και δεν απολαµβάνουµε µόνο την πανέµορφη φύση, αλλά και την εξαιρετική φιλοξενία των κατοίκων των Πιτσιδίων προς τους Γερµανούς, παρ' όλο το απίστευτο παρελθόν της Γερµανίας στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Κρήτη. Για αυτό έδωσε ο καθένας µας 150 € δηλαδή 300 € για υποστήριξη των άπορων κατοίκων των Πιτσιδίων».

Μάλιστα, οι Ιllο Mechlinski Gerwinn και Gerhard Gerwinn καλούν όποιον θέλει να συµµετέχει να ενηµερώσει την οµοσπονδιακή βουλή και τον Τύπο για αυτή του την πράξη.

Ετσι, το μεσημέρι της Μεγάλης Τετάρτης, η Ιllο Mechlinski-Gerwinn και ο Gerhard Gerwinn συναντήθηκε με τον πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας Πιτσιδίων κ. Δημήτρη Καρανδινό και του επέδωσε το ποσό των 300 €.

Πηγή: e-mesara

110.954 ευρώ χρωστά η Γερμανία σε κάθε Έλληνα πολίτη! Διαβάστε γιατί…

Μπορεί η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση να είχε υπολογίσει το κατοχικό δάνειο, που μας οφείλει η Γερμανία, στα 11 δισ. ευρώ, ωστόσο, οι συνολικές γερμανικές οφειλές στη χώρα μας, από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ανέρχονται, σύμφωνα με το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, στο αστρονομικό ποσό του 1 τρισεκατομμυρίου και 200 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο, εάν διαιρεθεί με τους 10.815.197 Έλληνες πολίτες της απογραφής του 2011, βγάζει ότι η Γερμανία οφείλει σε κάθε Έλληνα πολίτη 110.954 ευρώ!!!

Διαβάστε την έκθεση που κατέθεσε στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης στις 27/07/2011:
Την Τετάρτη, 27.7.2011, στις 12 το μεσημέρι, ο Μανώλης Γλέζος, Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και ο Στέφανος Ληναίος, Υπεύθυνος Γραμματείας, εκλήθησαν και κατέθεσαν στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, παρόντος και του Υπουργού Εξωτερικών Σταύρου Λαμπρινίδη, ενημερώνοντας όλα τα μέλη της Επιτροπής, πλήρη και αναλυτικά στοιχεία για το μέγιστο πρόβλημα των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.

Ιδιαίτερα ο Πρόεδρος Μανώλης Γλέζος ανέλυσε διεξοδικά τις οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα:
Α) Προς το Δημόσιο: Τους αρχαιολογικούς θησαυρούς, τις επανορθώσεις για την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, ύψους 7.100 δις δολαρίων και το αναγκαστικό δάνειο ύψους 3.500 δις δολαρίων αγοραστικής αξίας 1938 και για τα 2 ποσά.
Συγκεκριμένα:
1. Η επιστροφή των αρχαιολογικών θησαυρών και των έργων Τέχνης, καταγεγραμμένα από τη Δ/νση Αρχαιοτήτων και Ιστορικών Μνημείων και από το Τμήμα Αρχαιολογίας Παν/μίου Αθηνών.

2. Η Διασυμμαχική Επιτροπή 19 χωρών της Ευρώπης, στο Παρίσι,το 1946 που καταλόγισε να πληρώσει η Γερμανία στην Ελλάδα,για τις καταστροφές στην οικονομία της, το ποσό των 7.100 δις δολ., αγοραστικής αξίας 1938, αντί του ποσού των 14.500 δις δολ. που ζήτησε η Ελλάδα, σημερινή αξία σε ευρώ 108 δις χωρίς τους τόκους.

3. Το αναγκαστικό δάνειο: Το υπόλοιπο (πλήρωσαν στο τέλος της κατοχής 2 δόσεις), ύψους 3.500 δις δολ., σημερινής αξίας 54 δις ευρώ χωρίς τους τόκους.

