Κράτησέ με, μπαμπά…

Κράτησέ με, μπαμπά…

Ο πατέρας ενός μικρού κοριτσιού διέσχιζε μια γέφυρα με την κόρη του. Ο πατέρας, που φοβόταν τα ύψη, είπε στη μικρή του κόρη: «Γλυκιά μου, σε παρακαλώ, κράτησε το χέρι μου, ώστε να μην πέσεις στο ποτάμι».

Το μικρό κορίτσι είπε: «Όχι, μπαμπά. Εσύ θα μου κρατήσεις το χέρι».

«Ποια είναι η διαφορά;» ρώτησε απορημένος ο πατέρας.

«Υπάρχει μεγάλη διαφορά» απάντησε το κορίτσι.

«Εάν εγώ κρατώ το χέρι σου και συμβεί κάτι σε μένα, οι πιθανότητες να αφήσω το χέρι σου είναι μεγάλες. Εάν όμως κρατάς εσύ το χέρι μου, ξέρω σίγουρα, πως, ό,τι και να συμβεί, δεν θα αφήσεις ποτέ το χέρι μου, αλλά θα το κρατάς σταθερά. Έτσι, θα κρατιέμαι πάντα από σένα, κάθε φορά που θα σε χρειάζομαι, όχι μόνο τώρα που είμαι μικρή αλλά και όταν μεγαλώσω.

Εάν εσύ μου κρατάς σταθερά το χέρι τώρα που είμαι παιδί, όταν μεγαλώσω, θα σε έχω νοητά μαζί μου κάθε φορά που θα γεφυρώνω τα αντίθετα μέσα μου στις αλλαγές της ζωής μου, χωρίς να φοβάμαι τα ύψη των στόχων μου. Θα προχωρώ θαρρετά με τόλμη και αποφασιστικότητα, έχοντας το συναισθηματικό σου κράτημα σαν οδηγό, που θα με κατευθύνει σε εκείνο που κάνει καλύτερη και σταθερότερη την αγάπη μέσα μου, είτε άνθρωπος είναι αυτό είτε δημιουργικότητα».

Ανώνυμος – Μετάφραση, Διασκευή: Αγγελική Μπολουδάκη
enallaktikidrasi.com

Οι γονείς θα είναι πάντα πρότυπο: Είτε θετικό είτε αρνητικό

Οι γονείς θα είναι πάντα πρότυπο: Είτε θετικό είτε αρνητικό

Γράφει ο Ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας

Η αλληλουχία είναι στην φύση των ανθρώπινων σχέσεων. Αναπόφευκτα οι γονείς είμαστε πρότυπα για τα παιδιά μας. Αρκεί να σκεφτούμε οτι μαζί μας ζούνε, μαζί μας μεγαλώνουν. Είμαστε το σταθερό σημείο αναφοράς τους τουλάχιστον μέχρι την εφηβεία (συχνά και πολύ περισσότερο). Μας βλέπουν, μας ακούν, μας αφουγκράζονται καθημερινά. Σε κάθε μας κουβέντα, κάθε μας πράξη, κάθε μας άποψη, στα πάντα… κάθε στιγμή. Στηρίζονται στην ύπαρξή μας για να οικοδομήσουν την δική τους.

Αναπόφευκτα λοιπον, τα παιδιά μαθαίνουν από τους γονείς τους. Εδώ είναι και το μεγάλο στοίχημα: Πως μπορούμε να γίνουμε αρωγοί σε μία σωστη και κοινωνικά αποδεκτή και ωφέλιμη προσωπικότητα; Πως μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να γίνουν ψυχικά υγιείς και συναισθηματικά ώριμοι ενήλικες προκειμένου να απολαύσουν κι αυτά την χαρά της ζωής;

Για όλους αυτούς και άλλους τόσους ακόμα λόγους οι γονείς πρέπει να δίνουμε το θετικό παράδειγμα. Τα παιδιά μαθαίνουν ό,τι βιώνουν…

Αν καπνίζουμε, το πιο πιθανό είναι να αρχίσουν το τσιγάρο…
Αν μιλάμε άσχημα, το πιο πιθανό είναι να βωμολοχούν κι αυτά…
Αν σηκώνουμε χέρι να χτυπήσουμε, θα γίνουν βίαια…
Αν δεν φοράμε ζώνη στο αυτοκίνητο, αν οδηγούμε τρέχοντας, προσπερνώντας κλπ, το πιο πιθανό είναι να το κάνουν κι αυτά με την σειρά τους όταν πιάσουν το τιμόνι…

Απλά γεγονότα, καθημερινά, που αν αναπόφευκτα θα τα αντιμετωπίσουμε… Πόσο δε μάλλον για τα πιο σημαντικά: θέματα αξιών που διέπουν την στάση ζωής του καθενός μες την οικογένεια και το κοινωνικό σύνολο. Πρότυπα θα είμαστε και γι’αυτά έτσι κι αλλιώς. Το ερώτημα (και η ευκαιρία που έχουμε) είναι αν θα είμαστε με πρόσημο θετικό ή αρνητικό!


enallaktikidrasi.com

Πέντε επιπτώσεις που έχουν οι οθόνες στον εγκέφαλο ενός παιδιού

Πέντε επιπτώσεις που έχουν οι οθόνες στον εγκέφαλο ενός παιδιού

Οι εγκέφαλοι των παιδιών είναι πολύ πιο ευαίσθητοι στην ηλεκτρονική χρήση από όσο συνειδητοποιούν οι μεγαλύτεροι.

Μάλιστα, σε αντίθεση με τα όσα πιστεύουν οι περισσότεροι, δεν είναι απαραίτητη η υπερβολική έκθεση ενός παιδιού σε οθόνες και άλλα ηλεκτρονικά μέσα, προκειμένου να επηρεαστεί σημαντικά ο εγκέφαλός του.

Επίσης, πολλοί γονείς πιστεύουν λανθασμένα, ότι η διάδραση του παιδιού με την, καθόσον είναι συνδεδεμένη στο διαδίκτυο, ή η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ή ενημέρωσης, των γραπτών μηνυμάτων, του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και των βιντεοπαιχνιδιών δεν είναι επιβλαβή, ειδικά σε σύγκριση με την παθητική στάση που έχει το παιδί, όταν απλά βλέπει τηλεόραση.

Στην πραγματικότητα, η διάδραση μπροστά σε μια οθόνη είναι πιο πιθανό να προκαλέσει προβλήματα στον ύπνο, την διάθεση και τη γνωστική ικανότητα, επειδή είναι πιο πιθανό να προκαλέσει υπερδιέγερση και ψυχαναγκαστική χρήση.

Δείτε πέντε σημαντικές επιπτώσεις που έχει η έκθεση σε οθόνες στους εγκεφάλους των παιδιών:

Η διάρκεια έκθεσης σε οθόνες διαταράσσει τον ύπνο και αποσυγχρονίζει το εσωτερικό “ρολόι” του οργανισμού:
Επειδή το φως από συσκευές με οθόνη “μιμείται” το φυσικό φως της ημέρας, καταστέλλει την παραγωγή μελατονίνης, της “ορμόνης του ύπνου”, η οποία αυξάνεται όσο νυχτώνει και ο εγκέφαλος μπαίνει σε διαδικασία ύπνου. Μόλις μερικά λεπτά μπροστά σε μια οθόνη μπορεί να καθυστερήσει την απελευθέρωση μελατονίνης για αρκετές ώρες και να απορυθμίσει το εσωτερικό ρολόι του σώματος. Μόλις γίνει αυτό, συμβαίνουν διάφορες μη-κανονικές αντιδράσεις στον οργανισμό, όπως ορμονική ανισορροπία και φλεγμονή του εγκεφάλου. Επιπλέον, η αυξημένη εγκεφαλική διέγερση δεν επιτρέπει τον βαθύ ύπνο, ο οποίος είναι απαραίτητος για την φυσική “επούλωση” του εγκεφάλου των παιδιών.