Β) Η καταστροφή της οικονομίας της Ελλάδας: Η πραγμάτωσή της επήλθε:
1. Με την αρπαγή του 51% των μετοχών των ΔΕΚΟ και όλων των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων.
2. Με τη διατροφή των στρατευμάτων κατοχής, σύνολο 670.000 στρατός ( Γερμανικός, Ιταλικός, Βουλγαρικός). Ακόμη και με τη διατροφή της στρατιάς του Ρόμελ, του AFRICA CORPS, (κατ’ εξαίρεση, μόνο η Ελλάδα!!!). Η διατροφή ανήλθε σε 8 δις δρχ., το μήνα.
3. Με το πλαστό χαρτονόμισμα Reichs Kredit Kassenschine είχαμε άμεση λεηλασία επιχειρηματιών, άμεση λεηλασία ελληνικού χρήματος. Έγινε εξαγορά του με 530.894 χρυσές λίρες Αγγλίας,τον Αύγουστο του 1941.
4. Με τη ληστεία νομισμάτων: Δεκάρικα, εικοσάρικα, τάλιρα, 37.77 τόνοι = πλήρωσαν μόνο 104 χρυσές λίρες (!!!) και πήραν ασήμι 18μιση τόνους. Από τα 2δραχμα, 1δραχμα, 20λεπτα, 10λεπτα πήραν 64.50 τόνους, πλήρωσαν μόνο 5μιση χρυσές λίρες (!!!) και πήραν συνολικά 73 τόνους χαλκού.
5. Με το αναγκαστικό δάνειο, με ρηματική διακοίνωση στις 23.3.1942, που επιβλήθηκε στην Ελλάδα και είχε αναδρομική ισχύ από 1.1.1942. Υπόλοιπο, 3.5 δις δολ. αγοραστικής αξίας του 1938.
6. Με τις δημεύσεις: Το 10% της αγροτικής παραγωγής. – Επιτάξεις: Σχολεία, νοσοκομεία, ξενοδοχεία, οικήματα. – Κατασχέσεις: Μέσα συγκοινωνίας και μεταφοράς = Σιδηρόδρομοι, πλοία, αυτοκίνητα, ποδήλατα, ακόμη και ζώα, άλογα, μουλάρια, γαϊδουριά.
7. Με τις αμέτρητες αρπαγές και ληστείες οικιών, καταστημάτων, σε όλη την Ελλάδα.
Σημειώνουμε ότι με τους πρόχειρους υπολογισμούς των οικονομολόγων-μελών του Εθνικού μας Συμβουλίου, το σύνολο των γερμανικών οφειλών προς το Δημόσιο, ανέρχεται περίπου στο ιλιγγιώδες ποσό των 1 τρις και 200 δις ευρώ!
Γ) Προς τα θύματα: 89 αναγνωρισμένα ολοκαυτώματα. – Ολόκληρη η Ελλάδα είναι ένα ολοκαύτωμα-νεκροταφείο αμέτρητων μαρτυρικών πόλεων, 13.1/2 % του ελληνικού πληθυσμού. Στη συνέχεια, ο Στέφανος Ληναίος παρέδωσε όλο το απαραίτητο, αναλυτικό, ενημερωτικό υλικό στον Πρόεδρο της Επιτροπής και ευχαρίστησε τα μέλη της, εκ μέρους του Εθνικού Συμβουλίου, τονίζοντας ότι «είναι η πρώτη φορά που επιτέλους η Ελληνική Βουλή, μας κάλεσε για να πληροφορηθεί υπεύθυνα και αναλυτικά για το μέγιστο αυτό πρόβλημα που έπρεπε να έχει ήδη αντιμετωπισθεί και λυθεί εδώ και πολλά χρόνια όχι μόνο για την οικονομική, αλλά και για την ηθική αποκατάσταση της τιμής της πατρίδας μας και των αμέτρητων θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας».
Έπειτα, ο Πρόεδρος και όλοι οι Βουλευτές της Επιτροπής, ευχαρίστησαν τον Μανώλη Γλέζο για την ολοκληρωμένη και αποκαλυπτική ενημέρωση και ομόφωνα αποφάσισαν, τον προσεχή Σεπτέμβριο, να αφιερώσουν, αποκλειστικά, μια ολόκληρη συνεδρίαση της Επιτροπής για μια πλήρη και αναλυτική συζήτηση των Βουλευτών της και των εκπροσώπων του Εθνικού Συμβουλίου, παρουσία των Υπουργών Εξωτερικών, Δικαιοσύνης και Οικονομικών.
Η Γραμματεία της Συντονιστικής Επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου –27.7.2011



ΠΗΓΗ

Γερμανίδα πολιτικός: Οι Έλληνες έχουν δίκαιο για τις αποζημιώσεις

«Το γερμανικό οικονομικό θαύμα έγινε επειδή η Γερμανία δεν σύναψε συμφωνία ειρήνης που θα επέτρεπε την έγερση αποζημιώσεων», υποστηρίζει πολιτικός των Γερμανών Πρασίνων. «Η Ελλάδα έχει κάποιο δίκαιο στις αξιώσεις της».

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στη Γερμανική Ραδιοφωνία ( DLF) η Άντγε Φόλμερ από τους Πρασίνους καλεί τη γερμανική κυβέρνηση, τους πολιτικούς και τα ΜΜΕ να δείξουν κατανόηση στο αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης για καταβολή πολεμικών επανορθώσεων. Υπενθυμίζει ότι η Γερμανία σε αυτό το θέμα είχε απίστευτη τύχη και χάρη σε ένα «μεγαλοφυές παιχνίδι» της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής ξέφυγε από το πρόβλημα χωρίς να καταβάλει μεγάλα ποσά.

Αμερικανικές πιέσεις

Η Φόλμερ κάνει ειδική αναφορά στη Συμφωνία του Λονδίνου το 1953, όπου έγινε η διαγραφή του γερμανικού χρέους και στη συνέχεια στη συμφωνία 2 συν 4, με την οποία επισφραγίστηκε η γερμανική επανένωση χωρίς όμως να ονομαστεί «συμφωνία ειρήνης» για να αποφευχθούν αιτήματα καταβολής επανορθώσεων. Σε αυτήν τη συμφωνία δεν συμμετείχαν οι Έλληνες, οι Τσέχοι, οι Νορβηγοί, οι Ολλανδοί. «Ήταν μεγαλοφυές που ειπώθηκε ότι από αυτή τη στιγμή δεν τίθεται θέμα επανορθώσεων. Η Γερμανία παραχώρησε εδάφη ανατολικά, αλλά όλα τα υπόλοιπα τα άφησε εκτός διαπραγμάτευσης. Υπό αυτήν την έννοια οι Έλληνες έχουν κάποιο δίκαιο και το 1995 με ρηματική διακοίνωση είπαν ότι γι' αυτούς το θέμα παραμένει ακόμη ανοιχτό».

Η Φόλμερ θυμίζει επίσης ότι το 2000 τέθηκε και πάλι έντονα το θέμα των αποζημιώσεων αυτή τη φορά αναφορικά με την καταναγκαστική εργασία. «Και τότε είχαμε πει ότι δεν υπάρχει συμφωνία ειρήνης, άρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Αλλά γιατί τελικά δώσαμε αποζημιώσεις ύψους 10 δισεκ. ευρώ; Γιατί ασκήθηκαν πιέσεις από την αμερικανική οικονομία, από την αμερικανική κυβέρνηση. Και έτσι η τότε γερμανική κυβέρνηση εξεδήλωσε την πρόθεση - ήταν το 2000, δηλαδή πέντε χρόνια μετά την ελληνική ρηματική διακοίνωση - να μετακινηθεί με κάποιον τρόπο από τη θέση της».

«Η Ελλάδα χρειάζεται κατανόηση»

Η πολιτικός από το κόμμα των Πρασίνων, που έχει διατελέσει και αντιπρόεδρος της Βουλής επί κυβέρνησης συνασπισμού Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων, υποστηρίζει ότι οι Γερμανοί μετά τον πόλεμο ευνοήθηκαν σε απίστευτο βαθμό από την τύχη σε αντίθεση με άλλες χώρες που έπρεπε να σηκώσουν ένα τεράστιο φορτίο. Αυτή η πτυχή της λείπει από το δημόσιο διάλογο. «Αντ’ αυτού οι Γερμανοί υιοθετούν ύφος αυταρχικού παιδαγωγού με ειρωνικά σχόλια στον τύπο. Όταν μια εφημερίδα, όπως η Frankfurter Allgemeine Zeitung αποκαλεί μια εκλεγμένη κυβέρνηση 'μικροαπατεώνες της πολιτικής', όταν η Bild εμφανίζει τους Έλληνες ως άπληστους… Aν το ήξερε ο Άξελ Σπρίνγκερ θα σηκωνόταν από τον τάφο του γιατί αγαπούσε την Ελλάδα και έζησε πολύ καιρό εκεί. Κάποια στιγμή όλα αυτά θα πρέπει να γίνουν συνείδηση. Ελπίζω ότι η καγκελάριος την ερχόμενη Δευτέρα να βρει έναν άλλο τόνο διαλόγου».

Η Άντγε Φόλμερ δεν θέλει να ωραιοποιήσει διαχρονικά λάθη και παραλείψεις που έγιναν από την ελληνική πλευρά, αλλά αυτήν την χρονική στιγμή προέχει, όπως επιμένει, η επίδειξη κατανόησης απέναντι σε ένα λαό που βρίσκεται «με την πλάτη στον τοίχο και ζει σε συνθήκες Δημοκρατίας της Βαϊμάρης».

«Στο θέμα των επανορθώσεων ξέρω γιατί οι Γερμανοί πολιτικοί και τα γερμανικά ΜΜΕ αντιδρούν με τόση επιθετικότητα. Διότι έτσι και ανοίξει ‘το καπάκι' θα έρθουν οι Ολλανδοί, οι Νορβηγοί, οι Τσέχοι κι άλλοι πολλοί και θα πουν ότι και σε αυτούς η γερμανική κατοχή προκάλεσε καταστροφές. Αυτό δεν το θέλει καμιά κυβέρνηση. Γι αυτό χρειάζεται φιλική συναίνεση με αυτές τις χώρες. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα είναι θύμα μιας λανθασμένης δημοσιονομικής πολιτικής. Αντί να τους βοηθήσουμε από καιρό με ένα είδος σχεδίου Μάρσαλ, την αντιμετωπίζουμε υποτιμητικά και με χλευασμό. Καμιά φορά αναρωτιέμαι σε ποια χώρα ζω...».

Πηγή: DW