Η διάρκεια έκθεσης σε οθόνες απορυθμίζει το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου:
 Η διάδραση του παιδιού με τα βιντεοπαιχνίδια κάνουν τον οργανισμό τους να απελευθερώνει πολύ ντοπαμίνη, την ορμόνη που μας κάνει να αισθανόμαστε καλά. Αλλά όταν τα εγκεφαλικά μονοπάτια ανταμοιβής υπερδραστηριοποιούνται, γίνονται λιγότερο ευαίσθητα και, έτσι, σταδιακά ο εγκέφαλος χρειάζεται ολοένα και περισσότερη διέγερση, για να βιώσει ευχαρίστηση. Εν τω μεταξύ, η ντοπαμίνη είναι κρίσιμη για την ικανότητα του παιδιού να εστιάζει σε ένα σκοπό και να βρίσκει κίνητρο για να ολοκληρώσει ένα πρότζεκτ. Είναι φυσικά περιττό να πούμε, ότι, ακόμη και μικρές αλλαγές στην ευαισθησία της ντοπαμίνης, μπορεί να επιφέρουν μεγάλες αλλαγές στα συναισθήματα και την εγκεφαλική λειτουργία του παιδιού.

Οι οθόνες μπορεί να επιφέρουν συμπτώματα κατάθλιψης: 
Το φως που παράγουν οι οθόνες τη νύχτα έχει συνδεθεί με την κατάθλιψη και ακόμα και τις τάσεις αυτοκτονίας σε πολλές μελέτες. Στην πραγματικότητα, μελέτες σε ζώα δείχνουν ότι η έκθεση σε φως οθόνης, πριν, ή κατά τη διάρκεια του ύπνου, προκαλεί κατάθλιψη, ακόμα και όταν το ζώο δεν κοιτάζει απευθείας την οθόνη, αλλά το φως της οθόνης απλά διαχέεται στο δωμάτιο. Μερικές φορές οι γονείς είναι απρόθυμοι να περιορίσουν την χρήση ηλεκτρονικών συσκευών με οθόνες στην κρεβατοκάμαρα ενός παιδιού, επειδή ανησυχούν ότι το παιδί θα αναστατωθεί, αλλά στην πραγματικότητα η πλήρης απουσία φωτισμού από οθόνες τη νύχτα είναι ευεργετική για το παιδί.

Η έκθεση στο φως από τις οθόνες αυξάνει το στρες: 
Τόσο το οξύ, όσο και το χρόνιο στρες, προκαλούν αλλαγές στην χημεία του εγκεφάλου και των ορμονών, που μπορούν να αυξήσουν την ευερεθιστότητα. Η κορτιζόλη, η ορμόνη του στρες, φαίνεται να είναι τόσο μια από τις αιτίες όσο και το αποτέλεσμα της κατάθλιψης, δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο. Επιπλέον, τόσο η υπερδιέγερση του εγκεφάλου, όσο και άλλες αλλαγές καταστέλλουν την λειτουργία του μετωπιαίου λοβού, της περιοχής όπου γίνεται η ρύθμιση της ψυχικής διάθεσης.

Η έκθεση στις οθόνες επιβαρύνει το αισθητήριο σύστημα, αποσπάει την προσοχή και εξαντλεί τα ψυχικά αποθέματα:
 Οι ειδικοί λένε ότι συχνά πίσω από μια εκρηκτική και επιθετική συμπεριφορά, κρύβεται η αδυναμία του παιδιού να εστιάσει σε αυτό που κάνει. Όταν πλήττεται η ικανότητα του παιδιού να διατηρήσει την προσοχή του σε κάτι, το ίδιο χάνεται και η ικανότητά του να επεξεργάζεται τα συναισθήματά του, με αποτέλεσμα η κάθε μικρή του επιθυμία, να γίνεται “μέγα θέμα” για εκείνο. Η έκθεση στις οθόνες μειώνει τα αποθέματα ψυχικής ενέργειας του παιδιού και ένας τρόπος για να την αυξήσει προσωρινά ο εγκέφαλος είναι ο θυμός και τα ξεσπάσματα, που γίνονται ένας φυσικός μηχανισμός αντιμετώπισης.



Κρήτη Κοινωνία Θέμα ΔιάφοραΠολιτική Lifestyle Video ΟικονομίαΑυτοδιοίκηση Πολιτισμός Υγεία ΠεριβάλλονΠαράξενα Τουρισμός Αγροτικά Επιστήμη τεχνολογία Hot news Εκλογές Γυναίκα Top storyΚαφενείο Σχέσεις Ομορφιά Απόψεις Φωτογραφία ΖώδιαΠρόσωπα Άντρας Κατοικίδια Μόδα




.psychologytoday.com

5χρονος: Ζυγίζει 80 κιλά και κινδυνεύει να πεθάνει

 5χρονος: Ζυγίζει 80 κιλά και κινδυνεύει να πεθάνει

Το δικό του Γολγοθά ανεβαίνει ένα πεντάχρονο αγόρι στη Βραζιλία, το οποίο φτάνει να ζυγίζει 75 - 80 κιλά και κινδυνεύει να χάσει τη ζωή του από το βάρος του. Ο Μισαήλ Καλντόνο Αμπρέ από το Εσπιρίτο Σάντο της Βραζιλίας είναι τρεις φορές το μέγεθος των άλλων παιδιών της ηλικίας του χάρη σε ένα σύνδρομο που δεν του επιτρέπει να σταματήσει να τρώει.
Είναι τόσο βαρύς που συχνά σταματά να αναπνέει στον ύπνο του, ενώ οι γονείς του φοβούνται πως μπορεί να έρθει μία ημέρα που δεν θα ξυπνήσεις

Ο Μισαήλ γεννήθηκε ως ένα υγιέστατο μωρό βάρους 3 κιλών, όμως αμέσως άρχισε να παχαίνει επικίνδυνα.

Οι γιατροί πιστεύουν ότι μπορεί να πάσχει από το σύνδρομο Prader-Willi, μία σπάνια γενετική πάθηση που τον αφήνει με μια ακόρεστη όρεξη. Η μητέρα του Josiane de Jesus Caldogno Abreu και ο πατέρας του Manoel Abreu ανησυχούν ότι θα πεθάνει αβοήθητος.




          

Η σημασία του να λαμβάνουμε αγάπη όταν είμαστε ακόμη βρέφη

Η σημασία του να λαμβάνουμε αγάπη όταν είμαστε ακόμη βρέφη

Δεν ξέρω αν το θυμάσαι. Δεν ξέρω αν το έζησες καν. Ήσουν κι εσύ βρέφος, ένα μικρό ανυπεράσπιστο πλάσμα. Ένα ανθρωπάκι που δεν μπορούσε να κάνει μόνο του τίποτα. Οι βασικές του ανάγκες καλυπτόταν από τη διαθεσιμότητα των άλλων. Έκλαιγες για να δείξεις ότι πεινούσες. Έκλαιγες πιο δυνατά για να εκφράσεις  ότι πονούσες. Τα μάτια σου λαίμαργα έψαχναν την παρουσία των Θεών σου. Ναι, μη κάνεις ότι δε θυμάσαι. Και για σένα, οι γονείς σου, τότε, ήταν οι Θεοί σου. Καλώς ή κακώς βίωσες στο πετσί σου την απόλυτη εξάρτηση από τους ανθρώπους γύρω σου. Κι αυτό σε στιγμάτισε.

Λένε, ότι υπάρχει μια μίνιμουμ ποσότητα αγάπης που αν την εισπράξεις όσο είσαι βρέφος, δηλαδή τον πρώτο χρόνο της ζωής σου, σαν άνθρωπος θα λάμπεις. Λένε πως τα συναισθήματα που βιώσαμε στον πρώτο εκείνο χρόνο, τα κουβαλάμε μέσα μας,  μια ζωή. Είναι τα θεμέλιά μας, οι βάσεις μας για να χτίσουμε τις προσωπικότητές μας. Υπάρχουν οι τυχεροί που αγαπήθηκαν, αγκαλιάστηκαν, ένιωσαν ασφάλεια και σταθερότητα εκείνο τον πρώτο καιρό. Είναι αυτοί που στα μάτια τους βλέπεις αγάπη, χάδι, ασφάλεια, φως. Μπορούν να σου δώσουν ό,τι έχουν πάρει.

Υπάρχουν κι οι άλλοι που στερήθηκαν. Ίσως τους έλειψε η παρουσία, ίσως η αγκαλιά, ίσως οι ανάγκες τους δε γινόταν ποτέ κατανοητές. Είναι αυτοί που αδίκως, μια ζωή ψάχνουν να βρουν αυτό που δεν πήραν τότε. Είναι μια αναζήτηση μάταιη, επώδυνη κι αδιέξοδη. Βλέπεις, ό,τι δεν παίρνεις στην ώρα του, με τη μορφή που το χρειάζεσαι, είναι αδύνατο να το βρεις ακέραιο σε άλλη φάση της ζωής σου. Κι αυτό γιατί μια ζωή θα το ψάχνεις στους άλλους. Ενώ αυτό που σου λείπει είναι εκείνο το κομμάτι μέσα σου. Χρειάζεσαι να καλύψεις το κενό που υπάρχει μέσα σου κι αυτό στο σήμερα μπορείς να το καταφέρεις μόνο εσύ. Κανένας άλλος δεν μπορεί να γίνει η μαμά σου, ο μπαμπάς σου, οποιοσδήποτε είχες ανάγκη στο παρελθόν.

Ακούγεται αστείο, αλλά πραγματικά είναι πολύ σημαντικό για έναν άνθρωπο να έχει μεγαλώσει μέσα σε μια τρυφερή αγκαλιά. Να έχει νιώσει, αυτό που λέμε «στηρίζομαι στα χέρια σου». Να έχει δει μέσα από τα μάτια των άλλων να καθρεφτίζεται η μορφή του, η μοναδικότητα της ύπαρξής του κι η αυθεντικότητα των δυνατοτήτων του. Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο για ένα παιδί από το να πλάθεται και να διαμορφώνεται από αγάπη και τρυφερότητα, σταθερότητα κι αλήθεια.

Με αυτόν τον τρόπο γίνεσαι ο ενήλικας που ξέρει τι θέλει. Δεν έχεις  ανάγκη τους άλλους για να αυτοπροσδιοριστείς. Είσαι αυτόφωτος και μπορείς  να φωτίσεις  και τις ζωές των άλλων. Δε ζητιανεύεις ψίχουλα για να νιώσεις καλά. Διεκδικείς όσα έχεις ανάγκη αλλά ξέρεις και να βάζεις τελείες σε όσα δεν έχουν κανένα νόημα να υπάρχουν. Αν έχεις πάρει αγάπη σαν παιδί, είσαι ο ήλιος για πολλούς ανθρώπους και κουβαλάς ένα ολόκληρο σπίτι μέσα σου.

Αν είσαι απ’ τους τυχερούς, είσαι προικισμένος με το νόημα της ζωής, να αγαπάς και να μάθεις να αγαπιέσαι. Θα έχει τύχει να γνωρίσεις ανθρώπους που αγαπάνε απόλυτα, σου δίνουν το χώρο να εκφραστείς, σέβονται τις ανάγκες σου, σε διεκδικούν και ταυτόχρονα σου βάζουν κι όρια. Γιατί έχουν μάθει πως μέσα σε όρια καλά βαλμένα γεννιούνται οι πιο όμορφες πορείες ζωής. Αυτοί είναι τα βρέφη που ρούφηξαν αγάπη κι αντανακλούν αγάπη.

Γιατί μπορείς να δώσεις κάτι, όταν το έχεις λάβει. Όταν το έχεις κάνει δικό σου. Μόνο τότε βγαίνει αυθόρμητα, απ’ το κέντρο της ψυχής σου.

Δεν ξεκινάμε όλοι από την ίδια αφετηρία στη ζωή. Άλλος ξεκινάει με φουλαρισμένες τις αποθήκες του, άλλος κάνει έναρξη μισοάδειος, με την ελπίδα να βρει «καύσιμα» στην πορεία κι υπάρχει κι αυτός που ακόμα και το καλωσόρισμα σε αυτό τον κόσμο, ήταν φτωχό, αφρόντιστο και κακοποιητικό.

Αυτό δε σημαίνει, ότι δεν έχουμε όλοι τις ίδιες ευκαιρίες για εξέλιξη. Είναι σημαντικό προβάδισμα να έχεις λατρευτεί ως βρέφος αλλά ακόμα σημαντικότερο είναι το αίσθημα της δύναμης που γεννιέται στην πορεία μέσα από τις δικές σου επιτυχίες, τις δικές σου εμπειρίες.

Δεν πρέπει να ξεχνάς λοιπόν πως όλοι αξίζουν μια καλή αρχή, ένα πλούσιο καλωσόρισμα. Όταν η ίδια λέξη γενέθλια προέρχεται από τις λέξεις γέννηση κι άθλος, καταλαβαίνεις πως μόνο που γεννιόμαστε είναι άθλος. Με το που μπαίνουμε σε αυτή τη ζωή καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε εμπόδια και δυσκολίες.

Συνεπώς, πρέπει να προσέχεις πώς αγγίζεις ένα παιδί ώστε το χάδι σου να μην πονάει, η προσοχή που του δίνεις να μην πνίγει, η προστατευτικότητά σου να μη φοβίζει. Είναι ανάγκη να στρώσεις κόκκινο χαλί για μία νέα ψυχή. Αυτή θα είναι ο άνθρωπος του αύριο, ο σύντροφος του μέλλοντος, ο χαρούμενος περαστικός στο δρόμο.

Το ότι είναι σημαντικά τα συναισθήματα που προκαλούμε στο παιδί, νομίζω έχει γίνει ξεκάθαρο. Το ερώτημα είναι : έχουμε για να τα δώσουμε;



Επιμέλεια Κειμένου Χαράς Βλαχοδήμου: Πωλίνα Πανέρη
/pillowfights.gr

Θύμα e-bullying ένας στους τρεις μαθητές Δημοτικού

Αποκλειστικό: Θύμα e-bullying ένας στους τρεις μαθητές Δημοτικού

Οταν ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ δημιουργούσε το 2004 τον πιο διάσημο ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης δεν περίμενε ότι το Facebook θα γινόταν «όχημα» για την εξάπλωση του bullying στο μαγικό κόσμο του Διαδικτύου, με στόχο μάλιστα τα πιτσιρίκια του Δημοτικού! Κι όμως, στην ελληνική νεολαία, ένα χρόνο μετά την αυτοκτονία του Βαγγέλη Γιακουμάκη που συντάραξε την Ελλάδα αποκαλύπτοντας το πιο σκοτεινό πρόσωπο του εκφοβισμού, η νέα έρευνα της Μονάδας Εφηβικής Υγείας του Νοσοκομείου Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού», που παρουσιάζεται σε αποκλειστικό δημοσίευμα του «Ε.Τ.», επιβεβαιώνει πως το e-bullying ασκείται πλέον στα πιτσιρίκια (και) μέσα από τα social media.

Με άλλα λόγια οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης δεν δικτυώνουν μόνο φίλους, αλλά και «θύτες» με «θύματα» εκφοβισμού. «Σύμφωνα με τα ευρήματα του 2015, ένας στους τρεις μαθητές Δημοτικού ηλικίας μόλις 10-11 ετών βίωσε μια άσχημη διαδικτυακή εμπειρία και από τα παιδιά τα οποία δέχτηκαν άσχημη e-συμπεριφορά, το 36% αναφέρει ότι αυτό έγινε μέσω κάποιας ιστοσελίδας κοινωνικής δικτύωσης (π.χ. facebook)», λέει η εκπαιδευτικός Ευαγγελία Σιαφαρίκα, επιστημονική συνεργάτης της ΜΕΥ και επικεφαλής ερευνήτρια. Από τα ευρήματα προκύπτει ότι από το 20% των παιδιών που βιώνουν τέτοιες εμπειρίες, κάτι ανάλογο τους συμβαίνει συχνά τουλάχιστον 3-4 φορές την εβδομάδα.

Το 11% των παιδιών αναφέρει ότι κάποιος τους φέρθηκε με άσχημο τρόπο στο Διαδίκτυο τον τελευταίο μήνα, ενώ το 14% λέει πως αυτό συνέβη επανειλημμένα τον τελευταίο μήνα, δηλαδή περισσότερο από 3-4 φορές την εβδομάδα.
«Αίσθηση και προβληματισμό για την άγνοια/ανοχή των γονιών προκαλούν και τα εξής δύο ευρήματα» επισημαίνει η κ. Σιαφαρίκα. «Αφενός ότι το 10,2% των παιδιών (ένα στα δέκα δεκάχρονα και εντεκάχρονα) χρησιμοποίησε τον τελευταίο μήνα το Διαδίκτυο υπερβολικά, σε βαθμό που να παραμελεί άλλες δραστηριότητες και σχολικές υποχρεώσεις. Αφετέρου πως μόνο το 44,5% των παιδιών έχει περιορισμό και έλεγχο από τους γονείς του σχετικά με την πρόσβαση σε ιστοσελίδες».


Αλεξία Σβώλου
e-typos.com

Γιατί είναι λάθος η χορήγηση φαρμάκων στα παιδιά με κουταλάκια κουζίνας

Γιατί είναι λάθος η χορήγηση φαρμάκων στα παιδιά με κουταλάκια κουζίνας

«Η ακρίβεια της δόσης αναλγητικού αντιπυρετικού είναι κρίσιμος δείκτης αποτελεσματικότητας και ασφάλειας», ανέφερε κατά την ομιλία του στο 10o Πανελλήνιο Συνέδριο Ελληνικού Κολλεγίου Παιδιάτρων ο Ανδρέας Φρετζάγιας, ομότιμος καθηγητής Παιδιατρικής. Σημείωσε ότι η δόση θα πρέπει να προσαρμοστεί τόσο με την ηλικία όσο και το σωματικό βάρος του παιδιού για να εξασφαλιστεί η καλύτερη κλινική αποτελεσματικότητα, αλλά και η ελαχιστοποίηση των όποιων παρενεργειών.

Ένα πολύ συχνό λάθος που κάνουν οι γονείς όταν χορηγούν στα παιδιά τους υγρές φαρμακευτικές μορφές (σιρόπια-εναιωρήματα) είναι να χρησιμοποιούν κοινά κουτάλια κουζίνας, τα οποία ποικίλουν σημαντικά σε όγκο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα είτε να υπερδοσολογούν, αυξάνοντας τον κίνδυνο παρενεργειών, είτε να υποδοσολογούν, μειώνοντας την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου. Εντυπωσιακά είναι τα αποτελέσματα πρόσφατης μελέτης του Ινστιτούτου Βιοϊατρικών Επιστημών «Άλφα» που έγινε στην Αττική, καθώς εξετάζοντας 71 διαφορετικά μικρά κουτάλια που συλλέχθηκαν από 25 νοικοκυριά βρέθηκαν να έχουν όγκο από 2,5 έως 7,3 ml.

Η σημαντική ετερογένεια στο τρόπο χορήγησης υγρών φαρμακευτικών μορφών οδήγησε τον Απρίλιο του 2015, την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων να εκδώσει κατευθυντήριες οδηγίες. Η Ακαδημία προτείνει ως αποκλειστικό τρόπο χορήγησης των υγρών φαρμακευτικών μορφών στα παιδιά τη δοσομετρική σύριγγα σε ml για την αποφυγή σύγχυσης και δοσομετρικών λαθών που συνδέονται με τα κουτάλια κουζίνας.

Οι γονείς λοιπόν για να αποφύγουν δοσολογικά σφάλματα θα πρέπει να χορηγούν στα παιδιά σιρόπια και εναιωρήματα με την κατάλληλη και ειδικά σχεδιασμένη δοσομετρική σύριγγα σε ml που συμπεριλαμβάνεται στη συσκευασία των φαρμάκων. Οι κοινές σύριγγες δεν εξυπηρετούν, καθώς δεν είναι σχεδιασμένες για το σκοπό αυτό, ανέφερε ο καθηγητής. Προσέθεσε ότι είναι πολύ σημαντικό, οι γονείς να επιλέγουν το σωστό αναλγητικό με βάση την αιτία του πόνου, να λαμβάνουν υπόψη τα τυχόν συγχορηγούμενα φάρμακα που δίνουν στα παιδιά, να έχουν διαβάσει εξονυχιστικά το ένθετο φυλλάδιο oδηγιών και να έχουν κατανοήσει τις οδηγίες χορήγησής του, ενώ ταυτόχρονα, οι παιδίατροι θα πρέπει να δίνουν γραπτώς στους γονείς τις οδηγίες χορήγησης του φαρμάκου στα παιδιά.

Παιδικά γυαλιά ηλίου: Aπαραίτητα!

Παιδικά γυαλιά ηλίου: Aπαραίτητα!

Αν για εμάς τα  είναι γυαλιά ηλίου άκρως απαραίτητα φανταστείτε για ένα παιδί. Τώρα που πια οι κλιματικές αλλαγές είναι κατακλυσμιαίες, κρίνεται απαραίτητο να εξασφαλίσουμε στα παιδιά μας ένα σωστό ζευγάρι γυαλιά ηλίου, με τον κατάλληλο φακό και τις κατάλληλες προδιαγραφές, ώστε να προστατέψουμε τα μάτια τους από τον ήλιο. Σαφέστατα πρέπει να αποφεύγεται να αγοράζετε γυαλιά ηλίου από καταστήματα παιχνιδιών, γιατί, δεν αποτελούν παιχνίδι αλλά ανάγκη σημαντική για τα παιδιά μας. Απορροφητικός φακός, τόσο στην UVA όσο και στην UVB, είναι ο πιο σημαντικός για την προστασία των ματιών τους.

Για τα νήπια υπάρχουν ειδικά γυαλιά, που είναι ανθεκτικά, που όσο και να τα τραβήξουν, χτυπήσουν, ανοίξουν, αντέχουν στις "κακουχίες". Οι έφηβοι μπορούν να επιλέξουν το γυαί της αρεσκείας τους αρκεί να πληροί όλους τους κανόνες προστασίας των ματιών από τον ήλιο.

Τέλος, τα γυαλιά ηλίου πρέπει να είναι άνετα, να μην ενοχλούν τα παιδιά, να μην είναι ιδιαιτέρως βαριά και να εξασφαλίζουν την οπτική ποιότητα που χρειάζεται. Τέλος, πρέπει να συντηρούμε τα γυαλιά τους καθαρίζοντας τα συχνά, με ιδιαίτερη όμως προσοχή, καθώς δεν πρέπει να χαραχθεί σε καμία των περιπτώσεων ο φακός, ενώ όταν δεν χρησιμοποιούνται επιβάλλεται να φυλάσσονται στην θήκη τους.


paidi.gr

Σε τρεις εβδομάδες μπορεί να θεραπευθεί ο τραυλισμός

Σε τρεις εβδομάδες μπορεί να θεραπευθεί ο τραυλισμός

Τρεις εβδομάδες αρκούν για την αποκατάσταση της ροής του λόγου σε εφήβους και ενήλικες, που τραυλίζουν, με την κατάλληλη εντατική ομαδική θεραπεία, ενώ με τα ατομικά προγράμματα το πρόβλημα λύνεται σε διάστημα 6-12 εβδομάδων.

Τα παραπάνω υποστηρίζει η υπεύθυνη των προγραμμάτων λογοθεραπείας του Κέντρου Ψυχικής Υγείας Βορειο-Δυτικού Τομέα  Θεσσαλονίκης, λογοπεδικός Κατερίνα Καλαϊτζίδου, με αφορμή την ανοιχτή επικοινωνία με το κοινό για θέματα διαταραχών ροής ομιλίας που πραγματοποιείται σήμερα ΚΨΥΒΔ/Τ στις Συκιές.

Ομαδικά προγράμματα θεραπείας τραυλισμού για εφήβους και ενήλικες και ατομικά για παιδιά, εφήβους και ενήλικες εφαρμόζονται από το 2013 με αποτελέσματα που άλλαξαν την ζωή των ατόμων που τραύλιζαν.

Ο τραυλισμός εμφανίζεται σε 5% των παιδιών. Ο εξελικτικός τραυλισμός, ως διαταραχή στη ροή της ομιλίας, εμφανίζεται σε 5% των παιδιών προσχολικής ηλικίας, παραμένει όμως μόνο στο 1% από αυτά και στην μετέπειτα ζωή τους αναφέρει η κ. Καλαϊτζίδου. Το άτομο που τραυλίζει δυσκολεύεται να μιλάει με ευχέρεια, μπορεί να επαναλαμβάνει φθόγγους, συλλαβές ή λέξεις, να επιμηκύνει ήχους, να έχει μπλοκαρίσματα, να αποφεύγει την επαφή  με το βλέμμα κ.α. Έτσι, ο τραυλισμός μπορεί να δημιουργήσει συναισθηματικές δυσκολίες και να επηρεάσει την σχολική επίδοση και την κοινωνική ζωή του προσώπου που τραυλίζει.

Η έγκαιρη και κατάλληλη θεραπεία μπορεί να βοηθήσει σε κάθε ηλικία τα πρόσωπα που τραυλίζουν. Κατάλληλες παρεμβάσεις σε παιδιά προσχολικής ηλικίας μπορεί να αποτρέψουν την εδραίωση του τραυλισμού. Η λογοθεραπεία με τις κατάλληλες προσεγγίσεις μπορεί να δώσει απαντήσεις και να βοηθήσει τα παιδιά σχολικής ηλικίας, τους εφήβους και τους ενηλίκους, ώστε να περιοριστούν τα συμπτώματα του τραυλισμού και οι επικοινωνιακές, ψυχολογικές και λειτουργικές συνέπειές του» αναφέρει η κ. Καλαϊτζίδου.